大义灭亲

เสียสละคนรักเพื่อความยุติธรรม

《左传》

“ความชอบธรรมเหนือสายเลือด” หมายถึง การเสียสละความสัมพันธ์ทางครอบครัวเพื่อรักษาความยุติธรรม ผลประโยชน์ของชาติหรือส่วนรวม โดยไม่ลำเอียงต่อญาติที่กระทำผิดกฎหมายและระเบียบวินัย แต่กลับลงโทษหรือแจ้งเบาะแสอย่างเด็ดขาด สำนวนนี้มีที่มาจาก “จั่วจ้วน” (左传) บันทึกปีที่สี่แห่งรัชสมัยของดยุกอิ่นแห่งรัฐเว่ย เล่าถึงบุตรชายของสือเชวี่ย ขุนนางรัฐเว่ย ชื่อสือโฮ่ว ซึ่งร่วมมือในการลอบสังหารกษัตริย์และชิงบัลลังก์ สือเชวี่ยจึงวางแผนประหารบุตรชายแท้ๆ ของตนพร้อมกับโจวซวี ขุนนางกบฏ เพื่อให้รัฐกลับสู่ความสงบ ความหมายเชิงลึกเน้นว่า “ความยุติธรรมส่วนรวม” สูงกว่า “ความผูกพันส่วนตัว” เมื่อความจงรักภักดีและความกตัญญูไม่อาจสมบูรณ์พร้อมกัน ต้องเลือกจงรักภักดีต่อชาติ กฎหมาย หรือหลักศีลธรรม สถานการณ์ที่ใช้มักเป็นบริบททางการและจริงจัง เช่น กระบวนการยุติธรรม การเมือง การวิจารณ์สังคม ใช้บรรยายผู้บังคับใช้กฎหมาย ผู้นำ หรือพลเมืองทั่วไปที่เผชิญทางเลือกระหว่างความสัมพันธ์ทางครอบครัวกับความยุติธรรม และตัดสินใจอย่างยากลำบากแต่สูงส่ง ในเชิงวัฒนธรรมสะท้อนการจัดลำดับค่านิยมในความขัดแย้งระหว่าง “จงรักภักดี” กับ “กตัญญู” ของลัทธิขงจื๊อ รวมถึงจิตวิญญาณของลัทธินิติศาสตร์ที่ว่า “ไม่แบ่งแยกญาติหรือคนแปลกหน้า ไม่จำแนกสูงต่ำ icut ทุกกรณีด้วยกฎหมาย” ทางอารมณ์มีความชื่นชมและเคารพต่อการรักษาความยุติธรรม แฝงความเศร้าสลดและจำใจจากการตัดขาดความสัมพันธ์ทางครอบครัว มักมีความหมายของความสูงส่ง เด็ดขาด และไม่ลำเอียง

1. อัยการคนนี้หลังจากพบว่าน้องชายของตนเองมีส่วนเกี่ยวข้องกับการค้ายาเสพติด ก็ตัดสินใจเด็ดขาดที่จะยึดความยุติธรรมเหนือความสัมพันธ์ทางสายเลือด นำตัวเขาขึ้นศาลด้วยตนเอง (หมายถึง เพื่อความยุติธรรม ไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์ส่วนตัว 举报 หรือลงโทษญาติที่กระทำผิด) 2. ในการต่อต้านการทุจริต เจ้าหน้าที่หลายคน主動แจ้งพฤติกรรมผิดวินัยของญาติ จิตวิญญาณแห่งการยึดความยุติธรรมเหนือความสัมพันธ์ทางสายเลือดนี้สมควรได้รับการยกย่อง (หมายถึง เพื่อรักษากฎหมายวินัยและผลประโยชน์ส่วนรวม ยอมเสียสละความสัมพันธ์ทางครอบครัว ลงโทษหรือเปิดโปงความผิดของญาติ)