การชำระหนี้

การชำระคืน (Reimbursement) ในทางการค้าระหว่างประเทศหมายถึงการที่ฝ่ายหนึ่ง (โดยปกติคือธนาคารผู้ออกเลตเตอร์ออฟเครดิต ธนาคารผู้ชำระเงิน หรือผู้นำเข้า) คืนเงินที่ได้สำรองจ่ายไปหรือที่ถึงกำหนดชำระให้อีกฝ่ายหนึ่ง (โดยปกติคือธนาคารผู้เจรจา ผู้ส่งออก หรือธนาคารผู้ชำระแทน) แก่นสำคัญคือ 'การไหลกลับของเงินทุน' มักพบในธุรกรรมเลตเตอร์ออฟเครดิต: หลังจากที่ธนาคารผู้เจรจาจ่ายเงินล่วงหน้าให้ผู้ส่งออกแล้ว จะส่งเอกสารไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารผู้ออกเลตเตอร์ออฟเครดิต เมื่อธนาคารผู้ออกตรวจสอบถูกต้องแล้วจึงชำระคืนให้ธนาคารผู้เจรจา สถานการณ์การใช้งานรวมถึงการชำระคืนภายใต้เลตเตอร์ออฟเครดิต การชำระแทนในระบบเรียกเก็บเงิน การให้บริการ factoring เป็นต้น ข้อควรระวัง: การชำระคืนไม่เท่ากับการชำระเงินครั้งสุดท้าย อาจถูกปฏิเสธได้หากเอกสารไม่ตรงกัน หน้าที่ของธนาคารผู้ชำระคืนกับธนาคารผู้ออกเลตเตอร์ออฟเครดิตแตกต่างกัน ธนาคารผู้ชำระคืนชำระตามคำสั่งของธนาคารผู้ออกเท่านั้น ไม่ตรวจสอบเอกสาร เวลาที่ใช้ในการชำระคืนมีผลต่อต้นทุนเงินทุน ต้องให้ความสนใจกับเงื่อนไขการชำระคืน (T/T reimbursement เทียบกับ sight reimbursement) ความแตกต่างจาก 'การชำระเงิน' (Payment): การชำระเงินคือลูกหนี้ปฏิบัติตามหน้าที่ด้วยตนเอง ส่วนการชำระคืนคือการคืนเงินที่ผู้อื่นสำรองจ่ายไป ความแตกต่างจาก 'การชำระบัญชี' (Settlement): การชำระบัญชีเน้นการยุติหนี้สินและสิทธิเรียกร้องในที่สุด ส่วนการชำระคืนเน้นขั้นตอนการโอนเงิน