📖 คำอธิบายโดยละเอียด
การประกันภัยตามสัญญา (Contract Insurance) ไม่ใช่คำศัพท์มาตรฐานในทางการค้าระหว่างประเทศ โดยปกติหมายถึงข้อกำหนดด้านการประกันภัยที่คู่สัญญาตกลงกันในสัญญา เช่น ใครเป็นผู้รับผิดชอบในการทำประกันภัย ประเภทความคุ้มครอง จำนวนเงินเอาประกัน สกุลเงินที่ใช้ และสิทธิในการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทน มักพบในเงื่อนไขการค้าแบบ CIF และ CIP ซึ่งผู้ขายเป็นผู้ทำประกันภัย รวมถึง FOB และ FCA ซึ่งผู้ซื้อเป็นผู้ทำประกันภัย สถานการณ์การใช้งาน ได้แก่ การกำหนดหน้าที่ในการทำประกันภัยให้ชัดเจน การหลีกเลี่ยงการไม่ทำประกันภัยหรือทำผิดประเภท และการรับรองสิทธิในการเรียกร้อง ข้อควรระวัง: ต้องสอดคล้องกับเงื่อนไขการค้า (เช่น ภายใต้ CIF ผู้ขายต้องทำประกันภัยขั้นต่ำ) ระบุผู้รับผลประโยชน์ ค่าเสียหายส่วนแรก ระยะเวลาคุ้มครอง (เงื่อนไขคลังถึงคลัง) และตรวจสอบให้กรมธรรม์สอดคล้องกับสัญญา แตกต่างจาก 'การประกันภัยแบบเปิด' ตรงที่การประกันภัยตามสัญญาเป็นการตกลงเป็นรายครั้ง และแตกต่างจาก 'ใบรับรองการประกันภัย' ซึ่งเป็นเอกสารหลักฐาน หากสัญญาไม่ได้ระบุไว้ ให้ปฏิบัติตามธรรมเนียมการค้าระหว่างประเทศ
📝 ตัวอย่าง
1. ในสัญญา CIF ข้อกำหนดการประกันภัยตามสัญญาระบุว่าผู้ขายต้องทำประกันภัยความเสี่ยงทั้งหมดเป็นจำนวน 110% ของมูลค่าใบแจ้งหนี้ และใช้กรมธรรม์ของบริษัทประกันภัยประชาชนจีน (คำอธิบาย: กำหนดหน้าที่และประเภทความคุ้มครองของผู้ขายอย่างชัดเจน)
2. ผู้ซื้อดำเนินการประกันภัยตามสัญญาภายใต้สัญญา FOB ด้วยตนเอง โดยกำหนดให้ผู้เอาประกันภัยในกรมธรรม์ต้องเป็นผู้ซื้อ เพื่อให้สามารถเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนได้โดยตรงเมื่อสินค้าเสียหาย (คำอธิบาย: ข้อกำหนดเกี่ยวกับสิทธิประโยชน์ในการประกันภัยเมื่อผู้ซื้อเป็นผู้ทำประกันภัย)