第416篇 张仪为秦破从连横说楚王

ขอแปลเนื้อหาภาษาจีนสมัยใหม่ต่อไปนี้เป็นภาษาไทย ให้มีความถูกต้อง สง่างาม ลื่นไหล เหมาะสำหรับหนังสือวัฒนธรรม โดยให้แปลเฉพาะข้อความเท่านั้น ไม่ต้องมีคำอธิบายใดๆ จางอี้ได้ทำลายการรวมกลุ่มและดำเนินกลยุทธ์เชื่อมโยงแนวนอนเพื่อรัฐฉิน จึงเข้าเฝ้าพระเจ้าฉู่หวย왕ทูลว่า “ดินแดนของรัฐฉินกินพื้นที่ครึ่งหนึ่งของใต้หล้า กำลังทหารพอจะต้านทานประเทศเพื่อนบ้านทั้งสี่ทิศ ด้านหลังพิงภูเขาสูง รายล้อมด้วยแม่น้ำเหลือง รอบด้านมีชัยภูเขาอันตรายเป็นกำแพงกั้น มีทหารหาญดุจเสือมากกว่าหนึ่งแสนนาย รถศึกพันคัน ม้าศึกหมื่นตัว เสบียงอาหารกองสูงเท่าภูเขา กฎหมายเข้มงวด ทหารไม่หวาดหวั่นต่อความยากลำบาก ยินดีพลีชีพ พระมหากษัตริย์ทรงมีอานุภาพและพระปรีชา แม่ทัพฉลาดหลักแหลมและกล้าหาญ แม้ไม่ต้องยกทัพออกไป ก็สามารถกวาดล้างชัยภูเขาฉางซาน หักกระดูกสันหลังของใต้หล้าได้ ผู้ที่ยอมสยามภายหลังในใต้หล้าต้องพินาศก่อนเป็นแน่ ยิ่งกว่านั้น ผู้ที่รวมกลุ่มกันนั้น ก็ไม่ต่างจากผู้ที่ไล่ต้อนฝูงแกะไปรบกับเสือโคร่ง เสือโคร่งกับแกะ 强弱ต่างกันอย่างชัดเจน บัดนี้ฝ่าบาทไม่ผูกมิตรกับเสือโคร่ง กลับอยู่ร่วมฝูงกับแกะ ข้าพเจ้าเห็นโดยส่วนตัวว่ากลยุทธ์ของฝ่าบาทผิดแล้ว ประเทศที่เข้มแข็งในใต้หล้า ไม่รัฐฉินก็รัฐฉู่ ไม่รัฐฉู่ก็รัฐฉิน สองประเทศแข่งขันกัน ยืนอยู่ด้วยกันไม่ได้ ฝ่าบาทไม่ผูกมิตรกับรัฐฉิน รัฐฉินจะยกทัพยึดอี๋หยาง ตัดเส้นทางคมนาคมของซ่างตั่งในรัฐหาน แล้วยกทัพออกไปทางตะวันออกของแม่น้ำ ยึดเฉิงเกา รัฐหานต้องยอมเป็นเมืองขึ้นของรัฐฉินอย่างแน่นอน เมื่อรัฐหานสยามต่อรัฐฉิน รัฐเว่ยก็จะพลอยตามลมไปด้วย กองทัพฉินโจมตีตะวันตกของรัฐฉู่ รัฐหานและรัฐเว่ยโจมตีทางเหนือของรัฐฉู่ ประเทศจะไม่เป็นอันตรายได้อย่างไร ยิ่งกว่านั้น การรวมกลุ่มเป็นการรวมประเทศเล็กอ่อนแอไปรุกรานประเทศใหญ่เข้มแข็ง การใช้กำลังอ่อนแอโจมตีกำลังเข้มแข็ง ไม่ประเมินกำลังข้าศึกแล้วเปิดศึกโดยง่าย ประเทศยากจนแต่ใช้กำลังทหารบ่อยครั้ง นี่คือหนทางแห่งความพินาศด้วยตนเอง ข้าพเจ้าได้ยินว่า กำลังทหารไม่เทียมเขาผู้อื่นก็อย่าท้าทาย เสบียงอาหารไม่เทียมเขาผู้อื่นก็อย่าทำสงครามยืดเยื้อ พวกที่สนับสนุนการรวมกลุ่มนั้น พูดจาหว่านล้อม ยกย่องคุณธรรมของพระมหากษัตริย์เกินจริง เอ่ยแต่ข้อดีไม่เอ่ยข้อเสีย เมื่อรัฐฉู่ประสบภัยพิบัติ ก็ไม่ทันการแล้ว เหตุนี้จึงหวังให้ฝ่าบาททรงพิจารณาอย่างรอบคอบ ทางตะวันตกของรัฐฉินมีปาและสุ ยกทัพเรือใหญ่ลำเลียงเสบียง เริ่มจากเขาหมิ่นซาน ล่องไปตามแม่น้ำ ถึงเมืองอิงตูของรัฐฉู่ระยะทางกว่าสามพันลี้ ใช้เรือใหญ่บรรทุกทหาร แต่ละลำบรรทุกคนห้าสิบกับเสบียงสามเดือน ลอยไปตามกระแสน้ำ วันหนึ่งได้สามร้อยลี้ แม้เส้นทางไกล แต่ไม่เปลืองกำลังม้า ไม่ถึงสิบวันก็ถึงด่านห่านกวน เมื่อด่านห่านกวนถูกคุกคาม ตั้งแต่จิ่งหลิงไปทางตะวันออก ต้องรักษาเมืองทั้งหมด เฉียนจงและอู๋จวิ้นก็ไม่เป็นของฝ่าบาทอีกต่อไป กองทัพฉินออกจากอู่กวน มุ่งใต้โจมตี ทางเหนือของรัฐฉู่ก็ถูกตัดขาด ฉินโจมตีฉู่ อันตรายเกิดขึ้นภายในสามเดือน แต่รัฐฉู่พึ่งพาความช่วยเหลือจากพันธมิตร ต้องใช้เวลากว่าครึ่งปี สถานการณ์ไม่ทันการอย่างสิ้นเชิง พึ่งพาความช่วยเหลือจากประเทศอ่อนแอ ลืมภัยพิบัติจากรัฐฉินที่เข้มแข็ง นี่คือสิ่งที่ข้าพเจ้าเป็นห่วงฝ่าบาท หากฝ่าบาททรงฟังข้าพเจ้าจริง ข้าพเจ้าขอให้รัฐฉินและรัฐฉู่เป็นพี่น้องกัน ตลอดชีวิตไม่รุกรานกัน ข้าพเจ้าเห็นว่าไม่มีกลยุทธ์ใดดีไปกว่านี้อีกแล้ว” พระเจ้าฉู่หวยwangตรัสว่า “รัฐฉู่ห่างไกลและล้าหลัง อาศัยอยู่ริมทะเลตะวันออก ข้าพเจ้ายังเยาว์วัย ไม่เข้าใจแผนระยะยาวของประเทศ บัดนี้ท่านผู้มีเกียรติได้สั่งสอนข้าพเจ้าด้วยกลยุทธ์อันชาญฉลาด ข้าพเจ้าได้ฟังแล้ว ยินดีมอบประเทศตามท่าน” จึงส่งรถทูตหนึ่งร้อยคัน ถวายเขานอไก่และหยกอี้กวงแก่พระราชาฉิน