📖 คำอธิบายโดยละเอียด
การทำประกันภัย (Insurance Coverage) เป็นขั้นตอนหลักในการประกันการขนส่งสินค้าในการค้าระหว่างประเทศ หมายถึงผู้ซื้อหรือผู้ขายจัดทำประกันภัยกับบริษัทประกันภัยเพื่อคุ้มครองความเสี่ยงระหว่างการขนส่งสินค้าตามที่ตกลงในสัญญา สถานการณ์การใช้งานขึ้นอยู่กับเงื่อนไขการค้า (Incoterms) เป็นหลัก: ภายใต้เงื่อนไข CIF หรือ CIP ผู้ขายมีหน้าที่ทำประกันภัยและชำระเบี้ยประกัน ภายใต้เงื่อนไข FOB หรือ FCA ผู้ซื้อทำประกันภัยด้วยตนเอง ข้อควรระวังรวมถึง: ประเภทความคุ้มครองต้องสอดคล้องกับลักษณะสินค้าและเส้นทางขนส่ง (เช่น FPA, WA, All Risks) จำนวนเงินเอาประกันมักเป็น 110% ของมูลค่าใบแจ้งหนี้ และต้องระบุสถานที่และสกุลเงินในการเรียกร้องค่าสินไหมอย่างชัดเจน ความแตกต่างจาก 'การประกันภัย' และ 'การรับประกันภัย': การทำประกันภัยเน้นการดำเนินการทำประกัน การรับประกันภัยคือบริษัทประกันภัยยอมรับความเสี่ยง ส่วนการประกันภัยหมายถึงกลไกการคุ้มครองโดยรวม ผู้ประกอบการค้าระหว่างประเทศควรตรวจสอบให้แน่ใจว่าวันที่ในกรมธรรม์ไม่ช้ากว่าวันที่จัดส่งสินค้า และใส่ใจเรื่องจำนวนเงินที่ต้องรับผิดชอบเอง (deductible) และข้อยกเว้นความรับผิด เพื่อหลีกเลี่ยงการเรียกร้องค่าสินไหมล้มเหลวเนื่องจากการทำประกันภัยไม่ครบถ้วนหรือผิดประเภท
📝 ตัวอย่าง
1. ตามเงื่อนไข CIF ผู้ขายต้องทำประกันภัยแบบ All Risks เป็นจำนวน 110% ของมูลค่าใบแจ้งหนี้ และยื่นกรมธรรม์ประกันภัยเป็นหนึ่งในเอกสารประกอบการเรียกเก็บเงิน (เอกสารต่อรอง) (อธิบายหน้าที่การทำประกันภัยของผู้ขายภายใต้ CIF และข้อกำหนดด้านเอกสาร)
2. ผู้ซื้อเมื่อได้รับแจ้งการจัดส่งสินค้าภายใต้ FOB ควรทำประกันภัยแบบ With Average (WA) กับบริษัทประกันภัยทันที เพื่อคุ้มครองความเสี่ยงในการขนส่งสินค้าจากท่าเรือต้นทางถึงท่าเรือปลายทาง (อธิบายกำหนดเวลาและทางเลือกประเภทความคุ้มครองในการทำประกันภัยด้วยตนเองของผู้ซื้อภายใต้ FOB)