เงินสำรองเผื่อความเสี่ยง

การตั้งสำรองความเสี่ยง (Risk Provision) ในทางการค้าระหว่างประเทศหมายถึงเงินหรือเงินสำรองทางบัญชีที่องค์กรกันไว้ล่วงหน้าจากกำไรเพื่อรองรับความไม่แน่นอนที่อาจเกิดขึ้น เช่น หนี้สูญ ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน ความเสี่ยงทางการเมือง การปฏิเสธรับสินค้า เป็นต้น สถานการณ์การใช้งานรวมถึง: ผู้ส่งออกตั้งสำรองหนี้สูญเมื่อขายเชื่อให้ลูกค้าใหม่หรือประเทศที่มีความเสี่ยงสูง; ผู้นำเข้าตั้งสำรองขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนเมื่ออัตราแลกเปลี่ยนผันผวนรุนแรง; หรือตั้งสำรองเฉพาะสำหรับข้อกำหนดที่ไม่เป็นธรรมในเลตเตอร์ออฟเครดิต ความเสี่ยงการปฏิเสธรับสินค้า เป็นต้น ข้อควรระวัง: การตั้งสำรองต้องอยู่บนพื้นฐานการประมาณการที่สมเหตุสมผล หลีกเลี่ยงการตั้งมากเกินไปหรือน้อยเกินไป; ต้องเป็นไปตามมาตรฐานการบัญชี (เช่น IFRS 9 หรือ CAS 22) และข้อกำหนดทางภาษี; การตั้งสำรองไม่เท่ากับการสูญเสียจริง เมื่อเกิดขึ้นจริงต้องตัดบัญชี แตกต่างจากคำศัพท์อื่น: การตั้งสำรองความเสี่ยงเป็นมาตรการป้องกันเชิงรุก แตกต่างจากการตัดบัญชีหนี้สูญภายหลัง; ยังแตกต่างจากมาร์จิน (Margin) ซึ่งเป็นการค้ำประกันด้วยเงินสดที่คู่สัญญาต้องการ ผู้ประกอบการค้าระหว่างประเทศควรปรับอัตราการตั้งสำรองตามเครดิตลูกค้า วิธีการชำระเงิน ความเสี่ยงประเทศ เป็นต้น