第67篇 宜阳之役楚畔秦而合于韩

กลยุทธ์นี้เผยให้เห็นเกมระหว่าง “การสร้างภาพลวงตา” และ “การประเมินสาระสำคัญ” ในสงครามการค้า การร่วมมือระหว่างรัฐฉู่และรัฐหานดูเหมือนแข็งแกร่ง แต่แท้จริงแล้วเต็มไปด้วยความขัดแย้งภายใน ดั่ง “พันธมิตรเชิงยุทธศาสตร์” ระหว่างองค์กรสมัยใหม่ หากขาดรากฐานแห่งผลประโยชน์ร่วมกัน ย่อมเป็นเพียงเสือกระดาษ ตัวอย่างเช่น ก่อนที่ตีตี้และควายดีจะควบรวมกิจการในปี 2015 ทั้งสองฝ่ายทำสงครามราคาอย่างดุเดือดเพื่อแย่งชิงตลาด แต่เมื่อเผชิญภัยคุกคามภายนอก (เช่น อูเบอร์) หลังการควบรวมกิจการกลับแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก ในทางกลับกัน หากพันธมิตรเกิดขึ้นเพียงเพื่อต่อกรกับศัตรูที่แข็งแกร่งในระยะสั้น โดยละเลยจุดแข็งของตนเองและจุดอ่อนของคู่แข่ง ก็อาจพังทลายลงได้ในพริบตา ปัญญาของกานเหม่าอยู่ที่การวิเคราะห์สาระสำคัญอย่างเยือกเย็น: กองทัพของฉู่และหานมิได้เพิ่มขึ้น และทั้งสองฝ่ายต่างระแวงซึ่งกันและกัน พันธมิตรจึงไม่เป็นภัยคุกคาม องค์กรสมัยใหม่เมื่อเผชิญกับ “การรวมตัว” ของคู่แข่ง ควรทะลวงผ่านภาพลักษณ์ภายนอกที่โอ้อวด แล้วประเมินระดับการบูรณาการทรัพยากรและความสอดคล้องภายในของพวกเขา เช่นเดียวกับที่อาลีบาบาและเทนเซ็นต์ต่างสนับสนุนควายดีและตีตี้ตามลำดับ ภายนอกดูเหมือนการต่อสู้ที่ดุเดือด แต่เบื้องหลังล้วนมีทุนมหาศาล อย่างไรก็ตาม หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอาศัยเพียงพันธมิตรที่ “ประกอบขึ้นอย่างฉาบฉวย” โดยขาดความสามารถหลัก ก็จะล้มเหลวในที่สุด ผู้บริหารควรเยี่ยงกานเหม่า คือมองทะลุความเปราะบางของพันธมิตร และลงมืออย่างเด็ดขาด มิใช่หวาดหวั่นต่อภาพลวงตาที่ถูกสร้างขึ้น