第64篇 宜阳之役冯章谓秦王

出处:战国策·秦策二

语言: 中文 English Español 日本語 한국어 Tiếng Việt ไทย Русский

📜 原文(文言文)

宜阳之役,冯章谓秦王曰:“王不闻中山之君乎?中山之君,所悦乎?非秦也,乃赵也。今王以国事听于韩,而韩且以中山之利与赵,王必以国事听于赵,则秦之社稷危矣。王不如割五城以和于韩,韩必德王,而赵不敢不听。赵听,则韩必不叛秦,而秦之社稷安矣。”秦王曰:“善。”乃割五城以和韩。

📖 白话文翻译

ในระหว่างการศึกที่อี้หยาง เฟิงจางทูลพระเจ้าอู่แห่งฉินว่า “ฝ่าบาทมิได้ทรงสดับเรื่องของเจ้าเมืองจงซานหรือ? เจ้าเมืองจงซานนั้น ผู้ที่พระองค์ทรงใกล้ชิดและโปรดปราน มิใช่แคว้นฉิน หากแต่เป็นแคว้นจ้าว บัดนี้ฝ่าบาททรงมอบกิจการใหญ่ของรัฐแก่แคว้นฮั่น แต่ฮั่นอาจเป็นเช่นจงซาน นำผลประโยชน์ไปมอบแก่จ้าว แล้วฝ่าบาทจำต้องมอบกิจการใหญ่ของรัฐแก่จ้าว ด้วยประการฉะนี้ ราชบัลลังก์ของฉินก็จะตกอยู่ในอันตราย ฝ่าบาทโปรดตัดห้าเมืองเพื่อเจรจาสงบศึกกับฮั่น ฮั่นจักซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณของฝ่าบาทเป็นแน่ และจ้าวก็จะไม่กล้าไม่เชื่อฟัง เมื่อจ้าวเชื่อฟัง ฮั่นก็จะไม่ทรยศต่อฉิน ด้วยประการฉะนี้ ราชบัลลังก์ของฉินก็จะมั่นคง” พระเจ้าอู่แห่งฉินตรัสว่า “ดี” จึงตัดห้าเมืองเพื่อเจรจาสงบศึกกับฮั่น

💡 商战启示录

กลยุทธ์ของเฟิงจางสะท้อนให้เห็นถึงความสุขุมรอบคอบอันลึกซึ้งของนักยุทธศาสตร์ยุคจ้านกั๋วในการประลองปัญญาทางการทูต แก่นแท้ของกลยุทธ์นี้อยู่ที่การปรับความสัมพันธ์ระหว่างพันธมิตรด้วยการเสียสละผลประโยชน์อย่างจงใจ เพื่อหลีกเลี่ยงการพึ่งพาพันธมิตรเพียงฝ่ายเดียวอย่างเฉื่อยชา และเสริมสร้างสถานะของตนให้มั่นคง ในสมรภูมิธุรกิจยุคปัจจุบัน สิ่งนี้เปรียบเสมือนการบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทานแบบหลากหลายขององค์กร ตัวอย่างเช่น บริษัทแอปเปิลเคยพึ่งพาซัมซุงในฐานะผู้จัดหาชิ้นส่วนหลักมาเป็นเวลานาน แต่เพื่อหลีกเลี่ยงการตกอยู่ภายใต้การควบคุมของผู้อื่น แอปเปิลจึงริเริ่มนำผู้จัดหารายอื่นๆ เช่น แอลจีและบีโออีเข้ามาเพิ่มเติม พร้อมทั้งลงทุนในการพัฒนาชิปของตนเอง ด้วยการกระจายความเสี่ยงและเสริมสร้างอำนาจในการต่อรอง ทำให้มั่นใจได้ถึงความมั่นคงและปลอดภัยของห่วงโซ่อุปทาน เฟิงจางแนะนำให้พระราชาฉินยกดินแดนเพื่อแสวงหาสันติภาพ ผิวเผินดูเหมือนการยอมแพ้ แต่แท้จริงแล้วเป็นการทำลายภัยคุกคามที่ฮั่นอาจเข้าข้างจ้าว และยึดคืนความคิดริเริ่มทางการทูต สิ่งนี้เตือนสติองค์กรสมัยใหม่ว่า ในการร่วมมือที่สำคัญ ไม่ควรผูกชะตากรรมไว้กับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเพียงฝ่ายเดียว แต่ควรสร้างเครือข่ายนิเวศที่ได้ประโยชน์ร่วมกันแบบพหุภาคีผ่านการลงทุนเชิงกลยุทธ์หรือการแบ่งปันผลประโยชน์ ขณะเดียวกัน การยอมเสียสละนี้มิใช่การประนีประนอมเชิงรับ แต่เป็นการถอยเพื่อก้าวหน้า แลกเปลี่ยนต้นทุนระยะสั้นเพื่อความมั่นคงเชิงยุทธศาสตร์ระยะยาว เปรียบเสมือนองค์กรที่ยอมสละกำไรบางส่วนให้แก่พันธมิตรช่องทางเพื่อเข้าสู่ตลาดใหม่ โดยสรุป ปัญญาของเฟิงจางอยู่ที่การคาดการณ์ความเสี่ยง การวางแผนเชิงรุก และการใช้ต้นทุนที่ควบคุมได้เพื่อแก้วิกฤตที่อาจใหญ่กว่าในอนาคต นี่คือแก่นแท้ของการบริหารความเสี่ยงและการบูรณาการทรัพยากรในกลยุทธ์ธุรกิจสมัยใหม่