📜 原文（文言文）
或献书燕王：“王而不能自恃，不恶卑名以事强，事强可以令国安长久，万世之善计。以事强而不可以为万世，则不如合弱，将奈何也？”
📖 白话文翻译
มีผู้หนึ่งถวายหนังสือแก่พระเจ้าเหยียนว่า “หากพระองค์ไม่สามารถพึ่งพากำลังของพระองค์เองได้ ก็ไม่ควรเกลียดชื่อเสียงอันต่ำต้อยแล้วไปรับใช้รัฐที่เข้มแข็ง การรับใช้รัฐที่เข้มแข็งย่อมทำให้รัฐมั่นคงและยืนยงได้ยาวนาน นี่คือแผนอันประเสริฐที่ควรยึดถือตลอดหมื่นชั่วอายุคน หากการรับใช้รัฐที่เข้มแข็งมิอาจเป็นแผนหมื่นชั่วอายุคนได้ เช่นนั้นแล้ว ก็ไม่เท่ากับการรวมพลังกับรัฐที่อ่อนแอกว่าหรือ? ข้อนี้จะพึงพิจารณาอย่างไรเล่า?”
💡 商战启示录
กลยุทธ์นี้ชี้ให้เห็นถึงทางเลือกเชิงยุทธศาสตร์ขององค์กรเมื่ออยู่ในสถานะที่อ่อนแอ กล่าวคือ ไม่พึ่งพายักษ์ใหญ่ (เช่น ช่วงแรกเริ่มของเสียวหมี่ที่พึ่งพาห่วงโซ่อุปทานของควอลคอมม์) หรือไม่ก็รวมตัวกับผู้ที่อ่อนแอกว่าด้วยกันเป็นพันธมิตร (เช่น ค่ายแอนดรอยด์ที่ต่อต้านแอปเปิล) หัวใจสำคัญอยู่ที่การประเมินว่าการพึ่งพานั้นยั่งยืนหรือไม่ หากยักษ์ใหญ่จะบีบคั้นพื้นที่การอยู่รอดของเราอย่างไม่หยุดหย่อน (เช่น แพลตฟอร์มบางแห่งเรียกเก็บค่าคอมมิชชันสูงเกินไป) การพึ่งพาก็มิใช่แผนระยะยาว ควรหันไปรวมตัวกับวิสาหกิจขนาดกลางและเล็กอื่น ๆ ก่อตั้งเป็นพันธมิตรเชิงนิเวศ เพื่อร่วมกันรับมือความเสี่ยง ในสมรภูมิธุรกิจยุคปัจจุบัน วิสาหกิจขนาดเล็กมักเผชิญกับทางเลือกสองทาง ได้แก่ การเป็นบริวารของยักษ์ใหญ่ หรือการสร้างพันธมิตรเชิงยุทธศาสตร์กับวิสาหกิจ同类 คำถามที่พระเจ้ายั่นทรงต้องตัดสินใจนั้น คือการชั่งน้ำหนักระหว่าง “การเลือกข้าง” กับ “การสร้างพันธมิตร” ของผู้ประกอบการในยุคปัจจุบัน พันธมิตรที่ประสบความสำเร็จ เช่น พันธมิตรวินเทล ส่วนการพึ่งพาที่ล้มเหลว เช่น บริษัทสตาร์ทอัพจำนวนมากที่ถูกซื้อกิจการแล้วค่อย ๆ ถูกละเลยจนสูญเสียความสำคัญ แก่นแท้ของกลยุทธ์คือการประเมินสถานการณ์อย่างพลวัต หลีกเลี่ยงการพึ่งพาแหล่งเดียว และมั่นใจว่าไม่ว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ก็ยังมีหนทางถอยอยู่เสมอ