📜 原文（文言文）
貂勃常恶田单，曰：“安平君，小人也。”安平君闻之，故为酒而召貂勃，曰：“单何以得罪于先生，故常见誉于朝？”貂勃曰：“跖之狗吠尧，非贵跖而贱尧也，狗固吠非其主也。且今使公孙子贤，而徐子不肖，然而使公孙子与徐子斗，徐子之狗，犹时攫公孙子之腓而噬之也。若乃得去不肖者，而为贤者狗，岂特攫其腓而噬之耳哉？”安平君曰：“敬闻命。”明日，任之于王。王有所幸臣九人之属，欲伤安平君，相与语于王曰：“燕之伐齐之时，楚王使将军将万人而佐齐。今国已定，而社稷已安矣，何不使使者谢于楚王？”王曰：“左右孰可？”九人之属曰：“貂勃可。”貂勃使楚，楚王受而觞之，数日不反。九人之属相与语于王曰：“夫一人身而牵留万乘者，岂不以据势也哉？且安平君之与王也，君臣无礼，而上下无别。且其志欲为不善，内牧百姓，循抚其心，振穷补不足，布德于民；外怀戎翟、天下之贤士，阴结诸侯之雄俊豪英。其志欲有为也。愿王之察之。”异日，而王曰：“召相单来。”田单免冠徒跣肉袒而进，退而请死罪。五日，而王曰：“子无罪于寡人，子为子之君义，而子为子之臣忠，子无得罪于寡人，子之无罪明矣。”明日，乃厉气循声，问貂勃曰：“单之为人，何若也？”貂勃曰：“臣观其为人也，其于内，不恤其家，而恤其国；其于外，不私其友，而公其义。其于君也，不阿谀，而尽忠；其于民也，不苛察，而宽惠。此四者，臣皆得而明之矣。且夫安平君之与王也，君臣无异，而上下有别。今王诚能任安平君，则社稷必安，百姓必和。若王不能用，臣请为王杀之。”王曰：“善。”乃益封安平君以夜邑万家。
📖 白话文翻译
貂勃常言田单之短，称其为“小人”。田单闻之，特设酒宴请貂勃，问曰：“田单何罪于先生，致先生常于朝廷之上如此抬举我？”貂勃对曰：“盗跖之犬吠尧，非因跖贵而尧贱，乃犬本噬非其主之人耳。且若公孙子贤而徐子不肖，使公孙子与徐子相争，徐子之犬犹扑而噬公孙子之胫。若其能离不肖之主，而为贤者之犬，岂止噬胫，直将扑喉矣！”田单曰：“谨受教。”翌日，田单遂荐貂勃于齐王。
齐王有宠臣九人，欲构陷田单，共谓王曰：“燕伐齐时，楚王遣将率万人援齐。今国泰民安，社稷已定，何不遣使谢楚王？”齐王问：“谁可往？”九人曰：“貂勃可。”貂勃使楚，楚王设宴款待，数日不归。九人复言于王曰：“貂勃独为楚所留，岂非倚仗田单之势乎？且田单与大王，君臣无礼，上下无别。彼怀异志，内抚百姓，收揽人心，赈济穷困，广施恩德；外怀戎狄及天下贤士，阴结诸侯豪杰。其志不小，愿王明察。”
数日后，齐王召见田单。田单脱冠跣足，袒衣露体，入殿请罪。五日后，齐王曰：“尔于朕无罪。尔为君尽义，为臣尽忠，尔未负朕，尔实无罪。”翌日，齐王复问貂勃：“田单为人若何？”貂勃曰：“臣观其为人，内不顾小家，而忧社稷；外不徇私友，而持公义。于君不谄媚，而竭忠诚；于民不苛察，而宽厚施惠。此四者，臣皆洞然明察。且安平君与大王，君臣无二心，上下有分别。今大王若能重用安平君，国家必安，百姓必和。若不能用，臣请为大王除之。”齐王曰：“善。”遂加封田单夜邑万户。
💡 商战启示录
โป๋ป๋อ จากที่เคยเป็นผู้กล่าวร้ายต่อเทียนตาน กลับได้รับการเสนอชื่อจากเทียนตาน และในยามวิกฤตก็ได้ออกมาปกป้องเทียนตาน นับเป็นการแสดงให้เห็นถึงปัญญาอันล้ำลึกแห่ง "การเปลี่ยนศัตรูให้เป็นมิตร" เมื่อเทียนตานเผชิญกับคำใส่ร้าย มิได้ตอบโต้ด้วยการแก้แค้น หากแต่ใช้สุราอันเป็นสื่อคลายความขัดแย้ง เข้าใกล้ด้วยไมตรีจิต เปลี่ยนผู้ที่อาจเป็นศัตรูให้กลายเป็นพันธมิตร นี่คือการสะท้อนแนวคิด "การแข่งขันร่วมมือ" ในโลกธุรกิจสมัยใหม่ ในการแข่งขันเชิงพาณิชย์ แทนที่จะปะทะกับคู่แข่งโดยตรง กลับควรใช้การสื่อสาร การแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ หรือความร่วมมืออย่างจริงใจ เพื่อเปลี่ยนคู่แข่งให้เป็นหุ้นส่วน อาทิ แอปเปิลและซัมซุง แม้เป็นคู่ปรับในตลาดโทรศัพท์มือถือ แต่ซัมซุงกลับเป็นผู้จัดหาชิปหลักและจอภาพให้แก่แอปเปิล ทั้งสองฝ่ายร่วมมือกันอย่างลึกซึ้งท่ามกลางการแข่งขัน และบรรลุชัยชนะร่วมกัน
การที่เทียนตาน "มอบตำแหน่งให้แก่โป๋ป๋อต่อหน้าพระเจ้าแผ่นดิน" ยิ่งแสดงถึงการวางผู้มีความสามารถไว้ในตำแหน่งสำคัญ ต่อมาโป๋ป๋อกล้าออกมาสนับสนุนเทียนตานต่อหน้าพระเจ้าฉี นั่นคือผลตอบแทนของกลยุทธ์ "เปลี่ยนศัตรูให้เป็นมิตร" นี้เอง ผู้บริหารยุคใหม่พึงรู้จักมองเห็นคุณค่าที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง "วาจาร้าย" ริเริ่มคลี่คลายความขัดแย้ง เอาชนะใจผู้คนด้วยวิสัยทัศน์อันกว้างไกลและจิตใจที่ยิ่งใหญ่ ทำให้ผู้ที่เคยวิพากษ์วิจารณ์กลายเป็นผู้ภักดีต่อแบรนด์
ยิ่งไปกว่านั้น คำกล่าวของโป๋ป๋อที่ว่า "สุนัขย่อมเห่าใส่ผู้มิใช่นายของตน" ยังเตือนสติเราว่า การโจมตีมากมายในโลกธุรกิจมิได้มุ่งเป้าไปที่ตัวบุคคล หากแต่เป็นเพราะจุดยืนที่ต่างกัน การเข้าใจจุดยืนของอีกฝ่าย และแสวงหาผลประโยชน์ร่วมกัน คือกุญแจสำคัญสู่การสร้างความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่ยั่งยืน