📜 原文（文言文）
秦召周君，周君难往。或为周君谓魏王曰：“秦召周君，将以使之攻魏。王图之乎？”魏王曰：“诺。”因使周君往，而秦果欲使周君攻魏。周君因谓秦昭王曰：“魏王请以国事听秦，而不敢自专，王其图之。”秦王曰：“善。”乃止。
📖 白话文翻译
秦國เชิญเจ้านครโจวมา เจ้านครโจวรู้สึกลำบากใจ ไม่รู้ว่าจะไปหรือไม่ไป ใครคนหนึ่งจึงกล่าวแทนเจ้านครโจวต่อพระเจ้าวэйว่า “秦国เชิญเจ้านครโจวมา คิดจะให้เขาไปโจมตีรัฐเว่ย ฝ่าบาททรงคิดจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร?” พระเจ้าวэйตรัสว่า “ดี เรารู้แล้ว” ดังนั้นพระเจ้าวэйจึงสนับสนุนให้เจ้านครโจวเดินทางไป秦国 เมื่อเจ้านครโจวมาถึง秦国 พระเจ้าฉินทรงคิดจะให้เขาไปโจมตีรัฐเว่ยจริง ๆ เจ้านครโจวจึงทูลพระเจ้าฉินจ้าวว่า “พระเจ้าวэйทรงยินดีมอบกิจการใหญ่ของรัฐให้秦国จัดการแล้ว ไม่กล้าตัดสินใจเอง ฝ่าบาทโปรดทรงพิจารณาอีกครั้งเถิด” พระเจ้าฉินตรัสว่า “ดี” จึงทรงละทิ้งความคิดที่จะให้เจ้านครโจวโจมตีรัฐเว่ยในที่สุด
💡 商战启示录
面对秦国的压力，周君并未直接拒绝，而是以巧妙的外交辞令，将魏国的态度转达于秦王，使秦王洞察魏国已然服软，遂免于兵戈之争。此乃“借力打力”与“信息不对称”之策略也。于今商道，企业遇强势对手施压，不宜硬碰硬，当巧传信息，令对手重估局势。譬如某初创公司遭行业巨头逼购，创始人未直言拒绝，而透露已有数家战略投资者洽谈，并展示其独特技术壁垒，使巨头悟得强攻之代价过高，转而提出更优渥之合作条件。又如供应链谈判中，采购方可暗示备选供应商之存在，以压低价格。周君之成，在于其洞悉魏、秦双方之信息，择机而发，遂改秦王之决断。此警管理者，谈判之中信息乃核心资产，当善用第三方立场与时机，化威胁为机遇。