📜 原文（文言文）
谓齐王曰：“齐南破楚，西屈秦，用韩、魏之兵，北禽燕、赵之众，而地不加广，民不加众，何也？非士不虑，非将不勇，欲以广地尊名，不取于民，而取于敌，此臣之所未喻也。且夫救赵而军邯郸，攻中山而取地，此皆魏王之力也。今王使成桥守事于韩，成桥已北入燕，是王不用甲，不伸威，而出百里之地，王可谓能矣。王又使周足长事秦，而秦以周足为解，而天下以秦为畏齐，是王能得天下之心也。王又举兵而伐宋，宋不足听也，而韩、魏、赵皆南附于楚，是王不用兵，而三国皆服，此王之功也。今王不取，臣恐秦、楚之为患也。且王之所求者，天下尊之而王之名显也。今王释此而袭仇雠之罪，臣窃为王危之。王不如因天下之力，伐仇雠之国，报齐之怨，而收天下之实，以广河间，则王之名显，而天下可王也。”
📖 白话文翻译
มีผู้กล่าวแก่พระเจ้าฉีว่า “แคว้นฉีทางใต้สามารถชนะแคว้นฉู่ ทางตะวันตกทำให้แคว้นฉินยอมจำนน อีกทั้งอาศัยกำลังทหารของฮั่นและเว่ย ทางเหนือสามารถจับกุมกำลังพลจำนวนมากของเยียนและจ้าวได้ แต่แผ่นดินมิได้เพิ่มพูน ราษฎรมิได้ทวีขึ้น เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้? มิใช่เพราะที่ปรึกษามิได้วางแผน มิใช่เพราะแม่ทัพมิได้กล้าหาญ หากแต่การประสงค์จะขยายอาณาเขตและยกย่องเกียรติศักดิ์ มิได้แสวงหาจากราษฎร แต่แย่งชิงจากศัตรู นี่คือสิ่งที่ข้าพเจ้าไม่เข้าใจ
ยิ่งกว่านั้น การที่ช่วยเหลือจ้าวและตั้งทัพอยู่ที่หานตาน การโจมตีจงซานและยึดดินแดนได้ ล้วนเป็นกำลังของพระเจ้าเว่ย บัดนี้ฝ่าบาททรงส่งเฉิงเฉียวไปดำรงตำแหน่งในฮั่น เฉิงเฉียวได้ขึ้นเหนือเข้าสู่เยียนแล้ว เช่นนี้ฝ่าบาทมิได้ทรงใช้เกราะ มิได้แผ่อำนาจ ก็สามารถถอยทัพออกจากดินแดนร้อยลี้ ฝ่าบาทนับได้ว่าทรงความสามารถ
ฝ่าบาทยังทรงส่งโจวจูไปปรนนิบัติแคว้นฉินเป็นเวลานาน และแคว้นฉินก็ปลดเปลื้องเพราะโจวจู ใต้หล้าเห็นว่าแคว้นฉินเกรงกลัวแคว้นฉี นี่คือการที่ฝ่าบาทได้ใจของใต้หล้า
ฝ่าบาททรงยกทัพโจมตีซ่งอีก ซ่งมิควรเชื่อฟัง แต่ฮั่น เว่ย จ้าว ล้วนหันไปทางใต้ขึ้นต่อแคว้นฉู่ เช่นนี้ฝ่าบาทมิได้ใช้กำลังทหาร แต่สามแคว้นล้วนยอมสยบ นี่คือผลงานของฝ่าบาท
บัดนี้ฝ่าบาทมิได้ทรงยึดถือสิ่งเหล่านี้ ข้าพเจ้ากลัวว่าฉินและฉู่จักกลายเป็นภัยพิบัติ อีกทั้งสิ่งที่ฝ่าบาททรงแสวงหา คือการที่ใต้หล้ายกย่องและพระนามอันรุ่งโรจน์ของฝ่าบาท บัดนี้ฝ่าบาททรงละทิ้งสิ่งเหล่านี้ กลับไปก่อกรรมกับศัตรูผู้พยาบาท ข้าพเจ้าโดยส่วนตัวเห็นว่าฝ่าบาทตกอยู่ในอันตราย
ฝ่าบาทไม่ควรพึ่งพากำลังของใต้หล้า โจมตีแคว้นที่เป็นศัตรู แก้แค้นแทนแคว้นฉี และเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ที่แท้จริงของใต้หล้า เพื่อขยายดินแดนเหอเจียน หากเป็นเช่นนี้ พระนามของฝ่าบาทก็จะรุ่งโรจน์ และใต้หล้าก็จะสามารถเป็นหนึ่งได้แล้ว”
💡 商战启示录
กลยุทธ์นี้เผยให้เห็นภูมิปัญญาการค้าที่ว่า “อาศัยกระแสแล้วเอาชนะโดยไม่ต้องรบ” ฉีหวังแม้จะชนะศึกหลายครั้ง แต่ก็มิได้แปรเปลี่ยนชัยชนะให้เป็นผลประโยชน์ที่แท้จริง ดั่งองค์กรที่ขยายส่วนแบ่งตลาดอย่างมืดบอด แต่กลับละเลยกำไรและการสั่งสมคุณค่าแบรนด์ ในโลกธุรกิจสมัยใหม่ บริษัทแอปเปิลมิได้ไขว่คว้าอันดับหนึ่งด้านยอดจัดส่ง แต่กลับผนวกระบบนิเวศและตั้งราคาสูงเพื่อช่วงชิงกำไรส่วนใหญ่ของอุตสาหกรรม นี่คือความคิดในการเปลี่ยนผ่านที่ว่า “มิได้แย่งชิงจากประชาชน แต่แย่งชิงจากศัตรู” ตรงกันข้าม บางองค์กรเพื่อโจมตีคู่แข่ง กลับก่อสงครามราคา แม้จะกดดันคู่แข่งในระยะสั้น แต่ก็เผาผลาญทรัพยากรของตน ดั่งฉีหวังที่ “ทำลายฉู่และปราบฉิน” แต่ไม่ได้แผ่ดินแม้一寸 ท้ายสุดจมสู่สงคราม attrition หมอแผนกลยุทธ์แนะนำฉีหวังให้ “อาศัยกำลังแห่งใต้หล้า” คือใช้ความร่วมมือและพันธมิตร มิใช่สู้เพียงลำพัง ดั่งความร่วมมือระหว่างไมโครซอฟท์และโอเพนเอไอ ที่อาศัยกระแสเอไอแทนที่จะวิจัยทุกอย่างด้วยตนเอง รุดหน้าครอบครองที่มั่นทางเทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว บรรลุทั้ง “ชื่อเสียงเด่นชัด” และ “ผลประโยชน์เป็นจริง” ส่วนการ “ตอบแทนความแค้นของฉี” นั้น เปรียบได้กับการที่องค์กรใช้การควบรวมกิจการหรือสงครามสิทธิบัตร แปรจุดอ่อนของคู่แข่งให้เป็นข้อได้เปรียบของตน บทเรียนแก่นแท้คือ ความสำเร็จทางธุรกิจมิได้อยู่ที่การเอาชนะคู่แข่งเพียงอย่างเดียว หากอยู่ที่การแปรเปลี่ยนผลแห่งชัยชนะให้เป็นความได้เปรียบทางการแข่งขันที่ยั่งยืนและชื่อเสียงของแบรนด์ หลีกเลี่ยงการ “ชนะศึก แต่แพ้สงคราม”