📖 คำอธิบายโดยละเอียด
ข้อกำหนดไม่ให้ประโยชน์ (Not to Inure Clause) เป็นข้อกำหนดทั่วไปในการค้าระหว่างประเทศและการประกันภัยทางทะเล มักปรากฏในกรมธรรม์ประกันภัยการขนส่งสินค้าหรือเลตเตอร์ออฟเครดิต ความหมายหลักคือ: ผลประโยชน์จากการประกันภัยจะไม่โอนไปยังฝ่ายอื่นโดยอัตโนมัติ (เช่น ผู้ซื้อหรือผู้รับสินค้า) เนื่องจากการกระทำการประกันภัยของผู้เอาประกันภัย (เช่น ผู้ขายหรือผู้ขนส่ง) กล่าวคือ "ไม่ให้ผู้อื่นได้รับประโยชน์" สถานการณ์การใช้งานมักพบในข้อกำหนดทางการค้าเช่น CFR, CIF ซึ่งผู้ขายเป็นผู้ทำประกัน ผู้ขายต้องการให้บริษัทประกันภัยเพิ่มข้อกำหนดนี้เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ซื้อได้รับการชดเชยจากประกันภัยก่อนที่จะชำระค่าสินค้า ข้อควรระวัง: ข้อกำหนดนี้อาจส่งผลกระทบต่อสิทธิในการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนโดยตรงของผู้ซื้อเมื่อเกิดความเสียหายต่อสินค้า จำเป็นต้องประสานกับข้อกำหนดในเลตเตอร์ออฟเครดิต; หากเลตเตอร์ออฟเครดิตกำหนดให้ออกกรมธรรม์ประกันภัยให้ผู้ซื้อ ข้อกำหนดนี้อาจทำให้เกิดข้อขัดแย้ง ตรงกันข้ามกับ "ข้อกำหนดให้ประโยชน์" (To Inure Clause) ซึ่งระบุชัดเจนว่าผลประโยชน์จากการประกันภัยโอนไปยังฝ่ายที่กำหนด ความแตกต่างคือ: ข้อกำหนดไม่ให้ประโยชน์จำกัดการโอนผลประโยชน์จากการประกันภัยโดยอัตโนมัติ ในขณะที่ข้อกำหนดให้ประโยชน์ให้สิทธิในการเรียกร้องแก่บุคคลที่สามอย่างชัดเจน ผู้ประกอบการค้าระหว่างประเทศควรจัดการอย่างระมัดระวัง เพื่อหลีกเลี่ยงความยากลำบากในการเรียกร้องหรือการปฏิเสธเอกสารเนื่องจากความขัดแย้งของข้อกำหนด
📝 ตัวอย่าง
1. ภายใต้สัญญา CIF ผู้ขายเมื่อทำประกันภัยได้ขอให้บริษัทประกันภัยระบุ "ข้อกำหนดไม่ให้ประโยชน์" ในกรมธรรม์ประกันภัย โดยประกาศว่าการประกันภัยนี้ไม่ให้ประโยชน์แก่ผู้ซื้อจนกว่าผู้ซื้อจะชำระค่าสินค้าทั้งหมดครบถ้วน (คำอธิบาย: ผู้ขายใช้ข้อกำหนดนี้เพื่อปกป้องสิทธิของตนเอง ป้องกันไม่ให้ผู้ซื้อเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนก่อนชำระเงิน)
2. เลตเตอร์ออฟเครดิตกำหนดให้ยื่นกรมธรรม์ประกันภัย แต่กรมธรรม์ประกันภัยที่ผู้ขายยื่นมี "ข้อกำหนดไม่ให้ประโยชน์" ธนาคารอาจพิจารณาว่าข้อกำหนดนี้ขัดแย้งกับข้อกำหนดในเลตเตอร์ออฟเครดิตที่ว่า "ออกกรมธรรม์ประกันภัยให้ผู้ซื้อ" และปฏิเสธการชำระเงิน (คำอธิบาย: เตือนผู้ประกอบการให้ใส่ใจความสอดคล้องของข้อกำหนดกับเลตเตอร์ออฟเครดิต เพื่อหลีกเลี่ยงเอกสารไม่ตรงกัน)