既往不咎

ไม่ถือสาเรื่องในอดีต

《论语》

"อดีตไม่เอาโทษ" หมายถึงการไม่ติดตามเอาผิดหรือตำหนิข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นในอดีตอีกต่อไป โดยคำว่า "จี้" (既) หมายถึงได้กระทำไปแล้ว "หวั่ง" (往) หมายถึงอดีต และ "จิ้ว" (咎) หมายถึงการตำหนิหรือลงโทษ สำนวนนี้มีที่มาจาก "หลุนอวี่·ปาอี้" (《论语·八佾》) ซึ่งเป็นคำพูดของขงจื๊อที่ตอบคำถามของท่านดยุกงแห่งรัฐหลู่เกี่ยวกับป้ายเทพเจ้าที่ดิน สะท้อนปัญญาในการดำเนินชีวิตแบบขงจื๊อที่เน้นความเมตตากรุณาต่อผู้อื่นและมองไปข้างหน้า ในปัจจุบันมักใช้เพื่อแสดงการให้อภัยต่อความผิดพลาดในอดีตของผู้อื่น ไม่ติดตามเอาผิดอีกต่อไป อันเป็นการคลี่คลายความขัดแย้งและส่งเสริมความสามัคคี มักใช้ในสถานการณ์ที่เป็นทางการหรือกึ่งทางการ เช่น ผู้นำต่อผู้ใต้บังคับบัญชา ระหว่างเพื่อนฝูง หรือในการเจรจาไกล่เกลี่ย โดยมีน้ำเสียงเชิงบวก เน้นความอดทนและความใจกว้าง แต่บางครั้งก็แฝงนัยของ "ไม่ให้เกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง" กล่าวคือเรื่องในอดีตอาจไม่เอาโทษ แต่ต่อไปต้องไม่กระทำผิดซ้ำอีก ในการใช้งานจำเป็นต้องคำนึงถึงบริบท เพื่อหลีกเลี่ยงความรู้สึกว่าเป็นการตามใจหรือส่งเสริมให้กระทำผิด

{ "1": "ในเมื่อเขาได้ขอโทษอย่างจริงใจแล้ว พวกเราก็จะไม่ถือโทษโกรธเคืองในอดีต และร่วมมือกันทำโครงการให้สำเร็จ", "2": "สำหรับปัญหาที่ค้างมาจากอดีต บริษัทตัดสินใจที่จะไม่ถือโทษโกรธเคืองในอดีต และสนับสนุนให้พนักงานเริ่มต้นใหม่" }