第310篇 秦攻赵赵王请救于齐
出处：战国策·秦策五
📜 原文（文言文）
秦攻赵，赵王请救于齐。齐王曰：“必以长安君为质，兵乃出。”太后不肯，大臣强谏。太后明谓左右：“有复言令长安君为质者，老妇必唾其面。”左师触龙愿见太后，盛气而揖之。入而徐趋，至而自谢曰：“老臣病足，曾不能疾走，不得见久矣，窃自恕，而恐太后玉体之有所郄也，故愿望见太后。”太后曰：“老妇恃辇而行。”曰：“日食饮得无衰乎？”曰：“恃粥耳。”曰：“老臣今者殊不欲食，乃自强步，日三四里，少益耆食，和于身。”太后曰：“老妇不能。”太后之色少解。左师公曰：“老臣贱息舒祺，最少，不肖，而臣衰，窃爱怜之，愿令得补黑衣之数，以卫王宫。没死以闻。”太后曰：“敬诺。年几何矣？”对曰：“十五岁矣。虽少，愿及未填沟壑而托之。”太后曰：“丈夫亦爱怜其少子乎？”对曰：“甚于妇人。”太后笑曰：“妇人异甚。”对曰：“老臣窃以为媪之爱燕后贤于长安君。”曰：“君过矣，不若长安君之甚。”左师公曰：“父母之爱子，则为之计深远。媪之送燕后也，持其踵，为之泣，念悲其远也，亦哀之矣。已行，非弗思也，祭祀必祝之，祝曰：‘必勿使反。’岂非计久长，有子孙相继为王也哉？”太后曰：“然。”左师公曰：“今三世以前，至于赵之为赵，赵主之子孙侯者，其继有在者乎？”曰：“无有。”曰：“微独赵，诸侯有在者乎？”曰：“老妇不闻也。”“此其近者祸及身，远者及其子孙。岂人主之子孙则必不善哉？位尊而无功，奉厚而无劳，而挟重器多也。今媪尊长安君之位，而封之以膏腴之地，多予之重器，而不及今令有功于国，一旦山陵崩，长安君何以自托于赵？老臣以媪为长安君计短也，故以为其爱不若燕后。”太后曰：“诺，恣君之所使之。”于是为长安君约车百乘，质于齐，齐兵乃出。
📖 白话文翻译
秦攻赵，赵王求救于齐。齐王曰：“必以长安君为质，兵乃出。”赵太后不肯，大臣强谏。太后明谓左右曰：“有复言令长安君为质者，老妇必唾其面！”左师触龙愿见太后，太后盛气而揖之。入而徐趋，至而自谢曰：“老臣病足，曾不能疾走，不得见久矣，窃自恕，而恐太后玉体之有所郄也，故愿望见太后。”太后曰：“老妇恃辇而行。”曰：“日食饮得无衰乎？”曰：“恃粥耳。”曰：“老臣今者殊不欲食，乃自强步，日三四里，少益耆食，和于身也。”太后曰：“老妇不能。”太后之色少解。左师公曰：“老臣贱息舒祺，最少，不肖，而臣衰，窃爱怜之，愿令得补黑衣之数，以卫王宫。没死以闻。”太后曰：“敬诺。年几何矣？”对曰：“十五岁矣。虽少，愿及未填沟壑而托之。”太后曰：“丈夫亦爱怜其少子乎？”对曰：“甚于妇人。”太后笑曰：“妇人异甚。”对曰：“老臣窃以为媪之爱燕后贤于长安君。”太后曰：“君过矣，不若长安君之甚。”左师公曰：“父母之爱子，则为之计深远。媪之送燕后也，持其踵，为之泣，念悲其远也，亦哀之矣。已行，非弗思也，祭祀必祝之，祝曰：‘必勿使反。’岂非计久长，有子孙相继为王也哉？”太后曰：“然。”左师公曰：“今三世以前，至于赵之为赵，赵主之子孙侯者，其继有在者乎？”太后曰：“无有。”曰：“微独赵，诸侯有在者乎？”太后曰：“老妇不闻也。”曰：“此其近者祸及身，远者及其子孙。岂人主之子孙则必不善哉？位尊而无功，奉厚而无劳，而挟重器多也。今媪尊长安君之位，而封之以膏腴之地，多予之重器，而不及今令有功于国，一旦山陵崩，长安君何以自托于赵？老臣以媪为长安君计短也，故以为其爱不若燕后。”太后曰：“诺，恣君之所使之。”于是为长安君约车百乘，质于齐，齐兵乃出。
💡 商战启示录
