ใบกำกับภาษี

ใบแจ้งหนี้ (Invoice) ในการค้าระหว่างประเทศหมายถึงเอกสารทางการค้าที่ผู้ขายออกให้แก่ผู้ซื้อหลังจากจัดส่งสินค้า โดยระบุรายละเอียดชื่อสินค้า จำนวน ราคาต่อหน่วย ราคารวม ข้อตกลงทางการค้า วิธีการชำระเงิน เป็นต้น เป็นหลักฐานสำคัญสำหรับการบันทึกบัญชี การสำแดงศุลกากร การเสียภาษี การชำระบัญชี และการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนของทั้งสองฝ่าย อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในเอกสารหลักในการเจรจาเรียกเก็บเงินภายใต้เลตเตอร์ออฟเครดิต สถานการณ์การใช้งานรวมถึง: ผู้ส่งออกเรียกเก็บเงินจากผู้นำเข้า, ธนาคารเจรจาเรียกเก็บเงิน, การผ่านพิธีการศุลกากร, ผู้นำเข้าซื้อเงินตราต่างประเทศ ข้อควรระวัง: เนื้อหาในใบแจ้งหนี้ต้องสอดคล้องกับสัญญาและเลตเตอร์ออฟเครดิตอย่างเคร่งครัด มิฉะนั้นอาจถูกปฏิเสธการชำระเงิน; วันที่ในใบแจ้งหนี้โดยปกติต้องไม่ก่อนวันที่ในสัญญาหรือหลังวันที่จัดส่งล่าสุดที่กำหนดในเลตเตอร์ออฟเครดิต; จำนวนเงินในใบแจ้งหนี้ต้องไม่เกินวงเงินในเลตเตอร์ออฟเครดิต ความแตกต่างจากคำศัพท์อื่น: Proforma Invoice ใช้สำหรับเสนอราคาหรือขอใบอนุญาตนำเข้า ไม่มีผลผูกพันทางกฎหมาย; Commercial Invoice เป็นเอกสารการชำระบัญชีอย่างเป็นทางการ; Consular Invoice ต้องได้รับการรับรองจากกงสุลของประเทศผู้นำเข้า