การแตกหัก

ในด้านการค้าต่างประเทศ «การแตกหัก» (Fracture) โดยทั่วไปหมายถึงการแตกหรือหักทางกายภาพของสินค้าที่เกิดขึ้นระหว่างการขนส่ง การขนถ่าย หรือการจัดเก็บ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่พบบ่อยในสินค้าเปราะบาง (เช่น แก้ว เซรามิก เครื่องมือวัดความละเอียด) หรือวัสดุโลหะ คำนี้แตกต่างจาก «ความเสียหาย» (Damage): ความเสียหายหมายถึงความเสียหายทุกรูปแบบ รวมถึงรอยขีดข่วน รอยบุบ ความชื้น ฯลฯ ในขณะที่การแตกหักหมายถึงการที่วัตถุแยกออกเป็นสองส่วนหรือมากกว่าเนื่องจากความเค้นเกินขีดจำกัดความแข็งแรง สถานการณ์การใช้งานรวมถึง: 1) ข้อกำหนดคุณภาพในสัญญา ซึ่งห้ามการแตกหักอย่างชัดเจน; 2) ข้อกำหนดแบบอ่อนในเลตเตอร์ออฟเครดิต ที่ต้องการใบรับรองว่าไม่มีการแตกหัก; 3) การเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากประกัน ซึ่งการแตกหักมักถูกจัดอยู่ในความคุ้มครองของความเสี่ยงเฉพาะ (เช่น ความเสี่ยงการแตก) ข้อควรระวัง: ต้องแยกแยะ «การแตกหัก» จาก «รอยร้าว» (Crack) ซึ่งหลังอาจไม่แยกออกจากกันทั้งหมดแต่ส่งผลต่อการใช้งาน; ในขณะเดียวกันควรระบุว่าการแตกหักเป็น «ข้อบกพร่องโดยธรรมชาติ» หรือ «ความเสี่ยงจากการขนส่ง» ในการค้าระหว่างประเทศ หากสินค้าเกิดการแตกหัก ผู้ซื้อโดยทั่วไปสามารถอ้างอิงตามข้อ 35 ของอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยสัญญาซื้อขายสินค้าระหว่างประเทศเพื่อเรียกร้องความไม่สอดคล้อง แต่ต้องพิสูจน์ว่าการแตกหักไม่ได้เกิดจากการดำเนินการที่ไม่เหมาะสมของผู้ซื้อ