第200篇 楚王将出张子（二十九）

กลยุทธ์นี้แสดงให้เห็นถึงภูมิปัญญาในการค้าขายที่ว่า “การถอยเพื่อรุก และการเปลี่ยนศัตรูให้เป็นมิตร” เดิมทีจางอี้อาจถูกพระเจ้าฉู่หวังขับไล่ออกไป แต่จินซ่างแนะนำให้เขาเสนอ “ดินแดนซางอวี่” เป็นหมากต่อรองอย่างแข็งขัน เปลี่ยนจากการตั้งรับเป็นการรุก และในที่สุดไม่เพียงแต่ได้อยู่ต่อในรัฐฉู่เท่านั้น ยังได้รับความไว้วางใจจากพระเจ้าฉู่หวังอีกด้วย ในธุรกิจยุคปัจจุบัน สิ่งนี้เปรียบเสมือนการที่องค์กรต้องเผชิญกับแรงกดดันจากคู่แข่งหรือหน่วยงานกำกับดูแล แล้วเลือกใช้กลยุทธ์ “การเสียสละผลประโยชน์อย่างแข็งขัน” หรือ “การประนีประนอมเชิงยุทธศาสตร์” ตัวอย่างเช่น เมื่อยักษ์ใหญ่เทคโนโลยีรายหนึ่งเผชิญกับการสอบสวนด้านการผูกขาด การเปิดกว้างระบบนิเวศของแพลตฟอร์มหรือลดค่าบริการลงโดยสมัครใจ แม้ภายนอกจะดูเหมือนเสียสละผลประโยชน์ระยะสั้น แต่แท้จริงแล้วคือการแลกมาซึ่งพื้นที่ทางนโยบายและความไว้วางใจจากสาธารณชน เพื่อหลีกเลี่ยงมาตรการลงโทษที่รุนแรงยิ่งขึ้น อีกตัวอย่างหนึ่ง ในการเจรจาธุรกิจ เมื่ออีกฝ่ายเตรียมยุติความร่วมมือ ฝ่ายเราสามารถเสนอแผนประนีประนอมที่น่าดึงดูดยิ่งขึ้น (เช่น การขยายระยะเวลาการให้บริการ หรือเพิ่มมูลค่าเพิ่ม) เพื่อพลิกสถานการณ์และเสริมสร้างความสัมพันธ์ความร่วมมือให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น บทบาทของจินซ่างเปรียบเสมือน “ที่ปรึกษาภายใน” ซึ่งผ่านการไม่สมมาตรของข้อมูลและการผูกผลประโยชน์ร่วมกัน เขาไม่เพียงแต่ช่วยรักษาจางอี้ไว้เท่านั้น แต่ยังเสริมสร้างสถานะของตนเองอีกด้วย สิ่งนี้เตือนใจผู้ประกอบการให้รู้จักใช้ประโยชน์จากเครือข่ายบุคคลสำคัญและเครือข่ายข่าวกรอง โดยสรุปแล้ว แก่นแท้ของกลยุทธ์นี้คือ เมื่อเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่เอื้ออำนวย อย่าปะทะกันโดยตรง แต่จงเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาสผ่านการจัดสรรผลประโยชน์ใหม่อย่างสร้างสรรค์ เพื่อบรรลุชัยชนะร่วมกันหรือเพิ่มผลประโยชน์สูงสุดให้แก่ตนเองในที่สุด