สัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า

สัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าคือข้อตกลงระหว่างบริษัทการค้าระหว่างประเทศกับธนาคารในการซื้อขายเงินตราต่างประเทศจำนวนหนึ่ง ณ วันที่กำหนดในอนาคต ด้วยอัตราแลกเปลี่ยนที่ตกลงไว้ล่วงหน้า หน้าที่หลักคือการล็อกอัตราแลกเปลี่ยนเพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนในช่วงตั้งแต่ทำสัญญาจนถึงการรับหรือชำระเงิน ตัวอย่างการใช้: ผู้ส่งออกคาดว่าจะได้รับเงินตราต่างประเทศในอนาคตและกังวลว่าเงินตราต่างประเทศจะอ่อนค่า; ผู้นำเข้าคาดว่าจะต้องชำระเงินตราต่างประเทศในอนาคตและกังวลว่าเงินตราต่างประเทศจะแข็งค่า ข้อควรระวัง: เมื่อสัญญาครบกำหนดต้องปฏิบัติตาม มิฉะนั้นอาจต้องปิดสถานะ反向และรับความสูญเสีย; ธนาคารมักเรียกหลักประกันหรือใช้วงเงินสินเชื่อ; อัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าคำนวณจากอัตราแลกเปลี่ยนทันทีบวกหรือลบส่วนต่าง (พรีเมียม/ดิสเคานต์) ไม่ใช่การคาดการณ์อัตราแลกเปลี่ยนในอนาคต ความแตกต่างจากฟิวเจอร์สสกุลเงิน: สัญญาล่วงหน้าซื้อขายนอกตลาด ไม่เป็นมาตรฐาน ยืดหยุ่นสูงแต่สภาพคล่องต่ำ; ฟิวเจอร์สซื้อขายในตลาด เป็นมาตรฐาน มีการชำระบัญชีรายวัน ความแตกต่างจากออปชันสกุลเงิน: สัญญาล่วงหน้าต้องปฏิบัติตาม ส่วนผู้ซื้อออปชันมีสิทธิ์แต่ไม่มีข้อผูกมัด ความแตกต่างจากการซื้อขายเงินตราต่างประเทศทันที: ทันทีชำระภายใน T+2 ล่วงหน้าชำระ ณ วันที่กำหนดในอนาคต