第476篇 楚王后死

出处:战国策·楚策一

语言: 中文 English Español 日本語 한국어 Tiếng Việt ไทย Русский

📜 原文(文言文)

楚王后死,未有所立。有说王曰:“夫楚王后死,未有所立,而太子未定,此危国也。王若欲立后,必先定太子,以固其本。”王曰:“善。”乃召太子,立之。后宠姬郑袖,欲立其子,乃谓王曰:“王欲立后,臣请以太子为先。”王曰:“诺。”郑袖因使人谓太子曰:“王欲立后,而太子未定,王怒,恐不利于太子。太子何不请立后于王?”太子曰:“诺。”明日,太子请立后,王大喜,立郑袖为后,太子亦安。

📖 白话文翻译

พระนางมเหสีแห่งรัฐฉู่ได้สิ้นพระชนม์ลง ยังมิได้สถาปนามเหสีองค์ใหม่ มีผู้หนึ่งเข้าเฝ้าและทูลแนะนำพระเจ้าฉู่หวังว่า “พระนางมเหสีสิ้นพระชนม์แล้ว ยังมิได้สถาปนามเหสีองค์ใหม่ และองค์รัชทายาทก็ยังมิได้กำหนดไว้ นี่คือภัยอันตรายของแผ่นดิน หากพระองค์ประสงค์จะสถาปนามเหสี จำต้องกำหนดองค์รัชทายาทเสียก่อน เพื่อให้รากฐานของประเทศมั่นคง” พระเจ้าฉู่หวังตรัสว่า “ดี” จึงทรงเรียกองค์รัชทายาทมาเข้าเฝ้า และสถาปนาเป็นองค์รัชทายาท ต่อมา พระสนมผู้เป็นที่โปรดปรานนามว่าเจิ้งซิ่ว ปรารถนาให้พระโอรสของตนได้เป็นองค์รัชทายาท จึงทูลพระเจ้าฉู่หวังว่า “พระองค์ประสงค์จะสถาปนามเหสี ข้าพระองค์เห็นว่าควรกำหนดองค์รัชทายาทเสียก่อน” พระเจ้าฉู่หวังตรัสว่า “ดี” เจิ้งซิ่วย่อโอกาสส่งคนไปกล่าวแก่องค์รัชทายาทว่า “พระเจ้าฉู่หวังประสงค์จะสถาปนามเหสี แต่ตำแหน่งองค์รัชทายาทยังมิได้กำหนด พระองค์ทรงพระพิโรธ เกรงว่าจะไม่เป็นผลดีต่อพระองค์ เหตุใดพระองค์ไม่ทูลขอสถาปนามเหสีเสียเองเล่า” องค์รัชทายาทตรัสว่า “ดี” รุ่งขึ้น องค์รัชทายาทจึงเข้าเฝ้าทูลขอให้สถาปนามเหสี พระเจ้าฉู่หวังทรงปีติยินดียิ่งนัก จึงสถาปนาเจิ้งซิ่วเป็นมเหสี และองค์รัชทายาทก็ทรงอยู่ในความสงบสุขสืบไป

💡 商战启示录

กลยุทธ์นี้แสดงให้เห็นถึงศิลปะแห่ง “การอาศัยแรงผู้อื่นตีแรง” และ “การพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส” ในเกมอำนาจ เจิ้งซิ่วมิได้แย่งชิงตำแหน่งพระมเหสีโดยตรง หากแต่ผลักดันให้องค์รัชทายาทกราบทูลเสนอให้สถาปนาพระมเหสี ซึ่งทั้งสอดคล้องกับพระประสงค์ของพระเจ้าฉู่ที่ “ทรงกำหนดองค์รัชทายาทก่อน” และทำให้พระนางได้ดำรงตำแหน่งพระมเหสีในที่สุด พร้อมทั้งปลอบประโลมองค์รัชทายาทให้เป็นที่พอใจ เกิดเป็นชัยชนะร่วมกันหลายฝ่าย ในแวดวงธุรกิจยุคปัจจุบัน กลยุทธ์ลักษณะนี้ปรากฏให้เห็นบ่อยครั้งในการชิงตำแหน่งภายในองค์กรหรือการแย่งชิงทรัพยากร อาทิ บริษัทเทคโนโลยีแห่งหนึ่งมีผู้บริหารระดับสูงสองคนแข่งขันชิงตำแหน่งซีอีโอ ฝ่ายหนึ่งมิได้โจมตีคู่แข่งโดยตรง หากแต่ริเริ่มสนับสนุนให้บริษัทเปิดโครงการสำคัญใหม่ และเสนอแนะให้คู่แข่งรับหน้าที่หัวหน้าโครงการ ทำให้คณะกรรมการบอร์ดประจักษ์ถึงวิสัยทัศน์และจิตวิญญาณแห่งความร่วมมือของเขา ขณะเดียวกัน เขาก็แอบผลักดันให้โครงการดังกล่าวเชื่อมโยงกับกลยุทธ์หลักของบริษัท ท้ายที่สุดเมื่อโครงการประสบความสำเร็จ เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นซีอีโอด้วยคุณสมบัติ “รู้จักภาพรวมใหญ่” และสายตาเชิงกลยุทธ์ ส่วนคู่แข่งแม้ได้รับเครดิตจากความสำเร็จของโครงการ แต่ก็ต้องหมกมุ่นอยู่กับภารกิจอันยุ่งเหยิงจนหมดโอกาสชิงตำแหน่งสูงสุด ในกรณีนี้ ผู้บริหารผู้นั้นเลียนแบบเจิ้งซิ่ว ใช้กลยุทธ์ “ให้ก่อนแล้วค่อยได้” และ “อาศัยกระแส” ทั้งเสริมสร้างผลประโยชน์ของบริษัทให้มั่นคง และบรรลุเป้าหมายส่วนตน พร้อมหลีกเลี่ยงความเสี่ยงจากการปะทะโดยตรง บทเรียนนี้สอนเราว่า ในการแข่งขันทางธุรกิจ บางครั้ง “การถอยหนึ่งก้าว” อาจนำมาซึ่ง “การก้าวหน้าสองก้าว” การสนับสนุนผู้อื่นหรือเป้าหมายร่วมกัน กลับสามารถสร้างพื้นที่และความชอบธรรมให้แก่ตนเองได้มากยิ่งขึ้น หัวใจสำคัญอยู่ที่การหยั่งรู้ความต้องการหลักของผู้มีอำนาจตัดสินใจ (เช่น พระเจ้าฉู่ต้องการความมั่นคง บริษัทต้องการการเติบโต) และสอดแทรกผลประโยชน์ของตนเข้าไปอย่างแยบยล ก่อให้เกิดสภาวะ “คุณชนะฉันก็ชนะ” มิใช่เกมที่ได้เสียกันฝ่ายเดียว