悬梁刺股

ขยันเรียนอย่างสุดชีวิต

《战国策》《汉书》

กระตุ้นให้เรียนหนังสือด้วยวิธีสุดโต่งนี้เป็นสำนวนที่มาจากเรื่องราวการเรียนอย่างขยันขันแข็งในสมัยโบราณ ประกอบด้วยสองตำนานคือ "แขวนผมกับคาน" และ "ทิ่มต้นขา" แขวนผมกับคานหมายถึงซุนจิ้งแห่งราชวงศ์ฮั่นเพื่อป้องกันการง่วงนอนขณะอ่านหนังสือตอนดึก จึงผูกเชือกปลายหนึ่งกับคานบ้าน อีกปลายหนึ่งมัดผมไว้ เมื่อก้มหน้าลงจะดึงผมจนเจ็บหนังศีรษะและตื่นขึ้น ทิ่มต้นขาหมายถึงซูฉินแห่งยุคจ้านกั๋วเมื่ออ่านหนังสือจนง่วงงุน ก็ใช้สว่านทิ่มต้นขาตัวเอง ใช้ความเจ็บปวดขับไล่ความง่วง เมื่อรวมกันแล้วหมายถึงการเรียนอย่างหนักหน่วงที่สุด ยอมใช้วิธีสุดโต่งเพื่อรักษาความตื่นตัว สำนวนนี้มักใช้ยกย่องผู้ที่มุมานะพยายามอย่างหนักในการเรียนหรือการงาน กระตุ้นเตือนตนเอง มีความหมายเชิงบวกอย่างชัดเจน สะท้อนคุณธรรมดั้งเดิมของชนชาติจีนที่ยกย่องการเรียนอย่างขยันขันแข็ง ฉากการใช้มักเป็นการบรรยายนักเรียนที่เตรียมสอบ นักวิจัยที่บุกเบิกปัญหา หรือกระบวนการต่อสู้ใดๆ ที่ต้องมีวินัยในตนเองสูง ข้อควรระวังคือในบริบทสมัยใหม่เน้นความหมายเชิงจิตวิญญาณมากกว่า ไม่ได้ส่งเสริมให้เลียนแบบวิธีการทำร้ายร่างกายเช่นนี้

{ "1": "เพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยในฝัน เขาเรียนหนังสืออย่างขยันขันแข็งดั่งตำนาน 'แขวนผมกับเพดาน ทิ่มต้นขากับเข็ม' ทุกวัน แทบจะสละเวลาพักผ่อนทั้งหมด (บรรยายถึงความพยายามอย่างยิ่งในการเรียน)", "2": "ทีมวิจัยในช่วงวิกฤตของโครงการได้ทำงานอย่างหนักดั่งตำนาน 'แขวนผมกับเพดาน ทิ่มต้นขากับเข็ม' ทั้งวันทั้งคืน จนในที่สุดก็ประสบความสำเร็จอย่างก้าวกระโดด (บรรยายถึงการทำงานที่ขยันขันแข็งอย่างยิ่ง ยอมลงโทษตัวเองเพื่อกระตุ้นเตือน)" }