📜 原文（文言文）
杜赫欲重景翠于周，谓周君曰：“君之国小，尽君之重宝珠玉以事诸侯，不可不察也。譬之如张罗者，张于无鸟之所，则终日无所得矣；张于多鸟处，则又骇鸟矣。必张于有鸟无鸟之际，然后能多得鸟矣。今君将施于大人，大人轻君；施于小人，小人无求于君。则君必施于今之穷士，不必且为大人者，故能得欲矣。”
📖 白话文翻译
ดูเหอต้องการให้จ้าวจวินให้ความสำคัญกับจิ่งฉุย จึงกล่าวกับจ้าวจวินว่า "รัฐของท่านเล็กยิ่งนัก ถึงแม้จะทุ่มเททรัพย์สมบัติและอัญมณีอันล้ำค่าเพื่อรับใช้诸侯 ก็ไม่อาจไม่พิจารณาอย่างรอบคอบ เปรียบเสมือนการกางตาข่ายจับนก หากกางตาข่ายในที่ที่ไม่มีนก แม้ทั้งวันก็จับไม่ได้สักตัว หากกางตาข่ายในที่ที่นกชุกชุม ก็จะทำให้ฝูงนกตื่นตกใจ จำต้องกางตาข่ายในเขตระหว่างที่มีนกและไม่มีนก จึงจะจับนกได้มากมาย ด้วยเหตุนี้ หากท่านประสงค์จะมอบพระคุณแก่ผู้มีเกียรติสูงศักดิ์ ผู้นั้นจะดูหมิ่นท่าน หากมอบพระคุณแก่ผู้ต่ำต้อย ผู้นั้นก็ไม่มีสิ่งใดปรารถนาจากท่าน ดังนั้น ท่านควรจะมอบพระคุณแก่ผู้ที่ปัจจุบันตกทุกข์ได้ยาก แต่ในอนาคตอาจกลายเป็นผู้มีเกียรติ จึงจะสมดังความมุ่งหมายของท่าน"
💡 商战启示录
กลยุทธ์หลักของตู้เหออยู่ที่การแสวงหา "จังหวะระหว่างที่นกมีกับไม่มี" กล่าวคือการลงทุนในหุ้นที่มีศักยภาพ มิใช่สิ่งที่เติบโตเต็มที่แล้วหรือไร้ความหวังโดยสิ้นเชิง ในธุรกิจสมัยใหม่ สิ่งนี้สอดคล้องกับการลงทุนแบบร่วมทุนและกลยุทธ์ด้านบุคลากร ตัวอย่างเช่น บริษัทไบต์แดนซ์ในช่วงแรกเริ่มลงทุนในโถวเถียว ไม่ได้เลือกที่จะแข่งขันโดยตรงกับยักษ์ใหญ่อย่างซินล่างหรือเทนเซ็นต์ หากแต่มุ่งเป้าไปที่สาขาใหม่ด้านอัลกอริทึมแนะนำ ซึ่งในเวลานั้นยังไม่ถูกผูกขาดโดยยักษ์ใหญ่ นับเป็น "จังหวะระหว่างที่นกมีกับไม่มี" ด้วยการมุ่งเน้นความต้องการของผู้ใช้ที่ถูกละเลย ไบต์แดนซ์จึงเติบโตอย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกัน ในการสรรหาบุคลากร องค์กรไม่ควรแย่งชิงเฉพาะบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ (ซึ่งเป็น "ที่ที่นกมาก" การแข่งขันสูงและต้นทุนสูง) และไม่ควรรับผู้ที่ไร้ศักยภาพโดยสิ้นเชิง ("ที่ที่ไม่มีนก" ย่อมไร้ประสิทธิผล) หากแต่ควรค้นหาผู้ที่มีพื้นฐานสามัญแต่มีศักยภาพในการเติบโต ดั่งเช่นถงเหวินหง อดีตพนักงานต้อนรับที่อาลีบาบาจ้างในช่วงแรกเริ่ม แม้เธอมิได้จบจากสาขาวิชาชีพโดยตรง แต่ด้วยศักยภาพจึงเติบโตขึ้นเป็นรองประธานกลุ่มบริษัท ยิ่งไปกว่านั้น กลยุทธ์นี้ยังให้ข้อคิดแก่องค์กรในการขยายตลาด นั่นคือการแสวงหาตลาดเฉพาะกลุ่มระหว่างตลาดอิ่มตัวกับตลาดเปล่า เช่นที่พินตัวโต๋วหลีกเลี่ยงเมืองระดับหนึ่งและสอง มุ่ง切入ตลาดระดับล่าง นี่คือ "การขยายตัวในจังหวะระหว่างที่นกมีกับไม่มี" ท้ายที่สุด องค์กรควรประหนึ่งราชาโจว ใช้ทรัพยากรทุ่มเทอย่างแม่นยำไปยัง "จิ่งชุย" ทั้งหลายที่สามารถสร้างผลตอบแทนในอนาคต มิใช่เอาใจผู้แข็งแกร่งในปัจจุบันอย่างมืดบอด จึงจะสามารถเอาชนะใหญ่ด้วยการลงทุนเล็ก และบรรลุการพลิกเกมเชิงกลยุทธ์ได้