📜 原文（文言文）
楚王问于张仪曰：“吾欲取秦，奈何？”张仪对曰：“王欲取秦，不若激怒秦而取之。王请以汉中之地为秦，使秦必怒，然后合齐、赵、魏、韩而攻之，秦必破矣。”楚王曰：“善。”乃以汉中之地为秦。秦果怒，伐楚。楚王因合四国之兵，大破秦军于丹阳。
📖 白话文翻译
พระเจ้าฉู่หวยหวังตรัสถามจางอี้ว่า “เราปรารถนาจะยึดครองแคว้นฉิน ควรทำประการใด?” จางอี้ทูลตอบว่า “หากฝ่าบาทประสงค์จะโจมตีแคว้นฉิน ไม่พึงเท่ากับยั่วยุให้แคว้นฉินกริ้วก่อน แล้วจึงค่อยยกทัพเข้าโจมตี ฝ่าบาทอาจแสร้งยกดินแดนฮั่นจงให้แก่แคว้นฉิน ทำให้แคว้นฉินโกรธแค้นเป็นแน่แท้ แล้วจึงร่วมมือกับแคว้นฉี จ้าว เว่ย และฮั่น ยกทัพสี่แคว้นเข้าโจมตีแคว้นฉิน แคว้นฉินจักพ่ายแพ้เป็นมั่นคง” พระเจ้าฉู่หวยหวังตรัสว่า “ดีนัก” แล้วจึงทรงมอบดินแดนฮั่นจงถวายแก่แคว้นฉิน แคว้นฉินโกรธแค้นยิ่งนัก ยกทัพใหญ่บุกโจมตีแคว้นฉู่ พระเจ้าฉู่หวยหวังจึงทรงรวบรวมกำลังทหารสี่แคว้นเข้าต่อต้าน ณ ตานหยาง เอาชนะกองทัพแคว้นฉินได้อย่างยับเยิน
💡 商战启示录
แก่นของยุทธศาสตร์นี้อยู่ที่ “ล่อศัตรูให้โกรธ ผนึกกำลังทำลายศัตรูที่แข็งแกร่ง” ซึ่งในสงครามการค้ายุคปัจจุบันสะท้อนออกมาเป็นกลยุทธ์ “ล่อศัตรูให้บุกเข้าไป แล้วร่วมมือกันถ่วงดุล” จางอี้แนะนำพระเจ้าฉู่หวังให้ใช้การยกดินแดนเป็นเหยื่อล่อ ทำให้แคว้นฉินโกรธจนเสียสติในการตัดสินใจ ขณะเดียวกันก็แอบสร้างพันธมิตรหลายประเทศ เพื่อล้อมปราบศัตรูที่แข็งแกร่งด้วยกำลังที่เหนือกว่าอย่างท่วมท้น สิ่งนี้สอดคล้องกับกลยุทธ์ “ถอยเพื่อรุก” และ “พันธมิตรทางนิเวศ” ในโลกธุรกิจ ตัวอย่างเช่น เมื่อครั้งที่จิงตงต่อกรกับซุนหนิงในสงครามราคา หลิวเฉียงตงประกาศอย่างเปิดเผยว่าเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดใหญ่ “สามปีไม่มีกำไร” ดูเผิน ๆ เหมือนยอมเสียผลประโยชน์และยกดินแดน แต่แท้จริงแล้วเป็นการยั่วให้ซุนหนิงตามติด ลดทอนกำไรของคู่แข่ง ขณะเดียวกันก็ร่วมมือกับเทนเซนต์ วอลมาร์ต และพันธมิตรด้านทุนและแพลตฟอร์มอื่น ๆ ก่อให้เกิดการโอบล้อมหลายมิติ จนในที่สุดบีบให้ซุนหนิงต้องหดกลยุทธ์ลง อีกกรณีหนึ่งคือการแข่งขันของหัวเว่ยในมาตรฐาน 5G ซึ่งในช่วงแรกจงใจยอมสละสิทธิบัตรบางส่วนให้แก่ยักษ์ใหญ่อย่างควอลคอมม์ เพื่อสร้างความประมาทให้คู่แข่ง ขณะเดียวกันก็ร่วมมือกับผู้ให้บริการเครือข่ายในยุโรปและสร้าง “แนวร่วมหนึ่งเดียว” กับเอริกสันและโนเกีย ผ่านการลงคะแนนมาตรฐานและพันธมิตรทางเทคโนโลยี พลิกกลับความด้อยด้านสิทธิบัตร จนในที่สุดครองตำแหน่งผู้นำในยุค 5G กุญแจสำคัญของกลยุทธ์นี้คือ ประการแรก เสียสละผลประโยชน์เฉพาะส่วน (ฮั่นจง) เพื่อแลกกับความได้เปรียบเชิงยุทธศาสตร์ มิใช่การสู้แบบมุ่งหน้าชน ประการที่สอง สร้างความผันผวนทางอารมณ์ให้คู่แข่ง ทำให้ตัดสินใจผิดพลาดด้วยความโกรธ (ฉินบุกฉู่) ประการที่สาม พันธมิตรมิได้สร้างขึ้นเมื่อไฟมาแล้วจึงค่อยหา แต่ต้องวางแผนล่วงหน้า เพื่อให้แน่ใจว่า “สี่แคว้น” มีผลประโยชน์ร่วมกัน องค์กรธุรกิจยุคใหม่ควรเรียนรู้ว่า เมื่อถูกยักษ์ใหญ่ยั่วยุ ไม่ควรรีบตอบโต้โดยตรง แต่จงใช้ “เหยื่อล่อ” ดึงดูดทรัพยากรของคู่แข่ง พร้อมกับสร้างเครือข่ายความร่วมมือพหุภาคี ยกระดับการแข่งขันแบบจุดเดียวให้เป็นการต่อสู้เชิงระบบ เพื่อเอาชนะที่แข็งแกร่งด้วยความอ่อนแอ