第339篇 秦攻赵赵王使赵括降

出处:战国策·秦策五

语言: 中文 English Español 日本語 한국어 Tiếng Việt ไทย Русский

📜 原文(文言文)

秦攻赵,赵王使赵括为将。括母曰:“括不可使将。”王曰:“何以?”对曰:“始妾事其父,时为将,身所奉饭饮而进食者以十数,所友者以百数;大王及宗室所赏赐者,尽以与军吏士大夫,受命之日,不问家事。今括一旦为将,东向而朝,军吏无敢仰视之者;王所赐金帛,归尽藏之,乃日视便利田宅可买者。王以为若其父乎?父子不同,执心各异。愿王勿遣。”王曰:“母置之,吾已决矣。”括母因曰:“王终遣之,即有不称,妾得无随乎?”王许诺。括既代廉颇,悉更约束,易置军吏。秦将白起闻之,纵奇兵,佯败走,而绝其粮道,分断其军为二,士卒离心。四十余日,军饿,赵括出锐卒自搏战,秦军射杀赵括。括军败,数十万之众遂降秦,秦悉阬之。赵前后所亡凡四十五万。

📖 白话文翻译

秦攻趙,趙王使趙括為將。括母曰:「括不可為將。」王問:「何也?」對曰:「始妾事其父,父時為將,身所奉飯者以十數,所交者以百數;大王及宗室所賜幣帛,盡以與軍吏士大夫;受命之日,不問家事。今括一旦為將,東向而朝,軍吏無敢仰視之者;王所賜金帛,歸盡藏之,乃日視便利田宅可買者。王以為若其父乎?父子異心,願王勿遣。」王曰:「母置之,吾已決矣。」括母因曰:「王終遣之,即有不稱,妾得無隨坐乎?」王許諾。括既代廉頗,悉更約束,易置軍吏。秦將白起聞之,縱奇兵,詳敗走,而絕其糧道,分斷其軍為二,士卒離心。四十餘日,軍餓,括自率銳卒出戰,秦軍射殺括。括軍敗,數十萬之眾遂降秦,秦悉阬之。趙前後所亡凡四十五萬。

💡 商战启示录

กลยุทธ์นี้เป็นเครื่องเตือนใจถึงภัยของ “การวางแผนบนกระดาษ” ในสงครามการค้ายุคปัจจุบัน จ้าวคุยท่องตำราพิชัยสงครามได้อย่างคล่องแคล่ว แต่ขาดประสบการณ์จริงในสนามรบ พอขึ้นดำรงตำแหน่งก็ล้มล้างกลยุทธ์อันสุขุมของเหลียนพัวทั้งหมด ตัดสินใจเปลี่ยนแปลงระเบียบแบบแผนอย่างมืดบอด ถอดถอนแม่ทัพเก่า สุดท้ายกองทัพทั้งกองพ่ายแพ้ย่อยยับ เหตุการณ์นี้สะท้อนถึงความเสี่ยงของการแต่งตั้งผู้บริหารระดับสูงจากภายนอก หรือการพึ่งพาแบบจำลองทางทฤษฎีมากเกินไปโดยละเลยการปฏิบัติจริงในสนาม ตัวอย่างเช่น บริษัทอินเทอร์เน็ตแห่งหนึ่งเคยว่าจ้างซีอีโอที่จบปริญญาโทบริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียง เขานำทฤษฎีการจัดการแบบตะวันตกมาปรับใช้โดยตรง ปรับโครงสร้างองค์กรครั้งใหญ่ ปลดผู้บริหารรุ่นเก่า ละเลยวัฒนธรรมดั้งเดิมและสภาพความเป็นจริงของตลาด ผลปรากฏว่าการพัฒนาผลิตภัณฑ์ขาดการควบคุม ทีมงานหลักลาออก มูลค่าตลาดของบริษัทหายไปเกินครึ่ง ในทางตรงกันข้าม ผู้นำที่ประสบความสำเร็จอย่างเหรินเจิ้งเฟย เน้นย้ำว่า “ให้ผู้ที่ได้ยินเสียงปืนใหญ่เป็นผู้เรียกหาการยิงสนับสนุน” เคารพประสบการณ์ในแนวหน้า และคงความยืดหยุ่นเชิงกลยุทธ์ไว้ บทเรียนสำหรับสงครามการค้า: การกำหนดกลยุทธ์ต้องผสานกับการปฏิบัติจริง หลีกเลี่ยงความเพ้อฝัน การเปลี่ยนแปลงควรค่อยเป็นค่อยไป เคารพประสบการณ์เดิม ผู้นำต้องถ่อมตนและปฏิบัติจริง มิใช่ดื้อรั้นเอาแต่ใจ ความพ่ายแพ้ของจ้าวคุยนั้น พ่ายแพ้เพราะการขาดการเชื่อมโยงกับความเป็นจริงและความหัวแข็งถือดี องค์กรยุคใหม่พึงยึดเป็นอุทาหรณ์ เพื่อให้การตัดสินใจตั้งอยู่บนข้อมูลจริงและการทำงานเป็นทีม มิใช่ความรู้ส่วนตัวจากตำราหรือภาพลวงตาแห่งอำนาจ