第227篇 燕饥赵将伐之

สาระสำคัญของยุทธศาสตร์ฉบับนี้อยู่ที่จิตสำนึกแห่งการพึ่งพากันและกันดังสุภาษิตที่ว่า “เมื่อริมฝีปากหายไป ฟันย่อมหนาว” ซึ่งเมื่อสะท้อนสู่โลกธุรกิจสมัยใหม่ ก็คือการพึ่งพาอาศัยกันภายในระบบนิเวศขององค์กร เมื่อหุ้นส่วนหรือผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมเดียวกันเผชิญวิกฤต หากเรามุ่งแต่ผลประโยชน์เฉพาะหน้าแล้วซ้ำเติมยามเขาตกยาก ย่อมนำไปสู่การล่มสลายของห่วงโซ่อุตสาหกรรมทั้งหมด และท้ายที่สุดก็จะย้อนกลับมาทำลายเราเอง ตัวอย่างเช่น ในอุตสาหกรรมสมาร์ตโฟน หากผู้จัดหาชิปหลักรายหนึ่งประสบปัญหาจากความผันผวนของตลาด แล้วผู้ผลิตโทรศัพท์ฉวยโอกาสกดราคาหรือแย่งส่วนแบ่งตลาด ในระยะสั้นอาจได้กำไร แต่ในระยะยาวจะบั่นทอนความมั่นคงและความสามารถในการสร้างนวัตกรรมของห่วงโซ่อุปทาน ทำให้การพัฒนาทางเทคโนโลยีของทั้งอุตสาหกรรมชะลอตัวลง และผู้มีส่วนร่วมทุกฝ่ายต่างได้รับความเสียหาย ในทางตรงกันข้าม ความร่วมมืออันลึกซึ้งที่เคยมีระหว่างหัวเว่ยและไต้จี๋เหมย เมื่ออีกฝ่ายเผชิญอุปสรรคทางเทคโนโลยี ทั้งสองฝ่ายร่วมกันวิจัยและพัฒนา ไม่เพียงแต่เสริมสร้างความสามารถในการแข่งขันของตนเอง แต่ยังส่งเสริมความเจริญรุ่งเรืองของระบบนิเวศทั้งหมดโดยรวม อีกตัวอย่างหนึ่งคือ แพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซและบริษัทโลจิสติกส์ เมื่อบริษัทโลจิสติกส์เผชิญแรงกดดัน หากแพลตฟอร์มให้การสนับสนุนแทนที่จะบีบรัดผลกำไร ทั้งสองฝ่ายจะสามารถยกระดับประสบการณ์ของผู้บริโภคร่วมกัน และต้านทานการแข่งขันจากภายนอกได้ ดังนั้น ยุทธศาสตร์ธุรกิจสมัยใหม่จึงควรตระหนักถึงหุ้นส่วนสำคัญที่พึ่งพากันและกัน ในยามวิกฤตควรให้ความร่วมมือช่วยเหลือซึ่งกันและกันแทนที่จะฉวยโอกาสจากความเดือดร้อนของผู้อื่น โดยการสร้างกลไกแบ่งปันความเสี่ยงร่วมกัน เพื่อเสริมสร้างความยืดหยุ่นของระบบนิเวศ และบรรลุการพัฒนาที่ยั่งยืนแบบได้ประโยชน์ร่วมกันทั้งสองฝ่าย