高山流水

สายน้ำที่ไหลจากยอดเขา หาผู้ฟังเสียงที่เข้าใจยากยิ่ง

《列子》

{"translation": "「高山流水」มีที่มาจาก《列子·汤问》 เล่าถึงปั๋วหยาที่เล่นกู่ฉินเก่ง และจงจื่อชีที่ฟังเก่ง เมื่อปั๋วหยาตั้งใจเล่นถึงภูเขาสูง จงจื่อชีก็กล่าวว่า \"สูงตระหง่านดั่งไท่ซาน\" เมื่อตั้งใจเล่นถึงสายน้ำ จงจื่อชีก็กล่าวว่า \"ไหลหลากดั่งสายน้ำ\" หลังจากจงจื่อชีเสียชีวิต ปั๋วหยาจึงทำลายกู่ฉินและตัดสายเครื่องดนตรี ไม่เล่นกู่ฉินอีกตลอดชีวิต เพราะเห็นว่าในโลกนี้ไม่มีผู้ใดคู่ควรให้เล่นกู่ฉินอีกแล้ว ดังนั้นสำนวนนี้จึงหมายถึงทั้งทำนองดนตรีที่ไพเราะล้ำเลิศ และเปรียบเทียบถึงการพบผู้รู้ใจได้ยากหรือการที่ผู้รู้ใจชื่นชมกัน ในเชิงบริบททางวัฒนธรรม สำนวนนี้เป็นตัวแทนของการแสวงหาความสอดคล้องทางจิตวิญญาณและความกลมกลืนของจิตใจอันสูงสุดในจีนโบราณ มักใช้บรรยายความเข้าใจและความเข้าขากันอย่างลึกซึ้งระหว่างเพื่อน ในแง่อารมณ์ความรู้สึก มีทั้งการยกย่องศิลปะอันสูงส่ง และความรู้สึกสะเทือนใจกับความเหงาที่ผู้รู้ใจนั้นหายากยากเย็นนัก สถานการณ์ที่มักใช้คือการบรรยายการชื่นชมศิลปะ ความลึกซึ้งของมิตรภาพ หรือการรำพึงว่าตนไม่มีใครเข้าใจ ความหมายลึกซึ้งอยู่ที่ว่า ผู้รู้ใจที่แท้จริงย่อมฟังเสียงที่ซ่อนอยู่ในสายเครื่องดนตรีออก เข้าใจได้เหนือภาษาถ้อยคำ ตรงถึงจิตใจ และเมื่อสูญเสียไปแล้ว ก็กลายเป็นเสียงสุดท้ายที่มิอาจหวนคืน"}

[ { "translation": "สองคนนั้นคนหนึ่งเล่นพิณคนหนึ่งฟังเพลง ช่างเป็นมิตรภาพระดับสูงสุดดั่งภูเขาสูงและสายน้ำไหล น่าอิจฉายิ่งนัก (เปรียบเทียบการรู้ใจซึ่งกันและกัน เข้าใจกันอย่างลึกซึ้ง)" }, { "translation": "ในยุคที่วุ่นวายนี้ การจะพบเพื่อนแท้ที่เข้าใจกันดั่งภูเขาสูงและสายน้ำไหลนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย (เปรียบเทียบการหาเพื่อนแท้ที่รู้ใจได้ยาก การสั่นพ้องทางจิตวิญญาณหาได้ยาก)" } ]