การไล่เบี้ย

การเรียกคืน (Recovery) ในทางการค้าระหว่างประเทศมักหมายถึงการที่ฝ่ายหนึ่ง (เช่น ผู้ส่งออก บริษัทประกันภัย หรือธนาคาร) หลังจากที่ได้ชดใช้หรือรับภาระความสูญเสียแล้ว ได้เรียกร้องเงินคืนจากฝ่ายที่ต้องรับผิดชอบที่แท้จริง มักพบในกรณีประกันภัยสินเชื่อเพื่อการส่งออก การแฟคตอริ่ง ข้อพิพาทเกี่ยวกับเลตเตอร์ออฟเครดิต และความเสียหายของสินค้าในการขนส่งทางทะเล ตัวอย่างเช่น หลังจากผู้ส่งออกทำประกันภัยสินเชื่อแล้ว เนื่องจากผู้นำเข้าไม่สามารถชำระเงินได้เพราะล้มละลาย บริษัทประกันภัยเมื่อชดใช้แล้วจะได้สิทธิช่วงใช้สิทธิเรียกร้อง (subrogation) เพื่อเรียกคืนจากผู้นำเข้าหรือผู้ค้ำประกัน ข้อควรระวัง: สิทธิในการเรียกคืนมักขึ้นอยู่กับกฎหมายหรือสัญญา (เช่น สิทธิช่วงใช้สิทธิเรียกร้อง) และต้องใช้ภายในอายุความ เป้าหมายในการเรียกคืนอาจรวมถึงผู้ซื้อ ผู้ขนส่ง บริษัทประกันภัย เป็นต้น แตกต่างจาก 'การเรียกร้องค่าเสียหาย' (Claim) ซึ่งเป็นการที่ฝ่ายที่เสียหายเรียกร้องค่าชดเชยจากฝ่ายที่รับผิดชอบ ส่วนการเรียกคืนคือการที่ฝ่ายที่ได้ชดใช้แล้วหันไปเรียกคืนความสูญเสียจากฝ่ายที่รับผิดชอบขั้นสุดท้าย เมื่อเทียบกับ 'การทวงหนี้' (Debt Collection) การเรียกคืนเน้นสิทธิในการช่วงใช้สิทธิหรือการโอนสิทธิทางกฎหมายมากกว่า มักใช้ในด้านประกันภัยและการค้ำประกัน ผู้ประกอบการการค้าระหว่างประเทศควรเก็บเอกสารการค้าและการชดใช้ให้ครบถ้วนเพื่อให้มีหลักฐานเพียงพอ