第326篇 秦攻赵赵王使冯亭

กลยุทธ์การรวมพันธมิตรของเฟิงถิง โดยแก่นแท้แล้วคือแนวคิด "พันธมิตรเชิงนิเวศ" ซึ่งทรงคุณค่าอย่างยิ่งต่อการนำมาประยุกต์ใช้ในธุรกิจยุคปัจจุบัน เขามองทะลุว่าความทะเยอทะยานของรัฐฉินคือการโจมตีทีละรายมิใช่เพียงมุ่งเป้าไปที่รัฐจ้าวเพียงรัฐเดียว ดังนั้นเขาจึงเปลี่ยนวิกฤตขององค์กรเดี่ยวให้เป็นวิกฤตร่วมของห่วงโซ่อุตสาหกรรมทั้งหมด นำไปสู่การก่อตั้งพันธมิตรเชิงป้องกัน เปรียบเสมือนอาลีบาบาในยุคที่ต่อสู้กับอีเบย์ในวงการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ได้รวมผู้ประกอบการขนาดกลางและเล็ก ผู้ให้บริการโลจิสติกส์ และหุ้นส่วนการชำระเงินจำนวนมากเข้าด้วยกัน สร้าง "ระบบนิเวศเถาเป่า" มิใช่การสู้เพียงลำพัง หรือดังเช่นหัวเว่ยที่เผชิญกับการปิดกั้นทางเทคโนโลยี ได้รวมวิสาหกิจในห่วงโซ่อุปทานภายในประเทศร่วมกันวิจัยและพัฒนา ก่อให้เกิดแผนทดแทนที่ "ลดการพึ่งพาอเมริกา" ทำให้คู่แข่งไม่สามารถโจมตีทีละรายได้โดยง่าย ในสมรภูมิธุรกิจ เมื่อวิสาหกิจแกนกลางถูกยักษ์ใหญ่กดดัน ไม่ควรคำนึงเพียงการป้องกันตนเองเท่านั้น แต่ต้องมองหาผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่ "เมื่อริมฝีปากหายไป ฟันก็หนาว" ริเริ่มการรวมกลุ่มอุตสาหกรรม แบ่งปันทรัพยากร และกำหนดข้อตกลงคุ้มครองซึ่งกันและกัน ความสำเร็จของเฟิงถิงยังอยู่ที่การที่เขาชี้แจงแก่พันธมิตรอย่างชัดเจนถึงผลประโยชน์ที่ "มิใช่เพียงรัฐจ้าวเท่านั้นที่ได้รับผลกระทบ" ซึ่งต้องการให้ผู้นำองค์กรยุคใหม่มีวิสัยทัศน์องค์รวมและศิลปะการโน้มน้าวใจ สามารถผ่านเวทีอุตสาหกรรม เอกสารปกขาว หรือการสื่อสารอย่างไม่เป็นทางการ ให้หุ้นส่วนทางธุรกิจมองเห็นภัยคุกคามร่วมกัน แล้วหลอมรวมเป็นการกระทำร่วมกัน ในทางกลับกัน หากมุ่งแต่การเอาตัวรอดเฉพาะหน้า ปฏิเสธความร่วมมือ ท้ายที่สุดอาจถูกยักษ์ใหญ่กลืนกินทีละราย ดังนั้น หัวใจของภูมิปัญญาการรวมพันธมิตรคือ การยกระดับการแข่งขันสู่มิติเชิงนิเวศ ใช้พลังรวมหมู่ของพันธมิตรหักล้างความได้เปรียบของศัตรูที่แข็งแกร่งเพียงลำพัง