📜 原文（文言文）
齐负郭之民有孤狐咺者，正议，闵王斮之檀衢，百姓不附。齐孙室子陈举直言，杀之东闾，宗族离心。司马穰苴为政者也，杀之，大臣不亲。以故燕举兵，使昌国君将而攻之。齐王走莒，淖齿数之曰：“夫千乘、博昌之间，方数百里，雨血沾衣，王知之乎？”王曰：“不知。”“嬴、博之间，地坼至泉，王知之乎？”王曰：“不知。”“人有当阙而哭者，求之则不得，去之则闻之，王知之乎？”王曰：“不知。”淖齿曰：“天雨血沾衣者，天以告也；地坼至泉者，地以告也；人有当阙而哭者，人以告也。天地人皆以告矣，而王不知戒焉，何得无诛乎？”于是杀闵王于鼓里。
📖 白话文翻译
ณ เมืองหลินจื่อ ใกล้ราชธานีแห่งแคว้นฉี มีสามัญชนผู้หนึ่งนามว่า กูหูเซวียน ผู้นำเสนอคำทัดทานอย่างตรงไปตรงมา แต่พระเจ้าฉีหมินหวังกลับประหารชีวิตเขาที่ถานฉวี ราษฎรทั้งหลายจึงพากันหมดศรัทธา เจ้าชายแห่งราชวงศ์ฉีนามว่า เฉินจวี่ ก็ถูกสังหารที่ประตูตงลวี่ เพราะการทัดทานอย่างตรงไปธรรมดา วงศ์ตระกูลจึงแตกแยกห่างเหิน ซือหม่าเหรางจวี ผู้เป็นขุนนางผู้บริหารบ้านเมือง ก็ถูกพระเจ้าฉีหมินหวังประหารชีวิต เหล่าขุนนางทั้งหลายจึงไม่เข้าใกล้พระองค์อีกต่อไป ด้วยเหตุนี้ เมื่อแคว้นเยียนยกทัพมา โดยแต่งตั้งขุนพลเล่ออี้แห่งฉางกั๋วเป็นแม่ทัพโจมตีแคว้นฉี พระเจ้าฉีหมินหวังจึงทรงรีบหลบหนีไปยังเมืองจวี่ ภายหลัง จ้วฉือ แม่ทัพแห่งฉู่ กล่าวตำหนิพระเจ้าฉีหมินหวังว่า “ระหว่างเมืองเชียนเฉิงกับเมืองป๋อชาง เป็นบริเวณกว้างหลายร้อยลี้ ฝนเลือดตกลงมาเปียกชื้นเสื้อผ้า พระองค์ทรงทราบหรือไม่?” พระเจ้าฉีหมินหวังตรัสว่า “ไม่ทราบ” “ระหว่างเมืองอิ๋งกับเมืองป๋อ แผ่นดินแยกออกลึกจนถึงน้ำพุไหลซึม พระองค์ทรงทราบหรือไม่?” ตรัสว่า “ไม่ทราบ” “มีผู้คนยืนร้องไห้อยู่หน้าประตูวัง เมื่อค้นหาตัวก็ไม่พบ พอจากไปก็ได้ยินเสียงร้องไห้อีก พระองค์ทรงทราบหรือไม่?” ตรัสว่า “ไม่ทราบ” จ้วฉือจึงกล่าวว่า “ฝนเลือดเปียกเสื้อผ้า คือฟ้าทรงเตือนพระองค์ แผ่นดินแยกถึงน้ำพุ คือดินเตือนพระองค์ มีผู้คนร้องไห้หน้าประตู คือราษฎรเตือนพระองค์ ฟ้า ดิน และมนุษย์ ล้วนได้เตือนพระองค์แล้ว แต่พระองค์ยังไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ เช่นนี้จะไม่ถูกประหารได้อย่างไร?” ดังนั้น จ้วฉือจึงสังหารพระเจ้าฉีหมินหวัง ณ สถานที่ชื่อว่ากู่ลี่
💡 商战启示录
โศกนาฏกรรมของพระเจ้าฉีหมินหวังอยู่ที่การปิดกั้นช่องทางรับฟัง ไม่ใส่ใจสัญญาณเตือนทั้งภายในและภายนอก ในที่สุดก็ถูกทอดทิ้งจากทั้งปวง บ้านเมืองล่มสลายและสิ้นพระชนม์ ในโลกธุรกิจสมัยใหม่ บทเรียนทางประวัติศาสตร์นี้สอดคล้องกับกลไกการรับรู้ข้อมูลและการตัดสินใจของผู้บริหารองค์กร ผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จต้องสร้างระบบการรับฟังความคิดเห็นแบบหลายช่องทาง ครอบคลุมถึงข้อร้องเรียนจากลูกค้า ข้อเสนอแนะจากพนักงาน ข้อมูลตลาด เป็นต้น ดั่งสัญญาณเตือนจากสวรรค์ ดิน และมนุษย์ ตัวอย่างเช่น โนเกียเคยครองตลาดโทรศัพท์มือถือมายาวนาน แต่กลับมองข้ามสัญญาณเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงระบบปฏิบัติการสมาร์ทโฟน (เช่น การถือกำเนิดของ iOS และ Android) ผู้บริหารยึดติดกับความได้เปรียบเดิม ไม่ใส่ใจคำเตือนของวิศวกรภายในเกี่ยวกับแนวโน้มหน้าจอสัมผัส ในที่สุดก็ถูกตลาดกำจัด ในทางกลับกัน ไมโครซอฟท์ภายใต้การนำของสัตยา นาเดลลา กล้าที่จะโอบรับบริการคลาวด์ รับฟังความต้องการของนักพัฒนาและลูกค้า ผลักดันมูลค่าตลาดเพิ่มขึ้นเท่าตัว ผู้นำควรเยี่ยงแพทย์เปี่ยนเช่อรักษาโรค ต้องป้องกันปัญหาแต่เนิ่นๆ ตอบสนองต่อ "สัญญาณเตือนล่วงหน้า" ทั้งภายในและภายนอกอย่างทันท่วงที ยิ่งกว่านั้น การที่พระเจ้าฉีหมินหวังประหารชีวิตขุนนางผู้ซื่อสัตย์จนทีมงานแตกสลาย เป็นบทเรียนเตือนใจให้องค์กรทะนุถนอมบุคลากรที่กล้าพูดความจริงโดยตรง สร้างวัฒนธรรมที่ยอมรับความผิดพลาด หลีกเลี่ยงการผูกขาดการตัดสินใจเพียงผู้เดียว มีเพียงการรักษาความเปิดกว้างและความถ่อมตน องค์กรจึงจะหลีกเลี่ยงความเสี่ยงและสร้างนวัตกรรมอย่างต่อเนื่องในตลาดที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา