📜 原文（文言文）
孟尝君请辞于王。王曰：“寡人愿留君，而君辞去，何也？”孟尝君曰：“臣闻之，太公之封齐也，齐之南有泰山，北有渤海，东有琅邪，西有清河，地方千里，甲兵百万。然太公犹以为不足，乃求天下之士，以广其谋。今臣不肖，窃愿效犬马之劳，然恐王之不能用也。且臣闻之，‘狡兔有三窟，仅得免其死耳。今君有一窟，未得高枕而卧也。请为君复凿二窟。’”王曰：“诺。”乃谢病归老，而孟尝君遂行。
📖 白话文翻译
เหมิงฉางจวินทูลขอลาออกจากตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีต่อพระเจ้าฉี องค์ราชันตรัสว่า “เราปรารถนาจะให้ท่านอยู่รับราชการต่อไป แต่ท่านกลับขอลาออก เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?” เหมิงฉางจวินทูลว่า “ข้าพเจ้าได้ยินว่า เมื่อไท่กงได้รับพระราชทานแคว้นฉี ทางใต้มีเขาไท่ซาน ทางเหนือมีทะเลปั๋วไห่ ทางตะวันออกมีหลางหยา ทางตะวันตกมีแม่น้ำชิงเหอ แผ่นดินกว้างนับพันลี้ ทหารแสนนาย กระนั้นไท่กงยังเห็นว่าไม่เพียงพอ จึงแสวงหาผู้มีความสามารถทั่วหล้า เพื่อขยายอุบายอันชาญฉลาดของตน บัดนี้ข้าพเจ้ามีความสามารถเพียงสามัญ ขอรับใช้ด้วยความจงรักภักดีดั่งม้าหรือสุนัขรับใช้ แต่วิตกเกรงว่าพระองค์จะไม่ทรงใช้ข้าพเจ้าให้เต็มกำลัง ยิ่งกว่านั้น ข้าพเจ้าได้ยินว่า กระต่ายเจ้าเล่ห์มีโพรงสามแห่ง จึงรอดพ้นจากความตายได้ บัดนี้พระองค์ทรงมีโพรงเพียงแห่งเดียว ยังไม่อาจนอนใจได้อย่างสบาย ขอให้ข้าพเจ้าได้ขุดโพรงเพิ่มอีกสองแห่งเพื่อพระองค์เถิด” พระเจ้าฉีตรัสว่า “ดี” เหมิงฉางจวินจึงอ้างอาการป่วยขอลาออกจากราชการ แล้วก็จากไป
💡 商战启示录
เหมิงฉางจวินอ้างถึงแบบอย่างของไท่กง เพื่อบอกเป็นนัยว่าฉีหวังมีเพียงกำลังของรัฐฉีเพียงรัฐเดียวเท่านั้นไม่พอ จำต้องเปิดกว้างรับผู้มีความสามารถและขยายทรัพยากรภายนอก เปรียบเสมือนองค์กรสมัยใหม่ที่ไม่สามารถพึ่งพาตลาดเดียวหรือลูกค้ารายเดียวได้ จำต้องวางแผนการกระจายความเสี่ยงหลายทาง เขาใช้คำอุปมาว่า "กระต่ายเจ้าเล่ห์มีสามโพรง" ชี้ให้เห็นถึงความเปราะบางของฉีหวัง (และของตนเอง) — การมีฐานที่มั่นเพียงแห่งเดียว ย่อมมีความสามารถในการรับมือความเสี่ยงไม่เพียงพอ สิ่งนี้ให้ข้อคิดแก่ผู้นำธุรกิจว่า ในยามที่กิจการรุ่งเรืองต้องสร้าง "เส้นโค้งการเติบโตที่สอง" หรือระบบสำรองเชิงยุทธศาสตร์ไว้ล่วงหน้า ตัวอย่างเช่น หัวเว่ย นอกเหนือจากอุปกรณ์สื่อสาร ยังพัฒนาธุรกิจโทรศัพท์มือถือและคลาวด์เซอร์วิส เปรียบเสมือนการ "ขุดโพรงที่สอง" ส่วนไบต์แดนซ์ นอกเหนือจากโต่วอิน ยังบ่มเพาะติ๊กต็อกเพื่อเปิดตลาดต่างประเทศ เปรียบเสมือนการ "ขุดโพรงที่สาม" การลาออกของเหมิงฉางจวินมิใช่ความล้มเหลว หากแต่เป็นการทำลายความสุขสบายอย่างจงใจ เพื่อวางแผนสู่อนาคต องค์กรสมัยใหม่พึงมีจิตสำนึกเชิงวิกฤตเช่นนี้ คือ "เตรียมรับมือก่อนฝนตก" แสวงหาเส้นทางใหม่ในขณะที่ธุรกิจหลักยังอยู่จุดสูงสุด หลีกเลี่ยงความพินาศทั้งระบบจากการ "พึ่งพาจุดเดียว" ขณะเดียวกัน การที่เขาอ้างอิงอดีตเพื่ออธิบายปัจจุบัน โน้มน้าวให้ฉีหวังยอมปล่อยตัวเขาไป ยังแสดงให้เห็นกลยุทธ์การสื่อสาร — การใช้กรอบความเข้าใจที่อีกฝ่ายยอมรับ (ตรรกะการปกครองของไท่กง) มาห่อหุ้มข้อเรียกร้องของตน สิ่งนี้ทรงคุณค่าอย่างยิ่งในการเจรจาธุรกิจ กล่าวคือ การใช้แบบอย่างของผู้นำอุตสาหกรรมหรือกรณีศึกษาทางประวัติศาสตร์มาสนับสนุนความสมเหตุสมผลของการตัดสินใจของตน เพื่อเพิ่มพลังโน้มน้าวใจ