📜 原文（文言文）
谓齐王曰：“齐南破楚，西屈秦，用韩、魏之兵，北禽燕、赵之众，而地不加广，民不加多，而国不加富，何也？此非所以为名也。夫存韩、魏而胁楚、赵，则天下莫不朝矣。今王不存韩、魏，而独攻楚、赵，此犹舍其田而芸人之田，失其本而求其末也。且夫救赵而弗取，则赵之怨深矣；攻楚而不胜，则楚之仇结矣。怨深仇结，而欲诸侯之亲，不可得也。故为大王计，莫若存韩、魏而胁楚、赵，则天下皆朝于齐矣。”
📖 白话文翻译
มีผู้กล่าวแก่พระเจ้าฉีว่า “แคว้นฉีทางใต้ได้พิชิตแคว้นฉู่ ทางตะวันตกทำให้แคว้นฉินยอมจำนน อีกทั้งยังใช้กำลังทหารของแคว้นฮั่นและเว่ย ทางเหนือได้จับกุมกองทัพของแคว้นเยียนและจ้าว แต่ดินแดนมิได้ขยาย ราษฎรมิได้เพิ่มพูน แผ่นดินก็มิได้มั่งคั่ง เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้? เพราะพระองค์มิได้สถาปนาหัวข้ออันชอบธรรมและเป้าหมายเชิงยุทธศาสตร์ไว้อย่างถูกต้อง หากทรงรักษาแคว้นฮั่นและเว่ยไว้ พร้อมทั้งทำให้แคว้นฉู่และจ้าวเกรงขาม แล้วเหล่าขุนนางทั่วหล้าจะไม่มาเข้าเฝ้าฉีหรือ? บัดนี้พระองค์มิได้รักษาฮั่นและเว่ย กลับรุกรานฉู่และจ้าวเพียงลำพัง ประหนึ่งทิ้งไร่นาของตนไปไถนาของผู้อื่น ละทิ้งรากเหง้าแล้วไขว่คว้าแต่กิ่งก้าน อีกทั้งการช่วยเหลือจ้าวโดยมิได้ยึดดินแดน ความแค้นของจ้าวก็จะยิ่งทวี การโจมตีฉู่โดยมิอาจชนะ ความเกลียดชังของฉู่ก็จะก่อตัวขึ้น ความแค้นหยั่งลึก ศัตรูตั้งมั่น แล้วยังปรารถนาให้เหล่าขุนนางมาผูกไมตรี ย่อมเป็นสิ่งมิอาจเป็นได้ เหตุฉะนั้น เพื่อพระองค์ ควรอย่างยิ่งที่จะรักษาฮั่นและเว่ยไว้ แล้วทำให้ฉู่และจ้าวเกรงขาม เมื่อนั้นเหล่าขุนนางทั่วหล้าก็จักมาเข้าเฝ้าฉีเอง”
💡 商战启示录
แก่นของยุทธศาสตร์นี้อยู่ที่ “รักษาผลประโยชน์เล็กน้อยเพื่อชัยชนะอันยิ่งใหญ่” กล่าวคือ ไม่โลภชัยชนะเฉพาะหน้าอย่างเป็นท้องถิ่น หากแต่ต้องสร้างพันธมิตรเชิงยุทธศาสตร์ ก่อเกิดพลังข่มขวัญ และท้ายที่สุดคือการควบคุมสถานการณ์โดยรวม ในแวดวงธุรกิจสมัยใหม่ แนวคิดนี้สอดคล้องกับ “วิธีคิดเชิงนิเวศ” และ “ลัทธิระยะยาว” ตัวอย่างเช่น ในช่วงแรกเริ่ม อาลีบาบามิได้มุ่งขยายธุรกิจของตนเองเพียงอย่างเดียว หากแต่สนับสนุนผู้ค้ารายย่อยและขนาดกลาง (เปรียบเสมือนการรักษาแคว้นหานและเว่ย) สร้างระบบนิเวศแพลตฟอร์มขึ้นมา จึงสามารถข่มขวัญจิงตงและอเมซอนได้ (เปรียบเสมือนการคุกคามแคว้นฉู่และเจ้า) และในที่สุดก็กลายเป็นยักษ์ใหญ่วงการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ในทางกลับกัน วิสาหกิจบางแห่ง เช่น สงครามจักรยานแชร์ในอดีต ต่างฝ่ายต่างเร่งยึดพื้นที่อย่างบ้าคลั่ง (โจมตีแคว้นฉู่และเจ้า) ละเลยการรักษาความสัมพันธ์กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียสำคัญ เช่น รัฐบาลและนักลงทุน (มิได้รักษาแคว้นหานและเว่ย) ส่งผลให้ทรัพยากรถูกเผาผลาญภายใน และท้ายที่สุดก็ถูกควบรวมหรือตกรอบไป ภูมิปัญญาแห่งสงครามธุรกิจที่แท้จริงคือ จงอย่ามุ่งแต่คู่แข่งทางตรงเพียงอย่างเดียว หากแต่ต้องให้ความสำคัญกับการสร้าง “เครือข่ายพันธมิตร” ก่อนเป็นอันดับแรก อาทิ การร่วมมือกับซัพพลายเออร์ ช่องทางจัดจำหน่าย หรือแม้แต่ธุรกิจที่ไม่ใช่แกนหลักของคู่แข่ง เพื่อก่อเกิดชุมชนแห่งผลประโยชน์ร่วมกัน เมื่อท่านมีเครือข่ายพันธมิตรอันแข็งแกร่ง ต่อให้มิได้รุกออกไป ฐานะในตลาดก็จะยกระดับขึ้นเองโดยธรรมชาติ ดั่งสภาวะที่ “ใต้หล้าไม่มีผู้ใดไม่เข้ามาสู่ราชสำนัก” ขณะเดียวกัน ต้องระวังกับดักแห่ง “ละทิ้งนาของตนไปปั่นนาของผู้อื่น” อันได้แก่ การกระจายธุรกิจอย่างมืดบอดหรือการขยายอาณาเขตข้ามอุตสาหกรรม โดยละเลยการเสริมสร้างความสามารถหลักของตน วิสาหกิจควรปฏิบัติเยี่ยงพระเจ้าฉี คือรักษาฐานกำลังหลักให้มั่นคงก่อน (รักษาแคว้นหานและเว่ย) แล้วจึงค่อยหมายมั่นขยายออกไปภายนอก (คุกคามแคว้นฉู่และเจ้า) จึงจะตั้งมั่นอยู่ในสงครามธุรกิจได้อย่างไม่มีวันพ่ายแพ้