第176篇 楚王将出张子(五)

出处:战国策·楚策一

语言: 中文 English Español 日本語 한국어 Tiếng Việt ไทย Русский

📜 原文(文言文)

楚王将出张子,恐其败己也,靳尚谓楚王曰:“臣请随张子,傥可以得事于楚。”王曰:“诺。”乃之张子所,佯谓曰:“吾闻子以楚王为不直,故去之。今子行,吾请为子先。”张子曰:“子欲何之?”靳尚曰:“请之魏。”张子曰:“子之魏,必为魏王所留。”靳尚曰:“何以知之?”张子曰:“魏王欲得璧,子有之;欲得秦女,子有之;欲得地,子无之。子无之,则魏王必不留子矣。”靳尚曰:“然则子何以教之?”张子曰:“子归,请以楚王为辞,谓魏王曰:‘楚王甚爱张子,而不欲令其去楚,故遣臣来,欲得秦之璧、秦之女,以易张子。’魏王必喜,而留子矣。”靳尚归,以告楚王,楚王乃止。

📖 白话文翻译

楚懷王將釋張儀,然慮其或損楚之利。靳尚進曰:「臣請從儀行,庶幾可為楚圖事。」王曰:「善。」尚遂詣儀所,佯謂儀曰:「吾聞君以楚王為不直,故欲去楚。今君行,請為君先馳魏以探其道。」儀曰:「子欲何之?」尚曰:「吾之魏。」儀曰:「子往魏,必為魏王所留。」尚問:「君何以知之?」儀曰:「魏王欲得美玉,子有之;欲得秦姝,子有之;欲得土地,子則無。子無土地,則魏王必不留子。」尚曰:「然則君有何教?」儀曰:「子歸,請以楚王之名,謂魏王曰:『楚王甚重張儀,不欲其去楚,故遣我來,欲以秦玉與美女易儀。』魏王必悅,因而留子。」尚歸,以告楚懷王,王乃止釋儀之念。

💡 商战启示录

策文นี้แสดงให้เห็นถึงกลยุทธ์อันชาญฉลาดของจางอี๋ ท่านหยั่งรู้เจตนาของจิ่นซ่างได้อย่างทะลุปรุโปร่ง แต่หาได้ขัดขวางโดยตรงไม่ กลับใช้ “การเรียบเรียงข้อมูลใหม่” ชี้นำให้อีกฝ่ายเปลี่ยนแนวทางปฏิบัติ ในแวดวงธุรกิจสมัยใหม่ สิ่งนี้เปรียบเสมือนภูมิปัญญาแห่ง “การบริหารความคาดหวัง” และ “การทดแทนทรัพยากร” ตัวอย่างเช่น ในการเจรจาธุรกิจ เมื่อคู่แข่งพยายามแย่งชิงบุคลากรหลักของคุณ แทนที่จะต่อต้านอย่างแข็งกร้าว ควรส่งสัญญาณว่า “บุคลากรผู้นี้มีความสำคัญยิ่งต่อยุทธศาสตร์ของเรา ยินดีแลกเปลี่ยนด้วยทรัพยากรอื่น” ซึ่งจะเป็นการยกระดับต้นทุนในการรักษาบุคลากรของอีกฝ่าย หรือโน้มน้าวให้อีกฝ่ายหันไปแสวงหาความร่วมมือในรูปแบบอื่นแทน การกระทำของจางอี๋ยังสะท้อนถึงศิลปะแห่ง “การอาศัยกระแสชี้นำ” ท่านใช้การคาดคะเนความต้องการของเจ้าเว่ยของจิ่นซ่าง เปลี่ยนภัยคุกคามให้เป็นโอกาส ทำให้จิ่นซ่างสละแผนเดิมโดยสมัครใจ สิ่งนี้ให้ข้อคิดแก่ผู้บริหารองค์กรว่า เมื่อเผชิญกับการรบกวนจากภายนอก ไม่ควรตั้งรับเพียงอย่างเดียว แต่ควรหยั่งรู้แก่นแท้แห่งความต้องการของอีกฝ่าย (เช่น จิ่นซ่างปรารถนาจะสร้างผลงาน) แล้วออกแบบหนทางที่ได้ทั้งสองฝ่าย หรืออย่างน้อยก็ไม่ให้ตนเสียเปรียบ ยกตัวอย่างเช่น บริษัทเทคโนโลยีเมื่อเผชิญกับการแย่งชิงบุคลากรจากยักษ์ใหญ่ อาจประกาศเน้นย้ำถึงกำแพงเทคโนโลยีของทีมหลักและวิสัยทัศน์ในอนาคตอย่างเปิดเผย ทำให้ฝ่ายที่พยายามแย่งชิงประเมินต้นทุนได้สูงเกินไปจนต้องยอมถอย โดยสรุป กลยุทธ์อันชาญฉลาดมิใช่การปะทะกันอย่างแข็งกร้าว หากแต่เป็นการควบคุมข้อมูลและปรับโครงสร้างผลประโยชน์ เพื่อให้คู่ต่อสู้เลือกเส้นทางที่ตนกำหนดไว้ โดยหลงเชื่อว่าเป็นการตัดสินใจที่เป็นประโยชน์ต่อตนเอง