เหตุสุดวิสัยด้านคุณภาพ

เหตุสุดวิสัยด้านคุณภาพไม่ใช่คำศัพท์มาตรฐานในทางการค้าระหว่างประเทศ (เช่น Incoterms หรือ UCP600) แต่เป็นข้อกำหนดในสัญญาที่เกิดขึ้นในทางปฏิบัติ หมายถึงเมื่อเหตุสุดวิสัย (เช่น ภัยธรรมชาติ สงคราม คำสั่งห้ามของรัฐบาล) ทำให้คุณภาพสินค้าเปลี่ยนแปลงโดยไม่คาดคิดและโดยพื้นฐาน ทำให้ผู้ขายไม่สามารถส่งมอบตามมาตรฐานคุณภาพที่ตกลงไว้ จึงอ้างเหตุสุดวิสัยเพื่อยกเว้นความรับผิด มักใช้ในสัญญาจัดหาสินค้าระยะยาวและการซื้อขายสินค้าโภคภัณฑ์ (เช่น ผลิตภัณฑ์เกษตร แร่ธาตุ) เนื่องจากคุณภาพของสินค้าเหล่านี้ได้รับผลกระทบจากการขนส่ง การจัดเก็บ หรือการหยุดชะงักของการผลิตได้ง่าย ข้อควรระวัง: 1) ต้องระบุคำจำกัดความของ 'เหตุสุดวิสัยด้านคุณภาพ' ภาระการพิสูจน์ และระยะเวลาการแจ้งในสัญญาให้ชัดเจน 2) แตกต่างจากเหตุสุดวิสัยทั่วไป เนื่องจากเน้นที่คุณภาพไม่ใช่การส่งมอบเอง อาจทำให้เกิดข้อพิพาทด้านคุณภาพ 3) ไม่ควรสับสนกับ 'พิกัดความเผื่อคุณภาพ' หรือ 'ข้อโต้แย้งด้านคุณภาพ' ซึ่งเป็นกลไกปกติสำหรับความผันผวนของคุณภาพหรือการเรียกร้องค่าเสียหาย ข้อแตกต่าง: เหตุสุดวิสัยทั่วไปยกเว้นความรับผิดในการปฏิบัติตามสัญญาทั้งหมดหรือบางส่วน ในขณะที่เหตุสุดวิสัยด้านคุณภาพมุ่งเฉพาะส่วนที่ไม่เป็นไปตามคุณภาพ และต้องพิสูจน์ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุโดยตรงระหว่างการเปลี่ยนแปลงคุณภาพกับเหตุสุดวิสัย แนะนำให้ผู้ประกอบการค้าระหว่างประเทศใช้อย่างระมัดระวัง ควรอ้างอิงข้อกำหนดเหตุสุดวิสัยของ ICC และเพิ่มข้อกำหนดเฉพาะด้านคุณภาพ