📖 คำอธิบายโดยละเอียด
ข้อกำหนดการสละสิทธิ์ (Waiver Clause) เป็นข้อกำหนดทางกฎหมายในสัญญาการค้าระหว่างประเทศหรือเลตเตอร์ออฟเครดิต หมายถึงการที่ฝ่ายหนึ่งสมัครใจสละสิทธิ์ การเรียกร้อง หรือข้อต่อสู้ภายใต้สัญญาหรือเลตเตอร์ออฟเครดิต พบบ่อยในการซื้อขายสินค้า การประกันภัย และธุรกรรมเลตเตอร์ออฟเครดิต สถานการณ์การใช้งานรวมถึง: ผู้ซื้อสละสิทธิ์ในการเรียกร้องสำหรับข้อบกพร่องเล็กน้อยของสินค้า ผู้ขายสละสิทธิ์ในการปฏิเสธการชำระเงินสำหรับข้อขัดแย้งในเลตเตอร์ออฟเครดิต หรือฝ่ายหนึ่งสละสิทธิ์ในการอ้างเหตุสุดวิสัย ข้อควรระวัง: การสละสิทธิ์ต้องเป็นโดยชัดแจ้งและเป็นลายลักษณ์อักษร และต้องไม่ขัดต่อข้อกำหนดบังคับของกฎหมาย การสละสิทธิ์อย่างหนึ่งไม่หมายถึงการสละสิทธิ์อื่น ๆ หากการสละสิทธิ์ทำให้อีกฝ่ายเชื่อถือและเสียหาย อาจเกิดหลักห้ามโต้แย้ง แตกต่างจาก 'ข้อกำหนดเหตุสุดวิสัย' ซึ่งเป็นการยกเว้นความรับผิด ในขณะที่ข้อกำหนดการสละสิทธิ์เป็นการสละสิทธิ์โดยสมัครใจ แตกต่างจาก 'ข้อกำหนดอนุญาโตตุลาการ' ซึ่งแก้ไขข้อพิพาท ในขณะที่ข้อกำหนดการสละสิทธิ์ทำให้สิทธิสิ้นสุดลงทันที ผู้ประกอบการค้าระหว่างประเทศควรใช้อย่างระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียสิทธิสำคัญจากการสละสิทธิ์โดยไม่ตั้งใจ
📝 ตัวอย่าง
1. ในการทำธุรกรรมเลตเตอร์ออฟเครดิต ธนาคารผู้ออกเลตเตอร์ออฟเครดิตพบว่าวันที่ในใบตราส่งสินค้าล่าช้ากว่าวันสุดท้ายของการขนส่งที่กำหนดในเลตเตอร์ออฟเครดิต แต่ผู้ซื้อออก 'หนังสือแจ้งการสละสิทธิ์ข้อขัดแย้ง' โดยชัดแจ้งว่าสละสิทธิ์ในการปฏิเสธการชำระเงินสำหรับข้อขัดแย้งนั้น ธนาคารผู้ออกเลตเตอร์ออฟเครดิตจึงชำระเงินตามนั้น (คำอธิบาย: ผู้ซื้อสละสิทธิ์ในการปฏิเสธการชำระเงินโดยสมัครใจ ทำให้การทำธุรกรรมดำเนินไปอย่างราบรื่น)
2. ผู้ส่งออกและผู้นำเข้าทำสัญญา FOB หลังจากสินค้าถึงท่าเรือพบสนิมเล็กน้อย ผู้นำเข้าประกาศเป็นลายลักษณ์อักษรว่าสละสิทธิ์ในการเรียกร้องสำหรับสนิม แต่สงวนสิทธิ์ในการเรียกร้องสำหรับจำนวนที่ขาด (คำอธิบาย: การสละสิทธิ์บางส่วนไม่เท่ากับการสละสิทธิ์ทั้งหมด ต้องระบุขอบเขตให้ชัดเจน)