วัสดุอุด

วัสดุเติม (Filling Material) ในทางการค้าระหว่างประเทศมักหมายถึงวัสดุเสริมที่ใช้สำหรับเติม ช่วยพยุง ปกป้อง หรือยึดสินค้า พบได้ทั่วไปในอุตสาหกรรมบรรจุภัณฑ์ ก่อสร้าง เฟอร์นิเจอร์ อิเล็กทรอนิกส์ เป็นต้น บทบาทหลักคือป้องกันไม่ให้สินค้าเคลื่อนที่ กระแทก หรือเสียรูปในระหว่างการขนส่ง และยังใช้เพื่อตอบสนองข้อกำหนดด้านสิ่งแวดล้อมและความปลอดภัยของบรรจุภัณฑ์ของประเทศผู้นำเข้า สถานการณ์การใช้งานรวมถึง: เมื่อส่งออกอุปกรณ์ขนาดใหญ่ใช้โฟม ฟิล์มกันกระแทก ขี้เลื่อย ฯลฯ เติมช่องว่าง; การส่งออกเฟอร์นิเจอร์ใช้ฟองน้ำ โพลีเอทิลีนโฟมเติมมุม; สารอุดรอยรั่ว กาวซีล ฯลฯ ที่ส่งออกในอุตสาหกรรมก่อสร้างก็จัดอยู่ในประเภทนี้ ข้อควรระวัง: 1) ต้องระบุวัสดุให้ชัดเจน (เช่น โพลียูรีเทน โพลิสไตรีน กระดาษ ฯลฯ) เนื่องจากแต่ละประเทศมีกฎระเบียบที่แตกต่างกันเกี่ยวกับความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและการรีไซเคิล (เช่น คำสั่งบรรจุภัณฑ์ของสหภาพยุโรป); 2) หากวัสดุเติมเป็นไม้ ต้องเป็นไปตามมาตรฐานการรมควัน ISPM 15; 3) เมื่อสำแดงต้องจำแนกรหัส HS อย่างถูกต้อง เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับ 'วัสดุบรรจุภัณฑ์' — วัสดุบรรจุภัณฑ์มักเป็นบรรจุภัณฑ์ภายนอกของสินค้า ในขณะที่วัสดุเติมเป็นวัสดุเสริมภายใน; 4) หากวัสดุเติมส่งออกพร้อมกับสินค้าและไม่คิดราคาแยก โดยทั่วไปจะรวมอยู่ในราคาสำหรับคำนวณภาษีของสินค้า แต่หากสำแดงแยกก็ต้องสำแดงแยกต่างหาก ความแตกต่างจาก 'วัสดุกันกระแทก': วัสดุกันกระแทกเน้นการดูดซับแรงกระแทก วัสดุเติมเน้นการเติมเต็มช่องว่าง ในทางปฏิบัติมักใช้ร่วมกัน