牛衣对泣

สามีภรรยาที่ยากจน

《汉书》

"ข้าวของวัวร้องไห้ด้วยกัน" มาจาก "ฮั่นชู · ชีวประวัติหวังจาง" เล่าถึงหวังจางแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตกที่มีฐานะยากจน ในฤดูหนาวไม่มีผ้าห่ม จึงนอนในเสื้อหญ้าสำหรับให้วัวกันหนาว (ข้าวของวัว) ร้องไห้เผชิญหน้ากับภรรยา ต่อมาหวังจางมุมานะพยายาม ได้เป็นขุนนางถึงตำแหน่งจิงเจ้าหยิน สำนวนนี้ตามตัวอักษรหมายถึงสามีภรรยาร้องไห้เผชิญหน้ากันในเสื้อหญ้าของวัว ความหมายเชิงลึกคือบรรยายสภาพอันน่าสลดของสามีภรรยาผู้ยากจนที่พึ่งพากันในยามทุกข์ยากและร่วมกันคร่ำครวญ มักใช้บรรยายความจนแสนเข็ญของชีวิต สามีภรรยาที่ร่วมทุกข์ด้วยกันแต่ไร้พลังเปลี่ยนแปลงสภาพที่เป็นอยู่ ความจนใจและความเศร้าโศก พร้อมด้วยกลิ่นอายของความเห็นอกเห็นใจและความสงสารอย่างลึกซึ้ง ในเชิงภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนความคับแค้นของบัณฑิตยากจนในสมัยโบราณและความผูกพันของสามีภรรยา อีกทั้งแฝงนัยกระตุ้นให้คนจนยิ่งต้องเข้มแข็ง มุมานะฟันฝ่า มักใช้ในภาษาทางการ สำหรับบรรยายชีวิตอันยากลำบากของสามีภรรยาผู้ยากจน หรือใช้เยาะตัวเองถึงความจนเข็ญ อารมณ์ความรู้สึกเอนไปทางโศกเศร้า ขมขื่น แต่บางครั้งก็มีความหมายชื่นชมความรักอันลึกซึ้งของสามีภรรยาที่ไม่ทอดทิ้งกัน

[ { "translation": "สามีภรรยาที่ตกงานคู่นั้นอาศัยอยู่ในเพิงที่น้ำรั่วซึม ช่างเป็นสภาพที่ยากจนข้นแค้นจนต้องร่ำไห้ต่อหน้ากันและกัน แต่พวกเขาก็ยังคงช่วยเหลือซึ่งกันและกัน" }, { "translation": "เขานึกถึงวันเวลาที่เคยยากจนข้นแค้นร่วมกับภรรยา ต้องร่ำไห้ต่อหน้ากันและกัน ถึงแม้ตอนนี้จะมั่งมีแล้ว ก็ยังไม่กล้าลืมรากเหง้าของตน" } ]