功亏一篑

เกือบสำเร็จแต่พลาดท่า

《尚书》

「功亏一篑」มาจาก《尚书·旅獒》：「为山九仞，功亏一篑。」หมายความว่า การก่อภูเขาดินให้สูงเก้าฉื่อ (หน่วยวัดโบราณ) ขาดเพียงตะกร้าดินสุดท้ายก็ยังไม่สำเร็จ ใช้เปรียบเทียบการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ขาดความพยายามเพียงเล็กน้อยในตอนสุดท้ายจึงไม่ประสบความสำเร็จ มีความเสียดายและอาลัยอย่างลึกซึ้ง สำนวนนี้เน้นย้ำความสำคัญของการยืนหยัดจนถึงที่สุด มักใช้บรรยายสถานการณ์ที่ล้มเหลวเมื่อใกล้ถึงเป้าหมายเพราะความประมาท ความเลินเล่อ หรือเหตุไม่คาดฝัน ใช้ได้ในบริบทกว้างขวาง เช่น การเรียน การงาน การแข่งขัน งานก่อสร้าง เมื่อใดที่เกือบสำเร็จแต่กลับล้มเหลวก็ใช้ได้ ทั้งนี้ สีสันทางอารมณ์ค่อนไปทางลบ แต่เน้นความเสียดายและการเตือนสติมากกว่า เตือนให้ผู้คนระลึกว่าการเดินทางร้อยลี้ สิบลี้สุดท้ายคือครึ่งหนึ่ง ยิ่งใกล้จุดหมายยิ่งต้องยืนหยัด ในเชิงภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนค่านิยมของลัทธิขงจื๊อว่าด้วยความเพียรพยายามอย่างต่อเนื่องและความระมัดระวังตั้งแต่ต้นจนจบ มีความหมายใกล้เคียงกับ「半途而废」(ล้มเลิกกลางทาง) และ「前功尽弃」(ความพยายามที่ผ่านมาสูญเปล่า) แต่เน้นความเสียดายของ「ขาดเพียงก้าวเดียว」มากกว่า

{ "1": "การทดลองนี้ดำเนินมาเป็นเวลาสามปี แต่กลับล้มเหลวในขั้นตอนสุดท้ายเนื่องจากข้อมูลสูญหาย ทำให้เสียดายอย่างยิ่ง (เปรียบเทียบว่าขาดความพยายามเพียงเล็กน้อยสุดท้ายจึงไม่ประสบความสำเร็จ)", "2": "ทีมนำมาตลอดในนัดชิงชนะเลิศ แต่กลับถูกคู่แข่งยิงสองประตูรวดในช่วงท้ายเกม สุดท้ายจึงล้มเหลวและพลาดแชมป์ไปอย่างน่าเสียดาย (เปรียบเทียบว่าล้มเหลวเมื่อใกล้จะได้รับชัยชนะ)" }