第385篇 魏王欲伐齐

出处:战国策·魏策四

语言: 中文 English Español 日本語 한국어 Tiếng Việt ไทย Русский

📜 原文(文言文)

魏王欲攻邯郸,季梁闻之,中道而反,衣焦不申,头尘不去,往见王曰:“今者臣来,见人于大行,方北面而持其驾,告臣曰:‘我欲之楚。’臣曰:‘君之楚,将奚为北面?’曰:‘吾马良。’臣曰:‘马虽良,此非楚之路也。’曰:‘吾用多。’臣曰:‘用虽多,此非楚之路也。’曰:‘吾御者善。’此数者愈善,而离楚愈远耳。今王动欲成霸王,举欲信于天下,恃王国之大,兵之精锐,而攻邯郸,以广地尊名,王之动愈数,而离王愈远耳。犹至楚而北行也。”

📖 白话文翻译

พระเจ้าเว่ยมีพระประสงค์จะยกทัพไปตีเมืองหานตาน จี้เหลียงทราบข่าวก็รีบเดินทางกลับครึ่งทาง เสื้อผ้ายับยู่ยี่ไม่เรียบร้อย ฝุ่นบนศีรษะยังมิได้ชำระ ก็รีบเข้าเฝ้าพระเจ้าเว่ยทูลว่า “วันนี้เมื่อข้าพเจ้ากลับมา เห็นชายผู้หนึ่งบนถนนใหญ่ กำลังขับรถมุ่งหน้าไปทางเหนือ แล้วกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า ‘ข้าจะไปแคว้นฉู่’ ข้าพเจ้าจึงถามว่า ‘ท่านจะไปฉู่ เหตุใดจึงมุ่งหน้าไปทางเหนือเล่า?’ เขาตอบว่า ‘ม้าของข้าดีนัก’ ข้าพเจ้าว่า ‘ม้าดีก็จริง แต่ทางนี้มิใช่ทางไปฉู่’ เขาว่า ‘ข้าพเจ้ามีเสบียงมาก’ ข้าพเจ้าว่า ‘เสบียงมากก็จริง แต่ทางนี้มิใช่ทางไปฉู่’ เขาว่า ‘สารถีของข้าชำนาญการขับขี่ยิ่งนัก’ สิ่งเหล่านี้ยิ่งดีเพียงใด ก็ยิ่งห่างไกลจากฉู่เพียงนั้น บัดนี้พระองค์ทรงมุ่งหมายจะสร้างความยิ่งใหญ่ทุกครา ทรงปรารถนาให้การทุกอย่างเป็นที่เชื่อถือแก่ใต้หล้า แต่หากทรงพึ่งพาความเข้มแข็งของรัฐและความแหลมคมของกองทัพ ยกทัพไปตีหานตาน เพื่อแผ่ดินแดนและเชิดชูเกียรติยศ ยิ่งพระองค์ทรงดำเนินการมากเพียงใด ก็ยิ่งห่างไกลจากการเป็นใหญ่ใต้หล้าเพียงนั้น ดุจผู้ที่ปรารถนาไปฉู่แต่กลับมุ่งหน้าไปทางเหนือฉะนั้น”

💡 商战启示录

จี้เหลียงใช้คำอุปมาอุปไมยเรื่อง "รถม้าไปทางใต้แต่ร่องล้อหันไปทางเหนือ" เพื่อทูลเตือนพระเจ้าอ๋องแห่งรัฐเว่ย โดยแก่นสารอยู่ที่การย้ำเตือนว่า หากทิศทางของยุทธศาสตร์คลาดเคลื่อน ยิ่งทรัพยากรอุดมสมบูรณ์และพลังการปฏิบัติยิ่งแข็งแกร่งเพียงใด ก็ยิ่งห่างไกลจากเป้าหมายมากขึ้นเท่านั้น ในสมรภูมิธุรกิจยุคปัจจุบัน สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นเป็นประเด็นเรื่อง "ความสอดคล้องระหว่างการวางตำแหน่งเชิงกลยุทธ์กับประสิทธิภาพของการปฏิบัติ" ตัวอย่างเช่น ในอดีตบริษัทโนเกีย擁有ความสามารถอันเป็นเลิศด้านการวิจัยพัฒนาฮาร์ดแวร์และส่วนแบ่งตลาดมหาศาล แต่กลับยึดมั่นในระบบปฏิบัติการซิมเบียนท่ามกลางกระแสคลื่นสมาร์ทโฟน ละเลยความต้องการของผู้ใช้ที่มีต่อหน้าจอสัมผัสและระบบนิเวศน์ สิ่งที่กล่าวว่า "ม้าดี ทรัพย์มาก ผู้ขับเก่ง" — เทคโนโลยี ทุน และทีมงานล้วนเป็นชั้นยอด แต่ทิศทางกลับเบี่ยงเบนไปจาก "ดินแดนฉู่" แห่งยุคอินเทอร์เน็ตเคลื่อนที่ ท้ายที่สุดจึงถูกค่ายแอปเปิลและแอนดรอยด์แซงหน้า ในทางกลับกัน เจฟฟ์ เบโซสแห่งอเมซอนยึดมั่นใน "แนวคิดระยะยาว" แม้ในช่วงฟองสบู่อินเทอร์เน็ตก็ยังมุ่งเน้นประสบการณ์ลูกค้าและโครงสร้างพื้นฐาน เมื่อทิศทางถูกต้องแล้วก็เพิ่มการลงทุนอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดก็กลายเป็นยักษ์ใหญ่ด้านคลาวด์คอมพิวติ้ง ดังนั้น องค์กรจึงควรทบทวนเป็นระยะว่าข้อสมมติฐานเชิงกลยุทธ์เปลี่ยนแปลงไปหรือไม่ พึงระวังกับดักแห่ง "ยิ่งทรัพยากรมากยิ่งมั่นใจในตนเอง" จำเป็นต้องใช้แนวโน้มตลาดและคุณค่าของผู้ใช้เป็นเข็มทิศนำทาง มิใช่เพียงเร่งฝีเท้าอย่างมืดบอดด้วยจุดแข็งภายใน เมื่อพบว่าทิศทางคลาดเคลื่อน ต้องมีความกล้าหาญแบบ "ตัดข้อมือทิ้งเพื่อรักษาชีวิต" ในการปรับเปลี่ยน มิฉะนั้นยิ่งลงทุนมาก ต้นทุนจมยิ่งสูง และยิ่งห่างไกลจาก "อาณาจักรอันยิ่งใหญ่" ที่แท้จริงยิ่งขึ้น