📜 原文（文言文）
楚襄王问于宋玉曰：“先生其有遗行与？何士民众庶不誉之甚也？”宋玉对曰：“唯，然，有之。愿大王宽其罪，使得毕其辞。客有歌于郢中者，其始曰《下里》《巴人》，国中属而和者数千人；其为《阳阿》《薤露》，国中属而和者数百人；其为《阳春》《白雪》，国中属而和者不过数十人；引商刻羽，杂以流徵，国中属而和者不过数人而已。是其曲弥高，其和弥寡。故鸟有凤而鱼有鲲。凤凰上击九千里，绝云霓，负苍天，足乱浮云，翱翔乎杳冥之上。夫蕃篱之鷃，岂能与之料天地之高哉？鲲鱼朝发昆仑之墟，暴鬐于碣石，暮宿于孟诸。夫尺泽之鲵，岂能与之量江海之大哉？故非独鸟有凤而鱼有鲲也，士亦有之。夫圣人瑰意琦行，超然独处，世俗之民，又安知臣之所为哉？”
📖 白话文翻译
พระเจ้าฉู่เซียงหวังตรัสถามซ่งอวี้ว่า “ท่านคงมีพฤติกรรมที่ไม่ดีงามกระมัง? เหตุใดเหล่าบัณฑิตและราษฎรจึงไม่สรรเสริญท่านเลย?” ซ่งอวี้ทูลตอบว่า “ขอรับ เป็นเช่นนั้นจริง ขอฝ่าบาททรงอภัยโทษแก่ข้าพระองค์ และโปรดให้ข้าพระองค์กล่าวจนจบ ณ เมืองหยิง มีนักร้องผู้หนึ่ง เริ่มร้องเพลง ‘เซี่ยหลี่’ และ ‘ปาเหริน’ ผู้คนในนครที่ร่วมร้องตามมีหลายพันคน ครั้นร้องเพลง ‘หยางเอ้อ’ และ ‘เซี่ยลู่’ ผู้ร่วมร้องตามเหลือเพียงหลายร้อยคน เมื่อร้องเพลง ‘หยางชุน’ และ ‘ไป๋เสวี่ย’ ผู้ร่วมร้องตามเหลือเพียงไม่กี่สิบคน จนเมื่อบรรเลงถึงเสียงชางอันไพเราะ เก็บเสียงอวี่อันประณีต สอดแทรกเสียงจื้ออันลื่นไหล ผู้ที่ร่วมร้องตามในนครได้เหลือเพียงไม่กี่คนเท่านั้น เหตุดังนี้ย่อมแสดงว่า ยิ่งบทเพลงสูงส่งเพียงใด ผู้ที่ประสานเสียงได้ก็ยิ่งน้อยลงเพียงนั้น
ดังนั้น ในหมู่วิหคย่อมมีหงส์ ในหมู่ปลาย่อมมีวาฬใหญ่ หงส์กระพือปีกบินสูงถึงเก้าพันลี้ ทะยานผ่านหมู่เมฆา แบกท้องนภาไว้บนหลัง เหยียบย่ำเมฆลอยด้วยเท้าทั้งสอง โผผินสู่ฟากฟ้าอันสูงสุดไกล กระนั้น นกกระจอกน้อยใต้รัวไม้เลื้อย จะร่วมวัดความสูงต่ำของฟ้าดินกับมันได้อย่างไร? วาฬใหญ่ยามรุ่งอรุณออกเดินทางจากเขาคุนหลุน ทอดครีบตากแดด ณ เขาจีชื่อ ยามพลบค่ำพำนัก ณ ทุ่งเมิ่งจู๋ กระนั้น ปลานีน้อยในหนองน้ำเล็ก จะร่วมตวงความกว้างใหญ่ของทะเลแม่น้ำกับมันได้อย่างไร?
