败也萧何

ความสำเร็จหรือความล้มเหลวล้วนขึ้นอยู่กับคนคนเดียว

《史记》

"ล้มเหลวก็เพราะเซียวเหอ" มาจาก "บันทึกประวัติศาสตร์ ชีวประวัติหานซิน" มักใช้คู่กับ "สำเร็จก็เพราะเซียวเหอ" หานซินได้เป็นแม่ทัพใหญ่เพราะเซียวเหอแนะนำ จึงประสบความสำเร็จในความดีความชอบ ต่อมาถูกเซียวเหอลวงสังหารที่ตำหนักฉางเล่อ จึงเสื่อมเสียชื่อเสียงและพ่ายแพ้ ดังนั้นความหมายหลักของสำนวนนี้คือ ความล้มเหลวของเรื่องมักเกี่ยวข้องกับบุคคลหรือปัจจัยสำคัญที่เคยทำให้ประสบความสำเร็จตั้งแต่แรก เน้นว่าความสำเร็จและความล้มเหลวมีต้นกำเนิดเดียวกัน ความสุขและความทุกข์พึ่งพาอาศัยกัน มักใช้บรรยายว่าบุคคลหรือเรื่องหนึ่งประสบทั้งความสำเร็จและความล้มเหลวเพราะเหตุผลเดียวกันหรือบุคคลเดียวกัน มีนัยเสียดสีและจนใจอย่างมาก ในเชิงภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนความโหดร้ายของการต่อสู้ทางการเมืองในจีนโบราณและความซับซ้อนของความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล อีกทั้งยังสะท้อนแนวคิดวิภาษวิธีของลัทธิเต๋าที่ว่า "ภัยคือที่พึ่งของบุญ บุญคือที่ซ่อนของภัย" มักใช้ในสถานการณ์วิจารณ์บุคคลในประวัติศาสตร์ การตัดสินใจทางธุรกิจ ความผันผวนในที่ทำงาน ทางอารมณ์มักออกไปในทางรำพึง เศร้าใจ หรือเตือนสติ

{ "1": "บริษัทนี้รุ่งเรืองอย่างรวดเร็วจากการขยายตัวอย่างก้าวร้าว และในที่สุดก็ล้มละลายเพราะสายเงินขาดสะบั้น ช่างเป็นจริงดังสำนวนที่ว่า 'สำเร็จก็เพราะเซียวเหอ ล้มเหลวก็เพราะเซียวเหอ' (หมายถึงความสำเร็จและความล้มเหลวของบริษัทล้วนเกิดจากกลยุทธ์ที่ก้าวร้าวเดียวกัน)", "2": "เขาเข้าสู่วงการวิชาการได้เพราะการแนะนำของอาจารย์ท่านนั้น แต่กลับต้องมารับผลกระทบจากเรื่องอื้อฉาวทางวิชาการของอาจารย์ จึงกล่าวได้ว่า 'ล้มเหลวก็เพราะเซียวเหอ' (หมายถึงความล้มเหลวของเขาสัมพันธ์โดยตรงกับผู้ที่เคยช่วยเหลือเขา)" }