ใบกำกับภาษีทั่วไป

ใบแจ้งหนี้ทั่วไป (Ordinary Invoice) เป็นคำเรียกอย่างไม่เป็นทางการในทางปฏิบัติการค้าต่างประเทศสำหรับใบแจ้งหนี้ทางการค้า (Commercial Invoice) หมายถึงเอกสารการขนส่งที่ผู้ขายออกให้แก่ผู้ซื้อหลังจากจัดส่งสินค้าแล้ว โดยระบุรายละเอียดการทำธุรกรรม เช่น ชื่อสินค้า จำนวน ราคาต่อหน่วย ราคารวม ข้อกำหนดทางการค้า เป็นต้น ใช้ mainly สำหรับการประเมินราคาของศุลกากรประเทศนำเข้า การบันทึกบัญชีและการชำระบัญชีระหว่างผู้ซื้อและผู้ขาย แต่ไม่มีหน้าที่พิเศษเหมือนใบแจ้งหนี้ศุลกากร ใบแจ้งหนี้กงสุล หรือใบแจ้งหนี้รูปแบบ 场景การใช้: ผู้ส่งออกจัดทำหลังการจัดส่งสินค้า และยื่นพร้อมกับใบตราส่งสินค้า รายการบรรจุภัณฑ์ ฯลฯ ให้แก่ผู้ซื้อหรือธนาคาร ข้อควรระวัง: เนื้อหาของใบแจ้งหนี้ทั่วไปต้องสอดคล้องกับสัญญาและเลตเตอร์ออฟเครดิตอย่างเคร่งครัด มิฉะนั้นอาจถูกปฏิเสธการชำระเงิน หากเลตเตอร์ออฟเครดิตต้องการ 'Certified Invoice' หรือ 'Sworn Invoice' จำเป็นต้องมีการรับรองเพิ่มเติม ความแตกต่างจากใบแจ้งหนี้รูปแบบ (Proforma Invoice): ใบแจ้งหนี้รูปแบบใช้สำหรับการเสนอราคาหรือขอใบอนุญาตนำเข้า ไม่มีผลผูกพันทางกฎหมาย ส่วนใบแจ้งหนี้ทั่วไปเป็นหลักฐานการทำธุรกรรมจริง มีผลทางกฎหมาย ความแตกต่างจากใบแจ้งหนี้ศุลกากร (Customs Invoice): ใบแจ้งหนี้ศุลกากรต้องกรอกตามรูปแบบเฉพาะของประเทศนำเข้า ใช้สำหรับสถิติศุลกากรและการเก็บภาษี ส่วนใบแจ้งหนี้ทั่วไปไม่มีรูปแบบตายตัว