📜 原文（文言文）
燕文公时，秦惠王以女为燕太子妇。文公卒，易王立。齐宣王因燕丧攻之，取十城。武安君苏秦为燕说齐王，再拜而贺，因仰而吊。齐王案戈而却曰：“此一何庆吊相随之速也？”对曰：“人之饥所以不食乌喙者，以为虽偷充腹而与死同患也。今燕虽弱小，强秦之少婿也。王利其十城，而深与强秦为仇。今使弱燕为雁行，而强秦制其后，以招天下之精兵，此食乌喙之类也。”齐王曰：“然则奈何？”对曰：“圣人之制事也，转祸而为福，因败而为功。故桓公负妇人而名益尊，韩献开罪而交愈固。此皆转祸而为福，因败而为功者也。王能听臣，莫如归燕之十城，卑辞以谢秦。秦知王以己之故归燕城也，秦必德王。燕无故而得十城，燕亦德王。是所谓弃强雠而身毒攻之者也。”齐王曰：“善。”于是归燕之十城。
📖 白话文翻译
เมื่อครั้งพระยานเยนเหวินกงครองแคว้น ฉินฮุ่ยหวางได้ยกธิดาให้แก่ไท่จื่อแห่งแคว้นเยียนเป็นภรรยา ครั้นพระยานเยนเหวินกงสิ้นพระชนม์ พระยาเยียนอี้หวางจึงขึ้นครองราชย์ ฉีเซฺวียนหวางฉวยโอกาสขณะแคว้นเยียนกำลังไว้ทุกข์ ยกทัพไปโจมตีแคว้นเยียน ยึดได้สิบหัวเมือง
บู้อานจวินซูฉินจึงอาสาไปเจรจาเพื่อแคว้นเยียน ณ ที่เฝ้าฉีหวาง ท่านคำนับสองครั้งเพื่อแสดงความยินดี แล้วจึงเงยหน้าขึ้นแสดงความอาลัย ฉีหวางเอามือกดง้าวถอยหลังแล้วถามว่า “เหตุใดจึงยินดีและอาลัยถี่ถึงเพียงนี้” ซูฉินทูลตอบว่า “คนหิวโหยย่อมไม่กินยาเบื่อ เพราะแม้จะอิ่มท้องได้ชั่วคราว แต่ก็ต้องตายพร้อมกับพิษนั้น ฉันใด แคว้นเยียนแม้จะอ่อนแอ แต่ก็เป็นญาติเขยของแคว้นฉินอันเกรียงไกร ฝ่ายพระองค์ทรงละโมบผลประโยชน์สิบหัวเมือง แต่กลับผูกเวรอันลึกซึ้งกับแคว้นฉิน หากปล่อยให้แคว้นเยียนอันอ่อนแอยกทัพนำหน้า และแคว้นฉินอันเกรียงไกรตามมาข้างหลัง แล้วกวักเรียกกำลังพลอันแข็งแกร่งจากทั่วหล้า นี่ก็เหมือนกับการกินยาเบื่อแก้หิวนั่นเอง”
ฉีหวางตรัสถามว่า “หากเป็นเช่นนั้น จะควรทำประการใด” ซูฉินทูลว่า “นักปราชญ์ผู้รอบรู้ในการจัดการกิจการ ย่อมสามารถเปลี่ยนภัยพิบัติให้เป็นความสุข และเปลี่ยนความพ่ายแพ้ให้เป็นความสำเร็จ ฉินกงแห่งแคว้นฉีแม้ทรงมีชื่อเสียงในเรื่องสตรี แต่พระเกียรติกลับสูงส่งยิ่งขึ้น ฮั่นเซี่ยนจื่อแม้ต้องเคืองขุ่นผู้คน แต่สัมพันธไมตรีระหว่างแคว้นกลับมั่นคงยิ่งขึ้น เหล่านี้ล้วนเป็นแบบอย่างแห่งการเปลี่ยนภัยเป็นสุข เปลี่ยนพ่ายเป็นชัย หากพระองค์ทรงฟังคำข้าพเจ้า ขอได้โปรดคืนสิบหัวเมืองแก่แคว้นเยียน และใช้ถ้อยคำอันนอบน้อมขออภัยต่อแคว้นฉิน ฉินหวางทรงทราบว่าพระองค์คืนหัวเมืองให้เยียนเพราะเห็นแก่แคว้นฉิน ก็จักซาบซึ้งในพระคุณ แคว้นเยียนได้สิบหัวเมืองโดยไม่ต้องเสียแรง ก็จักสำนึกในพระคุณเช่นกัน นี่คือสิ่งที่เรียกว่าละทิ้งศัตรูผู้เกรียงไกร แล้วแสวงหาอำนาจแห่งธรรมไว้กับตน”
