第313篇 秦攻赵李牧数败秦军

กลยุทธ์นี้เผยให้เห็นถึงศิลปะคลาสสิกในสมรภูมิการค้า ว่าด้วย “การเอาชนะใจเป็นเลิศ” และ “การทำให้แตกจากภายใน” หวังเจี่ยนมิได้บุกโจมตีโดยตรง หากแต่ใช้กลอุบายแทรกซ้อน สร้างความแตกแยกภายในด้วยการติดสินบนบุคคลสำคัญ (กัวไค) จนกษัตริย์แห่งจ้าวต้องทำลายกำแพงเมืองของตนเอง ในวงการธุรกิจสมัยใหม่ กรณีเช่นนี้ปรากฏให้เห็นอยู่เนืองนิตย์ อาทิ ยักษ์ใหญ่เทคโนโลยีรายหนึ่งมิได้แข่งขันด้านผลิตภัณฑ์กับคู่แข่งโดยตรง หากแต่ใช้วิธีดึงตัวผู้บริหารระดับสูงออกมา ปล่อยข่าวลือเกี่ยวกับฐานะการเงินหรือปัญหาการบริหารของคู่แข่ง หรือใช้สื่อสร้างแรงกดดันทางความคิดเห็น จนทำให้การตัดสินใจภายในของคู่แข่งสับสนอลหม่าน บุคลากรไหลออก สุดท้ายความสามารถในการแข่งขันก็อ่อนแอลง อีกตัวอย่างหนึ่ง ในการเจรจาควบรวมกิจการ ฝ่ายหนึ่งอาจจงใจส่งข้อมูลเชิงลบไปยังผู้ถือหุ้นของอีกฝ่าย ทำให้ฝ่ายบริหารและคณะกรรมการเกิดความระแวงซึ่งกันและกัน ในที่สุดก็สามารถเข้าซื้อกิจการได้ในราคาต่ำ หัวใจของกลยุทธ์นี้อยู่ที่การจับจุดอ่อนสำคัญของคู่แข่ง ซึ่งมักเป็นจุดบอดของสายสัมพันธ์แห่งความไว้วางใจหรือผู้มีอำนาจตัดสินใจ แล้วใช้ต้นทุนเพียงเล็กน้อยก่อวิกฤตครั้งใหญ่ได้ แต่พึงระวังว่า วิธีการเช่นนี้แม้ให้ผลเร็ว ทว่าอาจก่อให้เกิดข้อกังขาทางจริยธรรมในวงการและความเสี่ยงทางกฎหมาย ปัญญาที่ยั่งยืนกว่านั้นคือ องค์กรควรเสริมสร้างการสื่อสารภายในและกลไกความไว้วางใจให้เข้มแข็ง เพื่อป้องกันการแทรกซึมจากภายนอก ขณะเดียวกัน ในการแข่งขัน แทนที่จะพึ่งพาการทำลายคู่แข่ง ควรทุ่มเทให้กับการสร้างป้อมปราการของตนเอง ไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยีแกนหลัก ความภักดีของลูกค้า หรือความยืดหยุ่นของห่วงโซ่อุปทาน การตายของหลี่มู่เป็นเครื่องเตือนใจว่า ผู้นำที่ขาดวิจารณญาณเป็นอิสระ หลงเชื่อคำยุยงปลุกปั่น ย่อมทำลายกำแพงเมืองของตนเองในที่สุด ซีอีโอยุคใหม่ควรสร้างช่องทางข้อมูลที่หลากหลาย หลีกเลี่ยงการถูกเสียงเดียวครอบงำ โดยเฉพาะในยามกดดัน จำเป็นต้องรักษาความมุ่งมั่นเชิงกลยุทธ์ไว้ให้มั่น เพื่อมิให้ “การรบกวนจากภายนอก” กลายเป็น “การล่มสลายจากภายใน”