กลยุทธ์ของชูหลงในการเกลี้ยกล่อมพระพันปีจ้าวนั้น นับเป็นกรณีศึกษาคลาสสิกของ "การลงทุนเพื่อคุณค่าในระยะยาว" ในสมรภูมิธุรกิจยุคปัจจุบัน ท่านใช้การเข้าถึงอารมณ์ร่วม (การกล่าวถึงความรักที่มีต่อบุตร) เพื่อสร้างความไว้วางใจ แล้วใช้แนวคิด "การป้องกันความเสี่ยง" ชี้ให้เห็นว่า หากฉางอานจวินเพียงอาศัยชาติกำเนิดเพื่อดำรงตำแหน่งสูงส่งโดยปราศจากคุณงามความดีที่แท้จริง เมื่อพระพันปีสิ้นพระชนม์ ฐานะของเขาจะเปรียบเสมือนต้นไม้ไร้ราก พร้อมจะล้มครืนได้ทุกเมื่อ สิ่งนี้เป็นเครื่องเตือนสติแก่องค์กรยุคใหม่ โดยเฉพาะธุรกิจครอบครัวหรือทีมผู้ก่อตั้งว่า หากทายาทเพียงอาศัยสายเลือดหรืออาวุโสเพื่อก้าวขึ้นสู่ตำแหน่ง ขาดประสบการณ์จริงและการสั่งสมผลงาน การสืบทอดองค์กรจะเผชิญความเสี่ยงมหาศาล ตัวอย่างเช่น ผู้ก่อตั้งบริษัทเทคโนโลยีชื่อดังแห่งหนึ่งบังคับให้บุตรหลานเริ่มงานจากระดับล่าง เข้าร่วมโครงการหลัก และรับผิดชอบสายธุรกิจอย่างอิสระ ก็เพื่อให้พวกเขาสั่งสม "คุณงามความดี" หลีกเลี่ยงความปั่นป่วนในองค์กรอันเกิดจาก "คุณธรรมไม่สมกับตำแหน่ง" ในเชิงธุรกิจ แทนที่จะนั่งรับผลประโยชน์โดยไม่ลงมือทำ ควร actively เข้าร่วมการแข่งขันในตลาด เพื่อสร้างขีดความสามารถหลักของตนเองและองค์กร เทคนิคการเกลี้ยกล่อมของชูหลงก็ควรค่าแก่การหยิบยืม นั่นคือ ไม่ปฏิเสธอีกฝ่ายโดยตรง แต่ชี้นำด้วยความเข้าอกเข้าใจ เสนอแนวทางจากมุมมอง "เพื่อประโยชน์ของท่าน" และบรรลุชัยชนะร่วมกันในที่สุด ในการเจรจาธุรกิจสมัยใหม่ กลยุทธ์การสื่อสารแบบ "ถอยเพื่อรุก ผูกผลประโยชน์ร่วมกัน" เช่นนี้ มักได้ผลดียิ่งกว่าการกดดันอย่างแข็งกร้าว สามารถเปลี่ยนคู่เจรจาจาก "การยอมจำนนโดยถูกบังคับ" ไปสู่ "ความร่วมมือโดยสมัครใจเพื่อผลประโยชน์ร่วมกัน"