📖 คำอธิบายโดยละเอียด
การเจรจา (Negotiation) เป็นคำศัพท์หลักในธุรกิจเลตเตอร์ออฟเครดิต (L/C) หมายถึงการที่ธนาคารที่ได้รับอนุญาตให้เจรจา (โดยปกติเป็นธนาคารแจ้งหรือธนาคารที่ระบุ) เมื่อได้รับเอกสารที่ผู้รับประโยชน์ยื่นซึ่งสอดคล้องกับข้อกำหนดของเลตเตอร์ออฟเครดิตแล้ว ได้จ่ายเงินล่วงหน้าหรือให้คำมั่นว่าจะจ่ายเงินล่วงหน้าแก่ผู้รับประโยชน์ ธนาคารเจรจาไม่ใช่ผู้จ่ายเงินขั้นสุดท้าย แต่เป็นการทดรองจ่ายโดยอิงจากคำมั่นสัญญาการจ่ายเงินของธนาคารผู้ออกเลตเตอร์ออฟเครดิต ดังนั้นธนาคารเจรจาจึงมีสิทธิไล่เบี้ยต่อผู้รับประโยชน์ สถานการณ์การใช้งานที่พบบ่อยคือภายใต้เลตเตอร์ออฟเครดิตชนิดใช้เมื่อถึงกำหนดหรือชนิดใช้ทันที ซึ่งผู้รับประโยชน์ต้องการได้รับเงินหมุนเวียนล่วงหน้า ข้อควรระวัง 1. เอกสารต้องสอดคล้องกับข้อกำหนดของเลตเตอร์ออฟเครดิตอย่างเคร่งครัด มิฉะนั้นธนาคารเจรจาอาจปฏิเสธการจ่ายเงิน 2. ธนาคารเจรจาต้องตรวจสอบความน่าเชื่อถือของธนาคารผู้ออกและความสมบูรณ์ของเลตเตอร์ออฟเครดิต 3. การเจรจาแตกต่างจากการจ่ายเงิน (Payment) การจ่ายเงินเป็นการจ่ายขั้นสุดท้ายที่ไม่มีสิทธิไล่เบี้ย whereas การเจรจามีสิทธิไล่เบี้ย 4. การเจรจาแตกต่างจากการรับรอง (Acceptance) การรับรองคือการที่ผู้จ่ายตามตั๋วเงินระยะยาวให้คำมั่นว่าจะจ่ายเงินเมื่อถึงกำหนด โดยไม่เกี่ยวข้องกับการทดรองจ่าย ผู้ประกอบการค้าต่างประเทศควรเข้าใจบทบาทของธนาคารเจรจาอย่างชัดเจน หลีกเลี่ยงความล้มเหลวในการเจรจาเนื่องจากเอกสารไม่สอดคล้องกัน และควรระวังค่าใช้จ่ายในการเจรจาและความเสี่ยงจากสิทธิไล่เบี้ย
📝 ตัวอย่าง
1. ฝ่ายเราได้รับเลตเตอร์ออฟเครดิตแบบใช้ทันทีที่ฝ่ายท่านเปิดมาแล้ว ขอให้ฝ่ายท่านระบุธนาคารเพื่อทำการต่อรองเลตเตอร์ออฟเครดิต เพื่อให้ฝ่ายเราได้รับเงินคืนโดยเร็วที่สุด (คำอธิบาย: ผู้รับประโยชน์ขอให้ธนาคารผู้ออกเลตเตอร์ออฟเครดิตระบุธนาคารต่อรอง เพื่อรับเงินค่าสินค้าได้ล่วงหน้า)
2. ธนาคารต่อรองหลังจากตรวจสอบเอกสารแล้วพบว่าวันที่ในใบตราส่งสินค้าล่าช้ากว่าวันสุดท้ายของการขนส่งที่กำหนดไว้ในเลตเตอร์ออฟเครดิต จึงปฏิเสธการต่อรอง (คำอธิบาย: เอกสารไม่ตรงตามเงื่อนไขทำให้ธนาคารต่อรองใช้สิทธิปฏิเสธการจ่ายเงิน สะท้อนให้เห็นถึงข้อกำหนดด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบอย่างเคร่งครัดของการต่อรอง)