第7篇 秦假道于周以伐韩

กลยุทธ์ของสือเยี่ยนเป็นตัวอย่างคลาสสิกของ "การอาศัยกระแสเพื่อต่อรอง" และ "การควบคุมข้อมูล" ซึ่งสามารถประยุกต์ใช้ได้ในการแข่งขันทางธุรกิจเช่นกัน องค์กรมักเผชิญกับสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เช่น ความขัดแย้งทางผลประโยชน์ระหว่างซัพพลายเออร์กับลูกค้า หรือการต่อสู้เชิงอำนาจระหว่างแพลตฟอร์มขนาดใหญ่กับพันธมิตร ในยามเช่นนี้สามารถนำกลยุทธ์นี้มาใช้ได้ นั่นคือ ไม่เผชิญหน้าโดยตรง แต่ปล่อยข้อมูลและสร้างความระแวงระหว่างหลายฝ่ายเพื่อคลี่คลายแรงกดดัน ตัวอย่างเช่น บริษัทสตาร์ทอัปแห่งหนึ่งเผชิญกับข้อเรียกร้องให้ร่วมงานแต่เพียงผู้เดียวจากยักษ์ใหญ่ในอุตสาหกรรม A ขณะเดียวกันยักษ์ใหญ่ B ก็ยื่นข้อเสนอที่น่าสนใจ บริษัทสามารถเปิดเผยเงื่อนไขอันดีของ B ให้ A ทราบอย่างชาญฉลาด เพื่อกระตุ้นให้ A เพิ่มข้อเสนอ จากนั้นจึงแสดงความกังวลต่อ B ว่าการร่วมงานอาจกระทบความสัมพันธ์กับ A ซึ่งจะจุดประกายความปรารถนาที่จะช่วงชิงของ B และท้ายที่สุดก็ได้เงื่อนไขที่ได้เปรียบยิ่งขึ้น แก่นแท้ของกลยุทธ์นี้คือการใช้ประโยชน์จากความไม่สมมาตรของข้อมูล ทำให้แต่ละฝ่ายเชื่อว่าอีกฝ่ายกำลังแย่งชิงหรือคุกคามอยู่ จึงบีบให้อีกฝ่ายต้องยอมผ่อนปรน อย่างไรก็ตาม ต้องคำนึงถึงจริยธรรมทางธุรกิจและขอบเขตทางกฎหมาย การควบคุมข้อมูลควรตั้งอยู่บนพื้นฐานของข้อมูลที่เป็นจริง หลีกเลี่ยงการโฆษณาเท็จ ภายใต้กรอบที่ถูกต้องตามกฎหมาย กลยุทธ์นี้สามารถช่วยให้องค์กรครองความได้เปรียบในการต่อรองหลายฝ่าย และบรรลุความร่วมมือพร้อมกับผลประโยชน์สูงสุด