📜 原文（文言文）
貂勃常恶田单，曰：“安平君，小人也。”安平君闻之，故为酒而召貂勃，曰：“单何以得罪于先生，故常见誉于朝？”貂勃曰：“跖之狗吠尧，非贵跖而贱尧也，狗固吠非其主也。且今使公孙子贤，而徐子不肖，然而使公孙子与徐子斗，徐子之狗，犹时攫公孙子之腓而噬之也。若乃得去不肖者，而为贤者狗，岂特攫其腓而噬之耳哉？”安平君曰：“敬闻命。”明日，任之于王。王有所幸臣九人之属，欲伤安平君，相与语于王曰：“燕之伐齐之时，楚王使将军将万人而佐齐。今国已定，而社稷已安矣，何不使使者谢于楚王？”王曰：“左右孰可？”九人之属曰：“貂勃可。”貂勃使楚，楚王觞而进之，数日不反。九人之属相与语于王曰：“夫一人身而牵留万乘者，岂不以据势也哉？且安平君之与王也，君臣无礼，而上下无别。且其志欲为不善，内牧百姓，循抚其心，振穷补不足，布德于民；外怀戎翟、天下之贤士，阴结诸侯之雄俊豪英，其志欲有为也。愿王之察之。”异日，而王曰：“召相单来。”田单免冠徒跣肉袒而进，退而请死罪。五日，而王曰：“子无罪于寡人，子为子之君义，子为子之臣忠，子无得罪于寡人，寡人有罪于子。”乃杀九人之属，而逐其家，益封安平君以夜邑万户。
📖 白话文翻译
貂勃常短田单，曰：“安平君，小人也。”田单闻之，乃置酒延貂勃，问曰：“单何以得罪于先生，常见称于朝？”貂勃曰：“跖之狗吠尧，非贵跖而贱尧也，狗固吠非其主也。且今使公孙子贤，而徐子不肖，然而使公孙子与徐子斗，徐子之狗，犹时攫公孙子之腓而噬之。若乃得去不肖者，而为贤者狗，岂特攫其腓而噬之哉？”田单曰：“敬闻命矣。”明日，乃荐貂勃于齐王。齐王有九宠臣，欲害田单，共说齐王曰：“燕之攻齐也，楚王使将军将万人而佐齐。今国已定，民已安，何不遣使者谢楚王？”王曰：“谁可使？”九人曰：“貂勃可。”貂勃使楚，楚王飨之，数日不反。九人复说王曰：“夫一人之身，而牵留万乘之主，岂不以权乎？且安平君之与王也，君臣无礼，而上下无别。内牧百姓，循抚其心，振穷补不足，布德于民；外怀戎狄，天下之贤士，阴结诸侯之雄俊，其志欲有为也。愿王之察之。”异日，王曰：“召相单来。”田单免冠徒跣肉袒而进，退而请死罪。五日，王曰：“子无罪于寡人，子为子之臣礼，子无过，寡人有过。”乃杀九子，而逐其家，益封安平君以夜邑万户。
💡 商战启示录
เมื่อเผชิญกับการใส่ร้ายต่อหน้าธารกำนัลของเตียวปั๋ว เถียนตานมิได้ใช้อำนาจข่มเหงหรือแก้แค้น หากแต่จัดงานเลี้ยงเพื่อสื่อสารอย่างจริงใจ เปลี่ยนความเป็นศัตรูให้เป็นความเข้าใจ ถึงขั้นเสนอชื่อเตียวปั๋วให้ได้รับตำแหน่ง แสดงให้เห็นถึงภูมิปัญญาอันสูงส่งแห่ง “การเปลี่ยนศัตรูให้เป็นมิตร” ในโลกธุรกิจสมัยใหม่ สิ่งนี้เปรียบเสมือนการที่องค์กรเผชิญกับคำวิจารณ์จากคู่แข่งหรือ “คนหัวแข็ง” ภายในองค์กร แทนที่จะต่อต้าน ควรรับฟังตรรกะหรือผลประโยชน์เบื้องหลังของพวกเขา แม้กระทั่งดึงดูดความสามารถของพวกเขามาใช้ให้เป็นประโยชน์ ตัวอย่างเช่น เมื่อสตีฟ จ็อบส์กลับสู่แอปเปิล เขามิได้จัดการกับจอห์น สกัลลีย์ อดีตซีอีโอ แต่กลับมุ่งเน้นที่นวัตกรรมผลิตภัณฑ์ และใช้ความสำเร็จเพื่อลบล้างความขัดแย้งเก่า เมื่อเถียนตานได้รับความไว้วางใจจากฉีหวางแล้ว ต้องเผชิญกับการสมคบคิดใส่ร้ายของขุนนางผู้โปรดปรานเก้าคน เขามิได้รีบร้อนแก้ตัว หากแต่แสดงความอ่อนน้อมด้วยท่าที “ถอดหมวกและเดินเท้าเปล่า” เพื่อรอจังหวะ ให้ฉีหวางค้นพบเองว่าผู้ใดซื่อสัตย์ผู้ใดทุจริต และในที่สุดก็พลิกกลับมาชนะ นี่คือบทเรียนแก่ผู้บริหารว่า เมื่อเผชิญกับการเมืองในที่ทำงานหรือวิกฤตด้านกระแสสังคม การปะทะกันตรง ๆ มักทำให้ทั้งสองฝ่ายบาดเจ็บ แต่การถอยชั่วคราว รักษากำลัง และปล่อยให้ข้อเท็จจริงพูดแทน กลับจะ赢得ความไว้วางใจในที่สุด ขณะเดียวกัน การที่เถียนตาน “แผ่คุณธรรมแก่ราษฎรและผูกมิตรกับผู้กล้า” ในยามปกติ คือเครื่องคุ้มกันยามวิกฤตของเขา ผู้นำองค์กรก็ควรให้ความสำคัญกับการสร้างชื่อเสียงของแบรนด์ ความภักดีของลูกค้า และเครือข่ายบุคคลสำคัญในยามปกติ เมื่อวิกฤตมาถึง “น้ำใจประชาชน” และ “พันธมิตร” เหล่านี้คือกำแพงที่แข็งแกร่งที่สุด กลยุทธ์ทางธุรกิจที่แท้จริงมิใช่เพียงการเผชิญหน้ากับการแข่งขัน หากแต่คือการบริหาร “จิตใจคน” และ “ความไว้วางใจ” อันเป็นการต่อสู้ระยะยาว