ฉีหวางตรัสว่า “ดีนัก” จึงทรงคืนสิบหัวเมืองให้แก่แคว้นเยียนในที่สุด
💡 商战启示录
ศิลปะการเจรจาของซูฉินนับเป็นแบบอย่างคลาสสิกแห่งการบริหารวิกฤตและการเจรจาเชิงกลยุทธ์ เขาเริ่มด้วยการแสดงความยินดีก่อน แล้วจึงเปลี่ยนเป็นแสดงความอาลัย สร้างความแตกต่างอย่างชัดเจนเพื่อเรียกร้องความสนใจจากฉีหวัง เปรียบเสมือนในธุรกิจสมัยใหม่ที่นำเสนอแผนความร่วมมืออันน่าดึงดูดก่อน แล้วจึงเผยให้เห็นความเสี่ยงมหาศาลที่ซ่อนอยู่ บีบให้อีกฝ่ายต้องประเมินสถานการณ์ใหม่ กลยุทธ์หลักของซูฉินคือ "เปลี่ยนภัยพิบัติให้เป็นพร" โดยนิยามผลประโยชน์ระยะสั้นของรัฐฉี (สิบหัวเมือง) ใหม่ให้เป็นความเสี่ยงระยะยาวของการเป็นศัตรูกับฉินผู้แข็งแกร่ง เปรียบได้กับการ "กินยาพิษ" เช่นเดียวกับที่องค์กรสมัยใหม่เผชิญกับธุรกิจที่ให้กำไรสูงแต่มีความเสี่ยงด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบสูง อาทิผลิตภัณฑ์การเงินในเขตสีเทา ซึ่งกำไรระยะสั้นอันมหาศาลอาจนำมาซึ่งบทลงโทษจากหน่วยงานกำกับดูแลและการล่มสลายของแบรนด์ เขาชี้นำให้ฉีหวังเปลี่ยนจาก "การยึดครอง" มาเป็น "การสละ" โดยการคืนหัวเมืองเพื่อแลกกับความไว้วางใจจากทั้งฉินและเยียน เปรียบเสมือนการควบรวมกิจการในยุคปัจจุบันที่องค์กร主动ตัดสินใจถอนตัวจากสินทรัพย์ที่ไม่ใช่ธุรกิจหลักหรือก่อให้เกิดความขัดแย้งสูง เพื่อแลกกับความร่วมมือทางนิเวศที่มั่นคงยิ่งขึ้น ดั่งยักษ์ใหญ่เทคโนโลยีรายหนึ่งที่ละทิ้งแผนระยะสั้นในการพัฒนาชิปของตนเอง หันไปลงทุนกับพันธมิตรในระบบนิเวศ กลับยิ่งเสริมสร้างสถานะทางการตลาดให้แข็งแกร่งขึ้น "การกล่าวคำขอโทษด้วยถ้อยคำอ่อนน้อมต่อฉิน" ของซูฉินคือการบริหารท่าทีในการเจรจา สอดคล้องกับกลยุทธ์การยอมถอยโดยสมัครใจเพื่อสร้างความไว้วางใจระยะยาวในการเจรจาธุรกิจ ท้ายที่สุด เขาทำให้ฉีหวังตระหนักว่าการ "ถอย" ในเชิงกลยุทธ์นั้น เพื่อการ "รุก" ที่ยิ่งใหญ่กว่า ปัญญาแห่งการถอยเพื่อรุกและเปลี่ยนศัตรูให้เป็นมิตรนี้ ยังคงเป็นตรรกะการตัดสินใจหลักในการเผชิญหน้ากับเกมผลรวมศูนย์และการเลือกทางแห่งชัยชนะร่วมกันในการแข่งขันทางธุรกิจยุคปัจจุบัน