📜 原文（文言文）
管燕得罪齐王，谓其左右曰：“子孰而与我赴诸侯乎？”左右默然莫对。管燕连然流涕曰：“悲夫！士何其易得而难用也！”田需对曰：“士三食不得餍，而君鹅鹜有余食；下宫糅罗纨，曳绮縠，而士不得以为缘。且财者，君之所轻；死者，士之所重。君不肯以所轻与士，而责士以所重事君，非士易得而难用也。”
📖 白话文翻译
กวนเอี๋ยนได้กระทำความผิดต่อพระเจ้าqiแห่งแคว้นฉี จึงกล่าวแก่บรรดาลูกศิษย์ว่า “ผู้ใดในพวกท่านจะเต็มใจติดตามเราไปพึ่ง诸侯อื่นบ้าง?” เหล่าลูกศิษย์ต่างนิ่งเงียบ ไม่มีผู้ใดตอบ กวนเอี๋ยนเสียใจจนน้ำตาไหล กล่าวว่า “น่าเศร้านัก! บัณฑิตนั้นหาได้ง่ายแต่ใช้ยากเสียจริง” เถียนสฺวีจึงตอบว่า “บัณฑิตสามมื้อมิอาจอิ่มท้อง แต่ห่านเป็ดในเรือนท่านมีเสบียงเหลือล้น; สนมในวังหลังของท่านสวมแพรพรรณเนื้อดี ลากชายไหมอันประณีต แต่บัณฑิตแม้แต่เศษผ้าสำหรับทำชายเสื้อก็มิอาจได้ และยิ่งกว่านั้น ทรัพย์สมบัติเป็นสิ่งที่ท่านเห็นเป็นของเบา แต่ชีวิตความตายเป็นสิ่งที่บัณฑิตถือเป็นของหนัก ท่านไม่ยอมแบ่งปันทรัพย์อันเป็นของเบาแก่บัณฑิต กลับเรียกร้องให้บัณฑิตอุทิศชีวิตอันเป็นของหนักเพื่อรับใช้ท่าน มิใช่บัณฑิตหาได้ง่ายแต่ใช้ยาก หากแต่เป็นวิธีปฏิบัติต่อบัณฑิตของท่านที่บกพร่องต่างหาก”
💡 商战启示录
ถิ่นซวีพูดตรงไปตรงมาชี้ให้เห็นความทุกข์ยากของกวนเอี๋ยน: เขาเรียกร้องให้ผู้ใต้บังคับบัญชาพลีชีพเพื่อตน แต่กลับไม่เคยให้แม้แต่ปัจจัยพื้นฐานในการดำรงชีวิตและความเคารพแก่พวกเขา สะท้อนมาสู่ธุรกิจยุคปัจจุบัน นี่คือต้นแบบของ "การจูงใจที่ผิดตำแหน่ง" ผู้บริหารจำนวนมากบ่นว่าคนเก่งยากจะรักษาไว้ ความภักดีต่ำ แต่กลับมองข้ามความต้องการหลักของพนักงาน นั่นคือ ความเป็นธรรมของค่าตอบแทน ศักดิ์ศรีในวิชาชีพ และพื้นที่ในการเติบโต หากองค์กรเพียงแต่ชูวิสัยทัศน์อันยิ่งใหญ่ พูดถึงอุดมการณ์ แต่ค่าตอบแทนและสวัสดิการต่ำกว่ามาตรฐานอุตสาหกรรม หรือแม้กระทั่งหักลดหย่อนผลประโยชน์ที่พึงได้ ก็เปรียบเสมือนกวนเอี๋ยนที่ "ห่านและเป็ดมีอาหารเหลือเฟือ" แต่บัณฑิต "กินสามมื้อไม่อิ่ม" ย่อมนำไปสู่การสูญเสียบุคลากรอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในทางกลับกัน องค์กรอย่างหัวเว่ยหรือไห่ตี้เหลา ความสำเร็จของพวกเขามาจากการมองพนักงานเป็น "บัณฑิต" มิใช่ "เครื่องมือ": หัวเว่ยใช้เงินเดือนสูงและการจูงใจด้วยหุ้นให้ผู้มุ่งมั่นร่วมแบ่งปันผลตอบแทน ไห่ตี้เหลาให้อำนาจเต็มที่และความเคารพแก่พนักงานบริการระดับล่าง จึงได้มาซึ่งความทุ่มเทสุดกำลังของพนักงานที่ "รับใช้ผู้เป็นนายด้วยสิ่งที่ตนให้คุณค่า" แก่นแท้ของธุรกิจคือการแลกเปลี่ยนคุณค่า หากเจ้าของธุรกิจตระหนี่ในการแบ่งปัน "ทรัพย์สินอันไร้ค่าสำหรับตน" ก็อย่าได้โทษพนักงานที่ไม่ยอมทุ่มเท "กำลังอันทรงค่าของพวกเขา" ภาวะผู้นำที่แท้จริง เริ่มต้นจากการหยั่งรู้และตอบสนองความต้องการของหุ้นส่วนอย่างเอื้อเฟื้อ มิใช่การเรียกร้องความภักดีเพียงฝ่ายเดียว