五体投地

เคารพนับถืออย่างสุดหัวใจ

《楞严经》

{"translation": "「ปัญจางคประดิษฐ์」เดิมทีเป็นคำศัพท์ในพระพุทธศาสนา หมายถึงการที่อวัยวะทั้งห้าส่วน ได้แก่ ข้อศอกทั้งสอง หัวเข่าทั้งสอง และศีรษะ สัมผัสพื้นทั้งหมด เป็นวิธีการกราบไหว้ที่แสดงความเคารพสูงสุดในพระพุทธศาสนาสมัยอินเดียโบราณ ใช้แสดงความเคารพอย่างสูงสุดต่อพระพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ หรือพระภิกษุชั้นสูง ต่อมาสำนวนนี้ได้กลายเป็นคำทั่วไปในสังคม ใช้เปรียบเทียบถึงการเลื่อมใสศรัทธาในตัวบุคคลหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างที่สุด ซึ่งมากกว่าคำว่า «เลื่อมใส» หรือ «ชื่นชม» ทั่วไปอย่างมาก ความหมายเชิงลึกเน้นถึงการบูชาและความศรัทธาที่ไม่มีข้อสงวนใดๆ และเต็มใจอย่างแท้จริง มีอารมณ์ความรู้สึกรุนแรง มักใช้ในบริบทที่แสดงความชื่นชมอย่างที่สุดต่อความรู้ ความสามารถ คุณธรรม หรือความสำเร็จอันยอดเยี่ยมของผู้อื่น หรืออาจใช้ในเชิงหยอกล้อเพื่อชื่นชมความน่าทึ่งของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ในเชิงวัฒนธรรม สะท้อนถึงอิทธิพลอันลึกซึ้งของพิธีกรรมทางพระพุทธศาสนาที่มีต่อคำศัพท์ในภาษาจีน และการแสดงออกอย่างเป็นรูปธรรมของชาวจีนต่อ «ความเคารพอย่างสูงสุด» อารมณ์ความรู้สึกเป็นไปในทางบวก แต่บางครั้งก็ใช้ในบริบทที่ตลกขบขันหรือเกินจริงได้"}

{ "1": "นักวิทยาศาสตร์อาวุโสท่านนี้ประสบความสำเร็จระดับโลกภายใต้สภาวะที่ยากลำบากอย่างยิ่ง ทำให้เพื่อนร่วมวงการรู้สึกทึ่งจนตัวสั่น", "2": "ฝีมือการทำอาหารอันยอดเยี่ยมของเขา ทำให้ทุกคนที่ได้ลิ้มลองรู้สึกทึ่งจนตัวสั่น" }