杯水车薪

น้ำหยดหนึ่งช่วยไฟไหม้ป่าไม่ได้

《孟子》

{"th":"สำนวน \"น้ำหนึ่งถ้วยดับไฟฟืนหนึ่งเกวียน\" (杯水车薪) มีความหมายตามตัวอักษรว่า \"ใช้น้ำหนึ่งถ้วยดับไฟที่เกิดจากฟืนหนึ่งเกวียน\" ใช้เปรียบเทียบถึงพลังที่เล็กน้อย ไม่สามารถแก้ปัญหาที่ใหญ่หลวงได้ ไม่ช่วยอะไร มาจากหนังสือ \"เม่งจื่อ·บทเก้า\" (孟子·告子上) ว่า \"ผู้ที่ทำความดีในปัจจุบัน เปรียบเสมือนใช้น้ำหนึ่งถ้วยดับไฟฟืนหนึ่งเกวียน\" เม่งจื่อกล่าวเช่นนี้เพื่ออธิบายว่า หากเพียงทำความดีเป็นครั้งคราว โดยไม่ปลูกฝังคุณงามความดีตั้งแต่รากฐาน ก็เปรียบเสมือนใช้น้ำหนึ่งถ้วยดับไฟฟืนหนึ่งเกวียน ไฟย่อมไม่ดับ ความดีก็ยากที่จะสำเร็จ สำนวนนี้มีนัยของความจนใจ การเสียดสี หรือการตักเตือนอย่างชัดเจน มักใช้วิพากษ์วิจารณ์มาตรการที่ไม่ได้ผล ทรัพยากรไม่เพียงพอ หรือวิธีการที่ไม่เหมาะสม เน้นย้ำว่าเมื่อเผชิญกับความยากลำบากอันใหญ่หลวง ความพยายามเพียงเล็กน้อยก็เป็นเพียงความเปล่าประโยชน์ ใช้ได้ในสถานการณ์หลากหลาย เช่น อธิบายถึงการขาดแคลนเงินทุน การขาดแคลนกำลังคน ความช่วยเหลือที่จำกัด เป็นต้น สำนวนนี้เตือนให้ผู้คนตระหนักถึงความร้ายแรงของปัญหา และลงมือปฏิบัติอย่างแท้จริงและได้ผล แทนที่จะทำเพียงผิวเผิน"}

บริษัทขาดแคลนเงินทุนสูงถึงสิบล้าน คุณบริจาคแค่ไม่กี่ร้อยบาทมันช่างเป็นแค่การเอาน้ำหนึ่งถ้วยไปดับไฟที่กำลังลุกโชน (เปรียบเทียบว่ากำลังน้อยเกินไป แก้ปัญหาไม่ได้) เมื่อเผชิญกับภาวะโลกร้อน การลดการปล่อยมลพิษโดยประเทศเพียงไม่กี่ประเทศก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาน้ำหนึ่งถ้วยไปดับไฟที่กำลังลุกโชน จำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกประเทศ (เปรียบเทียบว่าความพยายามเพียงเล็กน้อยไม่ช่วยอะไร)