📜 原文（文言文）
韩公仲谓向寿曰：“禽之，相之，非有国者之利也。且秦之强，韩之弱，韩必为秦禽。今韩之怨秦，非一日矣。今王使向寿守宜阳，而令韩相公仲以兵屯于境上，是秦欲伐韩也。韩之未得与秦合也，故公仲恐，欲与秦合，而恐秦不听，故使臣来请。今王若听臣，则韩必与秦合，而秦、韩为一，则楚必不敢动矣。若不听臣，则韩必入于楚，韩、楚为一，则秦必见攻矣。此安危之要也，愿王察之。”向寿曰：“善。吾请为子言之于王。”
📖 白话文翻译
韓国公仲遣人謂向壽曰：「擒之，或相之，皆非利於有國者也。況秦強而韓弱，韓必見擒於秦。今韓之怨秦，非一日矣。今秦王使君鎮宜陽，而令韓相公仲屯兵境上，此秦欲伐韓之兆也。韓未能與秦合，故公仲懼，欲與秦合，而恐秦之不許，是以遣我來請。若大王能聽臣之言，則韓必與秦合，秦韓為一，楚不敢輕動矣。若不聽，則韓必附於楚，韓楚既合，秦必受其攻。此安危之機也，惟大王察之。」向壽曰：「善。請為君言之於秦王。」
💡 商战启示录
บทสนทนานี้เผยให้เห็นกลยุทธ์สำคัญในยุคจ้านกั๋วว่าด้วยการผูกมิตรและแตกคอ (เหอจงเหลียนเหิง) กล่าวคือ ในการประลองเชิงอำนาจที่ฝ่ายอ่อนแอกับฝ่ายเข้มแข็งต่างกันลิบลับ ฝ่ายอ่อนแอย่อมหลีกเลี่ยงการถูกกลืนหายไปด้วยการแสดงไมตรีจิตและผูกผลประโยชน์ของฝ่ายเข้มแข็งเข้าไว้กับตน ส่วนฝ่ายเข้มแข็งก็ต้องชั่งน้ำหนักระหว่างการพิชิตในระยะสั้นกับการเป็นพันธมิตรในระยะยาว
ในสมรภูมิธุรกิจยุคปัจจุบัน กรณีเช่นนี้ปรากฏให้เห็นอยู่เนืองนิตย์ อาทิ การควบรวมกิจการระหว่างตีตี้ (Didi) กับยูเบอร์ไชน่า (Uber China) ในปี ค.ศ. 2016 ผิวเผินดูเสมือนตีตี้ “กลืน” คู่แข่ง แต่แท้จริงแล้วทั้งสองฝ่ายต่างยอมประนีประนอมภายใต้สงครามอุดหนุนราคาอันมหาศาล ก่อเกิดการผูกขาดร่วมกันเพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหายทั้งสองฝ่าย ดุจดังที่กงจ้งได้วางแผนไว้ ฝ่ายอ่อนแอ (ยูเบอร์) ริเริ่มเจรจาสงบศึก ฝ่ายเข้มแข็ง (ตีตี้) ยอมรับพันธมิตร แล้วร่วมกันต้านทานภัยคุกคามภายนอก (เช่น เชินโจวจวนเช่อ)
อีกกรณีหนึ่งคือ วิสาหกิจขนาดเล็กมักผูกพันกับยักษ์ใหญ่ผ่านการ “ถูกซื้อกิจการ” หรือ “ความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์” เช่น เหม่ยถวน (Meituan) รับการลงทุนจากเทนเซ็นต์ เพื่อแลกเปลี่ยนกับการสนับสนุนด้านการเข้าถึงผู้ใช้ อันเป็นการหลีกเลี่ยงการถูกปิดล้อมจากเครือข่ายอาลีบาบา
แก่นกลยุทธ์ของกงจ้งอยู่ที่ว่า ฝ่ายอ่อนแอต้องฉลาดในการใช้ประโยชน์จากความวิตกกังวลเชิงยุทธศาสตร์ของฝ่ายเข้มแข็ง (เช่น ฉินที่หวั่นเกรงว่าจู่และฮั่นจะรวมกำลังกัน) โดยใช้ “ผลประโยชน์ร่วมกัน” เป็นต่อรอง มิใช่เพียงอ้อนวอนขอความเมตตา ส่วนเซี่ยงโฉวในฐานะคนกลาง กลับรับบทผู้ไกล่เกลี่ยที่คอยถ่วงดุลผลประโยชน์ของทุกฝ่าย สะท้อนให้เห็นว่าผู้บริหารในธุรกิจยุคใหม่ต้องแสวงหาจุดสมดุลพลวัตระหว่างการแข่งขันกับการอยู่ร่วมกัน หลีกเลี่ยงเกมที่แพ้-ชนะแบบสูญเสียทั้งคู่
ข้อคิดร่วมสมัยจากกลยุทธ์นี้คือ การแข่งขันทางธุรกิจมิได้มีเพียงทางเลือกของการกลืนกินหรือการเผชิญหน้าเท่านั้น หากรู้จักผูกพันธมิตรและเชื่อมผลประโยชน์ในเวลาอันควร ย่อมได้มาซึ่งความมั่นคงสูงสุดด้วยต้นทุนต่ำที่สุด โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมที่ทรัพยากรไม่เท่าเทียมกัน ฝ่ายอ่อนแอต้องคิดค้นแผน “ได้ทั้งคู่” ขึ้นเอง ส่วนฝ่ายเข้มแข็งก็พึงระวังนิสัย “ฆ่าศัตรูพันตนเสียแปดร้อย” อันขาดวิสัยทัศน์ยาวนาน