มิเพียงวิหคมีหงส์ ปลามีวาฬใหญ่ แม้ในหมู่บัณฑิตก็ย่อมมีบุคคลเช่นนั้น ผู้มีปัญญาล้ำเลิศย่อมมีแนวคิดอันยิ่งใหญ่และความประพฤติอันโดดเด่น ลอยอยู่เหนือวิถีแห่งโลกีย์อย่างสง่างาม ปุถุชนทั้งหลายจะเข้าใจการกระทำของข้าพระองค์ได้อย่างไรเล่าขอรับ?”
💡 商战启示录
บทเพลงอันสูงส่งของซ่งอวี้ที่ว่า “เสียงสูงย่อมมีผู้ฟังน้อย” ในโลกธุรกิจสมัยใหม่ สะท้อนให้เห็นถึงความขัดแย้งระหว่างการวางตำแหน่งระดับสูงกับตลาดมวลชน บริษัทแอปเปิลคือตัวอย่างอันชัดเจน: สินค้าของตนตั้งราคาสูงลิ่ว ระบบปฏิบัติการปิดตาย ช่วงแรกส่วนแบ่งตลาดต่ำกว่าคอมพิวเตอร์ Windows PC อย่างมาก แต่ด้วยประสบการณ์การใช้งานอันยอดเยี่ยมสุดขีดและนวัตกรรมการออกแบบ ดึงดูดเหล่า “แฟนพันธุ์แท้” ผู้ภักดี ก่อเกิดแบรนด์ที่มีมูลค่าส่วนเกินสูง ท้ายที่สุดก็นำเทรนด์ของวงการอุตสาหกรรม ในทางตรงกันข้าม หากองค์กรเอาใจฝูงชนจนเกินพอดี เช่นที่โนเกียเคยไขว่คว้าความหลากหลายของฟังก์ชันและราคาย่อมเยา แต่กลับหลงทางในนวัตกรรม ท้ายที่สุดก็ถูกตลาดคัดออก บทเรียนแห่งยุทธศาสตร์ธุรกิจอยู่ที่ว่า องค์กรต้องกำหนดตำแหน่งเชิงกลยุทธ์ให้ชัดเจน — ไม่ว่าจะเลือกเส้นทาง “หยางชุนไป๋เสวี่ย” (บทเพลงสูงส่ง) เ� درد深耕ตลาดเฉพาะกลุ่มระดับพรีเมียม สร้างคูเมืองป้องกันด้วยความแตกต่าง หรือเลือกเส้นทาง “เซี่ยลี่ปาเหริน” (บทเพลงชาวบ้าน) โอบรับมวลชนกว้าง อาศัยการประหยัดต่อขนาดเพื่อชัยชนะ แต่สิ่งสำคัญคือต้องไม่ลังเลใจไม่แน่นอน ดังที่กูเกิลเคยเปิดตัว Glass ราคาแพง แต่ล้มเหลวเพราะมองข้ามความต้องการของผู้ใช้ ภายหลังหันไปสู่การประยุกต์ใช้ในองค์กรจึงพลิกฟื้นได้ ผู้นำที่แท้จริงพึงเป็นเช่นซ่งอวี้ ยึดมั่นใน “คุณธรรมอันงดงามและการกระทำอันพิเศษ” คงไว้ซึ่งวิจารณญาณอิสระท่ามกลางเสียงอึกทึก ใช้วิสัยทัศน์ระยะยาวต่อสู้กับเสียงรบกวนระยะสั้น อาทิ เทสลาช่วงแรก主打รถหรูไฟฟ้า ถูกค่ายรถดั้งเดิมหัวเราะเยาะ แต่ค่อย ๆ ปลูกฝังการเรียนรู้แก่ตลาด ท้ายที่สุดก็ก้าวขึ้นเป็นเจ้าสมุทรพลังงานใหม่ ดังนั้นความสำเร็จทางธุรกิจมิได้อยู่ที่การทำให้ทุกคนพอใจ หากอยู่ที่การกำหนดกลุ่มเป้าหมายอย่างแม่นยำ มอบคุณค่าอันสุดยอดเพื่อให้ได้มาซึ่งความยอมรับอย่างลึกซึ้งจาก “ผู้ฟังเพียงไม่กี่คน” แล้วค่อย ๆ ขยายอิทธิพลออกไปในวงกว้าง